(1 Ψήφος)

Τα χριστουγεννιάτικα λαμπάκια | της Χαράς Μαρκατζίνου

Τα χριστουγεννιάτικα λαμπάκια | της Χαράς Μαρκατζίνου

 

Πάντα μου άρεσε να χαζεύω τα λαμπάκια που αναβοσβήνουν χαρούμενα πάνω στο δέντρο! Έχουν μια κρυμμένη ζεστασιά και μια αγκαλιά που γεμίζει την καρδιά χαρά... Η πρώτη σειρά, είναι οι μπροστάρηδες, αυτοί που θα δώσουν το σύνθημα να αρχίσουν όλα να αναβοσβήνουν στο ρυθμό της χαράς. Μοιάζουν μ’εκείνο το σπινθηροβόλο συναίσθημα του έρωτα, μ’εκείνο το πρώτο τσίμπημα στην καρδιά από την πρώτη ματιά που είναι η αρχή για το χορό της καρδιάς.
Πάντα μου άρεσε να χαζεύω τα λαμπάκια να αναβοσβήνουν χαρούμενα, στο δικό τους τέμπο, όπως χαρούμενα χορεύει η καρδιά στη δική της μελωδία, σαν σκιρτήσει. Ανάβουν, σβήνου καα ξανανάβουν όπως το καρδιοχτύπι του πρώτου φιλιού...ανάβουν, σβήνουν και ξανανάβουν όπως η οθόνη του κινητού σε κάθε μήνυμα αγάπης.
 
Πάντα μου άρεσε να χαζεύω τα λαμπάκια ν’αναβοσβήνουν χαρούμενα. Ξέρεις, το καθένα έχει τη δική του ιστορία και τη δική του αποστολή. Να στείλει ζεστασιά, φως, αγάπη, μια αγκαλιά σ’εκείνον που πιότερο τα χρειάζεται. Και το κάνουν όλα τα λαμπάκια με τέτοιο κέφι, αδιάκοπα, ακούραστα... Η δεύτερη σειρά με τα λαμπάκια αναβοσβήνει λίγο πιο γρήγορα, πιο έντονα, όσο έντονο είναι το καρδιοχτύπι λίγο πριν πεις "σ’αγαπώ". Αχ, πόσο τ’αγαπώ αυτά τα λαμπάκια! Μου θυμίζουν κάθε φορά πόσο τρυφερό, πόσο ζεστό είναι να λες "σ’αγαπώ και να γεμίζει ο κόσμος αγάπη, χαρά και φως.
 
Πάντα μου άρεσε να χαζεύω τα λαμπάκια ν’αναβοσβήνουν χαρούμενα. Σε κάθε αλλαγή ρυθμού τα  ένιωθα από μικρή να φωτίζουν τα όνειρά μου, να μου λένε στα κρυφά να συνεχίσω, να μην εγκαταλείψω... Η τρίτη σειρά από τα λαμπάκια είναι η πιο φωτεινή. Βρίσκεται στην καρδιά του δέντρου κι αναβοσβήνει περήφανα, εκεί που φωλιάζει η αγάπη. Ναι, εκεί ακριβώς βρίσκεται το πιο δυνατό φως... εκεί που η ψυχή αγαπά, εκείνη που η ψυχή ανοίγει φτερά... Σ’εκείνο το σημείο που μικρή έκρυβα το γράμμα του Αι-Βασίλη κι εκείνος μ’ ένα μαγικό τρόπο το έβρισκε κάθε φορά. Στο ίδιο εκείνο σημείο που φυλάω πια όσα ένιωσα για σένα, πολύτιμα σαν φυλαχτό. Αυτή η σειρά με τα λαμπάκια είναι η πιο ξεχωριστή, γιατί φωτίζει το πιο αληθινό κομμάτι, το πιο ανοιχτό σημείο της καρδιάς...
 
Κι εκείνα ανάβουν, σβήνουν, ξανανάβουν... Η τέταρτη σειρά, η πιο μεγάλη, μοιάζει με εκείνη τη μεγάλη αγκαλιά που μέσα της νιώθεις ασφαλής, εκείνη που νιώθεις ότι ανήκεις. Αυτά τα συγκεκριμένα λαμπάκια κρύβουν ένα μυστικό μέσα τους: κάθε φορά που θα ανάψουν θα σου θυμίσουν πως αξίζει να κυνηγάς τα όνειρά σου, θα σου ψιθυρίσουν πως το πιο σημαντικό στον κόσμο είσαι εσύ, αρκεί να το πιστέψεις!
 
Αχ, πώς μ’αρέσει να βλέπω τα λαμπάκια να αναβοσβήνουν! Το φως τους έχει μια αψεγάδιαστη αλήθεια. Θα σε φωτίσουν, θα σε ζεστάνουν αν νιώθεις μόνος. Θα σου υπενθυμίσουν πως το φως είναι η μόνη διαδρομή, ακόμα κι όταν αυτά σβήσουν... γιατί η ψυχή ξέρει να σε οδηγήσει στην αγάπη που είναι η αλήθεια και το φως...
 
Ξέρεις -μεταξύ μας- είναι κι ένα λαμπάκι σ’εκείνη τη μεγάλη σειρά που δεν ανάβει πια. Αυτό το λαμπάκι πιότερο το αγαπώ. Κάθε φορά που το κοιτώ θυμάμαι τις στιγμές που άφησα τον εαυτό μου να ξεχάσει τα όνειρά του, να ταλαντευτεί στο σκοτάδι, να χαθεί μεσα στη φασαρία της σιωπής για να ξαναβρεί το φως. Το σβησμένο λαμπάκι μου θυμίζει το μικρό παιδί που έχω μέσα μου, αυτό που χρειάζεται να αγαπώ, να καλοπιάνω, να φροντίζω για να μη σβήσει ποτέ... Το σβησμένο λαμπάκι είναι το παράσημό μου, πως τα κατάφερα να βγω στο φως της αγάπης...
 
Πόσο μου αρέσει να χαζεύω τα λαμπάκια ν’αναβοσβήνουν και να παιχνιδίζουν ανέμελα... όσο ανέμελα χρειάζεται να χορεύουμε κι εμείς στο χορό της ζωής. 
 
Πώς μ’αρέσει να βλέπω τα λαμπάκια ν’αναβοσβήνουν... και θα σου πω ένα μυστικό: συνέχεια ξεχνώ μια σειρά λαμπάκια έξω από το κουτί με τα στολίδια των Χριστουγέννων. Για να τα χαζεύω κάθε μέρα, να έχω λίγη από τη μαγεία των Χριστουγέννων όλο το χρόνο. Κι η καρδιά να γεμίζει ζεστασιά...
 
Αγαπημένα φωτεινά λαμπάκια ανάβουν, σβήνουν, ξανανάβουν και χαρίζουν χαμόγελα, αγάπη, ζεστασιά, αγκαλιά, σου σιγοψιθυρίζουν μια γλυκιά κουβέντα. Δες τα! Ανάβουν, σβήνουν, ξανανάβουν... Βρες κι εσύ το μήνυμα που σου στέλνουν...
 
 

Χαρά Μαρκατζίνου

Με λένε Χαρά και μ’αρέσει να ντύνω τις σκέψεις μου με λέξεις. Γράφω για να πω "Σ’αγαπώ", να πω "Σ’ευχαριστώ" ακόμα και "Συγγνώμη". Γράφω γιατί νιώθω ελεύθερη και γιατί κάθε λέξη που αποτυπώνω στο χαρτί με φέρνει πιο κοντά στην αλήθεια του εαυτού μου. Μα όταν οι λέξεις μου πεισμώνουν, παίρνω τα χρώματα και τα πινέλα μου και ζωγραφίζω. Διαβάζω και ταξιδεύω. Ταξιδεύω και αποτυπώνω εικόνες, στιγμές, χρώματα, γεύσεις, μυρωδιές... Πασπαλίζω τις στιγμές μου με χρυσόσκονη αγάπης.

Πρόσφατα από: Χαρά Μαρκατζίνου

Video of the day

  • Michael Bublé - It's Beginning To Look A Lot Like Christmas

INSTAGRAM

 

ThaGinoMana

Bright Side of Mom