23.12.2015
(1 Ψήφος)

Λευτεριά στα Καλικαντζαράκια | της Choco Bloom (#Χριστούγεννα_είναι)

Γράφει:
Λευτεριά στα Καλικαντζαράκια | της Choco Bloom (#Χριστούγεννα_είναι)

Χριστούγεννα είναι....

....λευτεριά στα Καλικαντζαράκια! Ε, μα επιτέλους, κάποιος πρέπει να το καταλάβει! Και μη μου πείτε ότι ακόμα δεν το έχετε πάρει χαμπάρι! Δηλαδή, τι νομίζετε; Άλλη δουλειά δεν έχουν τα Καλικαντζαράκια, από το να πριονίζουν το δέντρο της γης, με απώτερο στόχο, να καταστρέψουν τα δικά μας Χριστούγεννα; Μωρέ για σκεφτείτε το λίγο καλύτερα. Μήπως, λέω μήπως, αν τα προσκαλούσαμε στο γιορτινό τραπέζι μας, θα ήταν τόση η χαρά τους, που όχι απλά δεν θα είχαν χρόνο, να «σαμποτάρουν» τα Χριστούγεννά μας, αλλά ούτε που θα είχαν ιδέα, τι στο καλό κάνει εκείνο το τεράαααστιο πριόνι, στη μέση της πλατείας, του Καλικαντζαροχωριού τους;! Να το ξέρετε, όλα τα κάνουν, για να προκαλέσουν την προσοχή και το ενδιαφέρον μας, άσχετα αν δεν τα πολύ-καταφέρνουν κι έχουν αντίθετα αποτελέσματα. Κι εμείς από θυμό και φόβο, ούτε που ρίξαμε μια κλεφτή ματιά σ' εκείνο το χωριουδάκι, με τα μικροσκοπικά «αερικά», τα οποία πηγαίνουν πέρα-δώθε και σκέφτονται ποια θα είναι η επόμενη σκανταλιά, που θα ταρακουνήσει για τα καλά, το δικό μας κόσμο! Ε κι αν θέλουμε να είμαστε απολύτως ειλικρινείς, ένα ταρακούνημα το χρειαζόμαστε, μήπως και «ξυπνήσουμε» λιγάκι.

Αχχχ...τα μικρά, τα «ξωτικένια» Καλικαντζαράκια, πάντα σκέφτονται, με παράπονο είναι η αλήθεια, πως αν ήταν «καλά καλικαντζαράκια», τότε εκείνος ο γέροντας, με την ευγενική φυσιογνωμία, δεν θα τα «ξεχνούσε» κι ούτε θα τα «τιμωρούσε», αφήνοντάς τα χωρίς δώρο, τέτοιες μέρες γιορτής. Εκείνος, έχουν ακούσει να λένε οι «άνθρωποι» στα δικά τους παιδάκια και δείχνουν πολύ σοβαροί, φέρνει δώρα μόνο στα «καλά παιδιά»! Τα υπόλοιπα, ξέρετε, τα «άτακτα», τα «ζωηρά», εκείνα που δεν τρώνε το φαγητό τους, εκείνα που δεν διαβάζουν τα μαθήματά τους, εκείνα που μπλα-μπλα-μπλα (είναι και μακρύς ο κατάλογος των «αμαρτημάτων») δεν έχουν λόγο να περιμένουν δώρο...μα τι τεράστια δυστυχία! Να περιμένεις έναν ολόκληρο χρόνο, αγαλματάκι ακούνητο κι αγέλαστο, για να έρθει η στιγμή, που θα γράψεις ένα γράμμα, ξεκινώντας, κάπως έτσι: «Αγαπημένε μου Άγιε Βασίλη, τη χρονιά που πέρασε, ήμουν ένα καλό παιδί και γι' αυτό φέρε μου το «τάδε» παιχνίδι, αν χωράει στο έλκηθρό σου», για να πάρεις τελικά εκείνο το παιχνίδι, να το χαρείς για λίγες μέρες, γιατί μετά πάλι ξεκινάει η νέα χρονιά, που πάλι θα πρέπει να είσαι «καλό παιδί», για να πάρεις ακόμα ένα δώρο...ουφ...θλίψη και βαρεμάρα, σκέφτονται τα Καλικαντζαράκια, που τελικά βρίσκουν πιο ενδιαφέρον και διασκεδαστικό, να πριονίζουν το δέντρο της Γης, από το να περιμένουν και να περιμένουν και να περιμένουν.

 

Μια στιγμή! Δεν άκουσα καλά! Τι ακριβώς εννοείτε, όταν μου λέτε πως πρέπει να προσγειωθώ στην πραγματικότητα, πως τίποτα από τα παραπάνω δεν ισχύει κι έρχεστε εδώ μπροστά μου και μου λέτε: «Δεν υπάρχουν Καλικαντζαράκια...» και πώς το είπατε το άλλο; «Δεν υπάρχει Άγιος Βασίλης...»;; Α, μπα...μέγα λάθος κάνετε, αν νομίζετε πως εδώ θα βρείτε έστω και έναν, που θα πιστέψει στα όσα λέτε. Να, τώρα δα, βλέπω μπροστά μου, δυο ζευγάρια μάτια γουρλωμένα, να προσπαθούν να ζωγραφίσουν κάτι ξεχωριστό, για τον Άγιο Βασίλη και τους ταράνδους του, αφού με τα γράμματα, δεν τα πάμε και πολύ καλά, ακόμα. Ψιθυρίζουν μεταξύ τους, σκέφτονται τι θα τους άρεσε να βρουν κάτω από το δέντρο κι από ότι κατάφερε να πιάσει το αυτί μου, μάλλον όλη αυτή η «ιεροτελεστία» δεν περιλαμβάνει το «ιστορικό», σχετικά με το πόσο «καλά παιδιά» ήταν τη χρονιά που πέρασε, αφού «Βρε μαμά, όλα τα παιδιά του κόσμου είναι καλά!»

Μη με παρεξηγείτε, μα αρνούμαι να «ξεφτίσω» τη μαγεία των Χριστουγέννων, επειδή απλά μεγαλώνω και που αν δεν μου το υπενθυμίζατε εσείς, θα το είχα μάλλον ξεχάσει. Αρνούμαι να αποδομήσω, αυτό που εσείς θεωρείτε «παραμύθια για μικρά παιδιά», αφού το δικό μου «σεντούκι αναμνήσεων» έχει αρώματα κι εικόνες όμορφες, πασπαλισμένες με μπόλικες δόσεις αγάπης και θαλπωρής. Μυρωδιές από παππού και γιαγιά, μυρωδιές από ένα χωριό γεμάτο παιδικές φωνούλες, να λένε τα κάλαντα, χωρίς να φοβούνται να τριγυρνάνε και να χτυπάνε τις πόρτες των ανθρώπων, ένα φλουρί σε μια βασιλόπιτα, που πάντα τύχαινε σε ένα μικρό παιδί, απόδειξη πως η νέα χρονιά θα πάρει κάτι από τη δική του αύρα, μια καμπάνα στη μικρή εκκλησιά, να μας καλεί να γιορτάσουμε, με κατάνυξη τη γέννηση ενός μωρού, που έφερε την ελπίδα.

Γιατί λοιπόν να μην πιστεύω στα «υπεροχοκαταπληκτικομαγικά» Καλικαντζαράκια και τον παππούλη, με την κόκκινη στολή και την άσπρη γενειάδα; Γιατί να μη μεταφέρω αυτή τη διάθεση, του δικού μου χθες, στο σήμερα κάποιων άλλων;

 

Βλέπω γύρω μου, τα τελευταία χρόνια περισσότερο από ποτέ, χίλιους δυο λόγους, για τους οποίους τα Χριστούγεννα όλων μας, θα μπορούσαν να είναι «θλιμμένα» και «σκοτεινά». Όμως, ας μην γεμίζουμε με ενοχές, μια ατμόσφαιρα ελπίδας και προσμονής.

Τα Χριστούγεννα είναι πάντα μια αφετηρία αγάπης, μια πυξίδα η οποία μας οδηγεί σε όμορφα μονοπάτια, όχι μόνο εκείνες τις λίγες μέρες των γιορτών, μα αν το θέλουμε, όλο το χρόνο. Είναι η πίστη ότι μπορούμε να αλλάζουμε καθημερινά, το δικό μας μικρόκοσμο, με στόχο έναν καλύτερο κόσμο για όλους, χωρίς να επικαλούμαστε «πράξεις φιλευσπλαχνίας», μόνο για όσο διάστημα ανάβουν τα γιορτινά λαμπιόνια. Δεν χρειάζεται λοιπόν, να πάψουμε να ζούμε, το πιο όμορφο παραμύθι του κόσμου και να μην πιστεύουμε σε αυτό.

Χριστούγεννα είναι ...το στοίχημα που έχει βάλει η παιδικότητά μου, με τον εαυτό μου, πως δεν πρόκειται να ενηλικιωθεί ποτέ, μα ποτέ! Για να μπορεί πάντα, να ζει τη μαγεία, να ακούει εκείνο το καμπανάκι των Χριστουγέννων, εκείνο που έχει αποδέκτες, όλους όσοι έχουν επιλέξει να ακούν και να βλέπουν με την ψυχή και την καρδιά τους.

 

Χρόνια Καλά! Και του χρόνου!

#Χριστούγεννα_είναι

 

Bright P.S. : Τα σχόλια σας είναι σημαντικά για εμάς. Ο χώρος κάτω από την ανάρτηση προσφέρεται γι' αυτό το σκοπό. Αλλά για όσους προτιμούν να αφήσουν ένα πιο προσωπικό σχόλιο ή μια ερώτηση, μπορούν να το στείλουν εδώ.

 

 

 

 

Απαγορεύεται ρητά η εν όλω ή εν μέρει αντιγραφή, αναπαραγωγή, δημοσίευση, διασκευή και χρήση σε παράγωγο έργο, μετάφραση και εν γένει κάθε είδους χρήση των Κειμένων, χωρίς την προηγούμενη γραπτή άδεια της ιδιοκτήτριας της Ιστοσελίδας. Με επιφύλαξη κάθε νόμιμου δικαιώματος. 

Choco Bloom

Εσκέφτηκα... εσκέφτηκα... τι τάχα να σας γράψω, μήπως και τελικά, σας εντυπωσιάσω... χμμμμμμ...μπα...πέρα από το αρχικό «στιχάκι», δεν βρήκα κάτι...οπότε λέω απλά να δηλώσω, αυτό το οποίο είμαι, δηλαδή άνθρωπος καθημερινός, με τα πάνω και τα κάτω του, με τις μέρες τις χρωματιστές και με τις μέρες τις πιο γκρίζες, μα με ένα πείσμα να βρίσκω κάτι όμορφο, κάτι ζωντανό, κάτι ελπιδοφόρο, ακόμα και στα πιο στενάχωρα, στα πιο ζόρικα, κάτι το οποίο διδάχτηκα από τους καλύτερους δασκάλους. Δυο μουτράκια γελαστά, στα οποία νιώθω να έχει αποτυπωθεί η αθωότητα του κόσμου όλου και με παρέσυραν στη δίνη τους κι όλα τα είδα αλλιώς κι αλλιώτικα...
Αν έπρεπε να φτιάξω μια λίστα με τις «αδυναμίες» μου, ε τότε (χωρίς να διεκδικώ καμία, μα καμία πρωτοτυπία), στις πρώτες θέσεις θα φιγουράριζε σίγουρα μια σοκολάτα, τεραστίων διαστάσεων και η θάλασσα.
P.S. 1. Μια φίλη λατρεμένη, μου είπε ότι θα μπορούσα να συστηθώ και ως «Σαλάτα Ρόκα», αφού η «σαλάτα», κρύβει μια incognito «σοκολάτα» (σοκολάτα παντού, ακόμα και στη σαλάτα) και η «ρόκα» είναι πάντα ροκ και αφήνει μια «πιπεράτη» κι έντονη επίγευση. Έτσι με ζει, έτσι με περιγράφει κι έτσι, υποστηρίζει με ενθουσιασμό, είναι η «γεύση», η οποία αφήνω στους ανθρώπους της ζωής μου. Οι άνθρωποί μου, το πιο αποτελεσματικό «marketing» του εαυτού

...

Top5
Fun Time

Τι καλύτερο από το να γιορτάζουμε τα Χριστούγεννα

...

Μακάρι αυτά τα

...

Αγαπητέ Άγιε Βασίλη/Santa-Claus,

Εσύ με τα

...

 

Το Bright Side of Mom μεγαλώνει! Για

...

Video of the day

  • Fifth Harmony - Work from Home ft. Ty Dolla $ign | #BrightSongOfTheDay

INSTAGRAM

 

ThaGinoMana

Bright Side of Mom