Διαβάσαμε: «Του Τομ οι μαγικές μηχανές»

Γράφει:
Διαβάσαμε: «Του Τομ οι μαγικές μηχανές»

 

Ο Τομ και ο Μπαμπάς του λατρεύουν να φτιάχνουν πράγματα μαζί! Και όχι οτιδήποτε πράγματα αλλά πράγματα που κινούνται. Μα το πιο φανταστικό απ’ όλα είναι πως όλα αυτά τα πράγματα φτιάχνονται από υλικά που ποτέ, κανείς δεν θα χρησιμοποιούσε για να φτιάξει πράγματα που κινούνται. Βασικά, κανείς δεν θα τα χρησιμοποιούσε για να φτιάξει το οτιδήποτε αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία.

Ο Τομ με τον Μπαμπά του όμως χρησιμοποιούν πολλά και διάφορα υλικά και όλο φτιάχνουν και φτιάχνουν και κάθε φορά εξελίσσουν τις κατασκευές τους και από απλές γίνονται πολύπλοκες. Κατασκευές που δεν τις βάζει ανθρώπου νους. Και κάπως έτσι η ζωής τους γεμίζει με γέλια και χαχανητά και μοιάζει να ‘ναι πάντα μια πολύχρωμη άνοιξη.

Μα όμως καμιά φορά τα πράγματα δεν είναι όπως τα θέλουμε ούτε όπως τα προγραμματίζουμε και συμβαίνουν πράγματα αναπάντεχα που έτσι απλά… έρχονται μια ωραία μέρα και αναποδογυρίζουν τη ζωή μας. Εκεί λοιπόν εμείς οι άνθρωποι πρέπει να πάρουμε τα πράγματα πάλι από την αρχή. Έλα όμως που εμείς οι μεγάλοι τα βρίσκουμε όλα δύσκολα και φέρνουμε την καταστροφή. Ευτυχώς όμως, χίλιες φορές ευτυχώς, που έχουμε τα παιδιά. Αυτά τα εξαιρετικά μικροσκοπικά πλάσματα που έχουν την ικανότητα να μας σπρώχνουν για να πάμε μπροστά.

Τυχερός και ο Μπαμπάς που έχει έναν τέτοιο γιο, που έχει τον Τομ! Και που μετά από την καταστροφή που σάρωσε τα πάντα καταφέρνουν και ξεκινάν πάλι από την αρχή αγκαλιά με μια νέα περιπέτεια. Έτσι μαθαίνουμε όλοι (αν και κατά βάθος νομίζω το ξέρουμε αλλά δεν το τολμάμε) πως κάθε αρχή μπορεί να είναι πολύ καλύτερη από αυτό που αφήνουμε πίσω. Κι όσες καταστροφές κι αν έρθουν και ισοπεδώσουν τα πάντα εμείς θα ξεκινάμε πάλι από την αρχή. Αρκεί μόνο μια φορά τα παιδιά να μας έδειξαν τον δρόμο και αρκεί εκείνη τη φορά να τα εμπιστευτήκαμε. Αρκεί μόνο να πιστέψαμε σε μια νέα περιπέτεια.

Διαβάσαμε το βιβλίο εγώ και τα 3 αγόρια μου και γελάσαμε πολύ με τις απίθανες εφευρέσεις του Τομ και του Μπαμπά του. Είδαμε πως είναι να τα χάνεις όλα και πως είναι να πετάς ξανά! Ε δεν είναι και τόσο δύσκολο τελικά ε; Περάσαμε πολλές φορές τις σελίδες και τις ψαχουλέψαμε και κάθε φορά ανακαλύπταμε και κάτι καινούριο. Κουρδίσαμε τη φαντασία μας και είπαμε να φτιάξουμε κι εμείς μια μέρα ένα καροτσο-τρίκυκλο.

Μα εγώ… εγώ σαν ένα παιδί που άγγιξα κιόλας τα 36 μου χρόνια συγκινήθηκα τόσο δα από εκείνον τον Μπαμπά που σε όλο το βιβλίο δεν έμαθα το όνομά του αλλά πάντα φιγούραρε με το Μ κεφαλαίο! Με άγγιξε η σχέση του Μπαμπά με τον γιο του. Μου έφερε στην άκρη του ματιού μου κάτι σαν δάκρυ. Γιατί η αγάπη δεν έχει γένος και γιατί οι καλοί μπαμπάδες οφείλουν να γράφονται πάντα σαν Μπαμπάδες.

Ύστερα δεν σας κρύβω ένιωσα κι εγώ να θυμώνω με τις δικές μου (μικρές και μεγάλες) ήττες που τις άφησα να παραμείνουν ήττες και δεν τους έδωσα την ευκαιρία να γίνουν νίκες. Με ένιωσα πεισμωμένη και αποφασισμένη να ακολουθήσω το παράδειγμα του Τομ και του Μπαμπά του.

Γιατί είπαμε: τα παιδικά βιβλία δεν γράφονται μόνο για τα παιδιά αλλά και για τους μεγάλους…. κυρίως για τους μεγάλους!

Το βιβλίο «Του Τομ οι μαγικές μηχανές» της Linda Sarah κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ίκαρος.

 

Ελένη Βλάχου

Η Ελένη, όταν ήταν μικρή δεν ήξερε τι ήθελε να γίνει όταν θα μεγάλωνε. Έκανε το πέρασμά της από αρκετές δουλειές για να βρει το δρόμο της, αλλά καμιά δε την κέρδισε. Έτσι αποφάσισε να γίνει μητέρα. Κι έγινε μητέρα 3 παιδιών. Κατέληξε λοιπόν να εργάζεται στο σπίτι της στο ρόλο της νοικοκυράς, χωρίς ωράριο, χωρίς αποδοχές, χωρίς ασφάλιση χωρίς δικαίωμα για ρεπό.
Ακόμα ψάχνει να δει τι θα γίνει όταν με το καλό θα μεγαλώσει. Για ένα είναι σίγουρη: για τα ταξίδια που την πάνε τα βιβλία και οι λέξεις!

Video of the day

  • Michael Bublé - It's Beginning To Look A Lot Like Christmas

INSTAGRAM

 

ThaGinoMana