16.10.2017
(1 Ψήφος)

Διαβάσαμε: «Ένα Κίτρινο Φύλλο»

Γράφει:
Διαβάσαμε: «Ένα Κίτρινο Φύλλο»

 

Ένα κίτρινο φύλλο, μέσα από την «ασημαντότητά» του, μας διδάσκει τη ζωή. 
Θα μπορούσε κανείς να περιγράψει με άπειρους τρόπους τον κύκλο της ζωής σε ένα παιδί, για να του δώσει να καταλάβει πως η φύση έχει φροντίσει τα πάντα να γυρνάνε ξανά και ξανά σε έναν τέλειο κύκλο ώστε να μη σπάσει ποτέ η αλυσίδα της ζωής.

Ο Μιχάλης Μουλάκης όμως, επέλεξε να μάθει στα παιδιά όλα αυτά τα σπουδαία πράγματα, μέσα από το ταξίδι ενός μόνο κίτρινου φύλλου. Γιατί, μέσα από αυτό το σύντομο ταξίδι του φύλλου, διδασκόμαστε ίσως την πιο σημαντική και αναμφισβήτητη αλήθεια της ζωής μας. Από τη γέννηση, την πορεία της εξέλιξης, το τέλος μέχρι και την επιστροφή στον τόπο της γέννησης.
Βέβαια, όπως όλα τα ταξίδια, έτσι και το ταξίδι του κίτρινου φύλλου από τη στιγμή που ξεκρεμιέται από το κλαδί του μέχρι που φτάνει στη γη κρύβει εκπλήξεις, μιλώντας μας για μερικές ακόμη σημαντικές έννοιες.

Ένα κίτρινο φύλλο 1

Το «Ένα κίτρινο φύλλο», που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Ίκαρος, είναι ένα βιβλίο γραμμένο σε απλή όμορφη και κατανοητή γλώσσα για τα παιδιά, αποφεύγοντας τα περιττά λόγια. Εικονογραφημένο από το Φίλιππο Φωτιάδη, με απλές όμορφες και ζωντανές εικόνες, ίσα για να μας διδάξουν το ταξίδι και το νόημα της ιστορίας.
Αλλά μη νομίζετε πως είναι ένα βιβλίο που διαβάζεται μόνο οριζόντια όπως όλα τα βιβλία… κρύβει κι εδώ μια μικρή έκπληξη.
Αφήστε τα παιδιά να σας πουν τι άλλο βλέπουν και αισθάνονται μέσα στις σελίδες του βιβλίου!

 


 Μιλήσαμε με το συγγραφέα Μιχάλη Μουλάκη για το ταξίδι του κίτρινου φύλλου, τον κύκλο της ζωής και τι άλλο;

Τα παιδιά.

Mixalis Moulakis

-Ένα κίτρινο φύλλο ταξιδεύει. Το ταξίδι του μοιάζει σύντομο… ίσως όμως και να μην είναι. Τι μας διδάσκει ένα τέτοιο ταξίδι ενός «ταπεινού» κίτρινου φύλλου;

Πολύ σωστά λέτε ότι μοιάζει σύντομο. Με γοητεύουν οι ιστορίες που εκτυλίσσονται μέσα σε πολύ στενά χρονικά περιθώρια. Το ότι τόσες πολλές σκηνές, αναμνήσεις και ανακαλύψεις μπορούν να χωρέσουν μέσα σε ελάχιστες στιγμές. Όσον αφορά στο τι μας διδάσκει το ταξίδι του συγκεκριμένου φύλλου από το κλαδί του δέντρου του μέχρι το έδαφος, αυτό πρέπει να το αφήσουμε στην ερμηνεία του κάθε αναγνώστη. Πάντως, όσο ταπεινό κι αν είναι ένα κίτρινο φύλλο, άλλο τόσο είναι και μοναδικό.

-Και όταν φτάνει στη γη ένα άλλο καινούριο ταξίδι ξεκινά. Ο κύκλος της ζωής. Νομίζω δεν θα υπήρχε ιδανικότερος τρόπος για να περιγράψει κάποιος το πιο φυσικό πράγμα της ζωής. Τον κύκλο των πραγμάτων. Από τη γέννηση, την εξέλιξη μέχρι την επιστροφή στην αρχή. Πώς σκεφτήκατε αυτή την τόσο απλή αλλά και παράλληλα τόσο διδακτική ιστορία;

Μια μέρα, όταν ο μεγάλος μου γιος ήταν μόλις τριών χρονών τον άκουσα να λέει τη φράση, “Το κίτρινο φύλλο πέφτει από το δέντρο.” Ίσως να ήταν κάτι στον τόνο της παιδικής φωνής του που με ξάφνιασε. Ήταν μια απλή παρατήρηση ενός κοινότοπου φαινομένου αλλά εμένα μού ακούστηκε σα να περιέγραφε κάτι απόλυτα αξιοθαύμαστο, κάποιο μεγαλειώδες μυστήριο. Όλη η ιστορία μού ήρθε αστραπιαία εκείνη τη στιγμή. Έτρεξα και την έγραψα όσο πιο γρήγορα μπορούσα για να μην την ξεχάσω.

 -«Και έλεγαν όλα την αλήθεια» ο επίλογος του βιβλίου. Εσείς τι νομίζετε; τα παιδιά τα ξέρουν όλα; Οι αλήθειες τους είναι γνήσιες ή μπερδεύονται κάπου με το ψέμα τους;

Νομίζω πως – ευτυχώς – τα παιδιά δεν τα ξέρουν όλα. Η παιδική αφέλεια δεν είναι κάτι κακό. Αντιθέτως, είναι ένας πανίσχυρος αμυντικός μηχανισμός που προστατεύει τις ψυχές τους. Eάν το ψέμα μπερδεύεται με την αλήθεια μέσω της παιδικής φαντασίας και μεταμορφώνει τον κόσμο τους προς το μαγικότερο, τόσο το καλύτερο.

 -Σε ένα κόσμο που όλο αλλάζει και τρέχει μπροστά και απαιτεί, υπάρχει χώρος για τα παιδιά; Χώρος για σκέψη, δημιουργικότητα και φαντασία;

Όλες οι σημαντικές ανακαλύψεις και εφευρέσεις, όλα τα σπουδαία ανθρώπινα επιτεύγματα που αποτελούν τα θαύματα του σημερινού μας κόσμου, είχαν ως κοινή αφετηρία τους μία ακατανίκητη περιέργεια και διάθεση για παιχνίδι. Πιστεύω δηλαδή ότι ακριβώς στην σκέψη, τη δημιουργικότητα, και τη φαντασία οφείλεται το γεγονός ότι αλλάζει και τρέχει μπροστά ο κόσμος. Φυσικά και υπάρχει χώρος για τα παιδιά.

-Τα παραμύθια είναι μόνο για μικρά παιδιά; ή κάπου στο βάθος κάτι θέλουν να διδάξουν και τους μεγάλους;

Τα παιδικά μας βιβλία ίσως να είχαν σκόπιμα ως τελικό τους αποδέκτη τον μελλοντικό, ενήλικο εαυτό μας. Δεν μπορεί να είναι τυχαίο το ότι όλοι μας έχουμε κάποια αγαπημένα παραμύθια από την παιδική μας ηλικία. Κατά κάποιον τρόπο τα παραμύθια μπορεί και να είναι μόνο για τους μεγάλους.

Και μια ερώτηση που την έκαναν παιδιά: «Όποτε τα δέντρα ρίχνουν τα φύλλα τους κάθεστε από κάτω και τα κοιτάτε; Και όταν βρέχει τι κάνετε, μένετε ή φεύγετε;»

Από τότε που έγραψα αυτή την ιστορία, όλα τα κίτρινα φύλλα μού τραβούν την προσοχή. Και όχι μόνο τα κοιτάζω, αλλά τα φωτογραφίζω κιόλας και τα στέλνω στον φίλο μου τον Φίλιππο που έφτιαξε τα σχέδια για το βιβλίο και τη φίλη μου τη Μαριλένα που το εξέδωσε. Το ίδιο κάνουν και εκείνοι με μένα. Έχει γίνει το αστείο μας.

Μου αρέσει πολύ η βροχή. Όταν ήμουν μικρός το αγαπημένο μου ρούχο ήταν ένα τεράστιο μαύρο αδιάβροχο που είχε και κουκούλα. Όποτε έβρεχε γυρνούσα στο σπίτι με πολύ αργά βήματα και τσαλαβουτούσα τα πόδια μου σε όλες τις λακκούβες. Ήθελα να βραχώ όσο πιο πολύ μπορούσα. Η αλήθεια βέβαια είναι πως τώρα πια, όπως κάνουν πολλοί μεγάλοι, με το που αρχίσει η βροχή τρέχω να χωθώ κάτω από κάποια στέγη για να μη βραχώ. Όχι πάντα, όμως. Σας υπόσχομαι λοιπόν ότι στην επόμενη καταιγίδα θα βγω για έναν μακρύ, απολαυστικό περίπατο.

 

Ελένη Βλάχου

Η Ελένη, όταν ήταν μικρή δεν ήξερε τι ήθελε να γίνει όταν θα μεγάλωνε. Έκανε το πέρασμά της από αρκετές δουλειές για να βρει το δρόμο της, αλλά καμιά δε την κέρδισε. Έτσι αποφάσισε να γίνει μητέρα. Κι έγινε μητέρα 3 παιδιών. Κατέληξε λοιπόν να εργάζεται στο σπίτι της στο ρόλο της νοικοκυράς, χωρίς ωράριο, χωρίς αποδοχές, χωρίς ασφάλιση χωρίς δικαίωμα για ρεπό.
Ακόμα ψάχνει να δει τι θα γίνει όταν με το καλό θα μεγαλώσει. Για ένα είναι σίγουρη: για τα ταξίδια που την πάνε τα βιβλία και οι λέξεις!

Video of the day

  • Bright Song of the Day - CNCO, Little Mix - Reggaetón Lento (Remix)

INSTAGRAM

 

ThaGinoMana