26.09.2017
(2 ψήφοι)

Διαβάσαμε: «Ένα χαμόγελο και… γκλιν!»

Διαβάσαμε: «Ένα χαμόγελο και… γκλιν!»

 

Η ηρωίδα της Μαρίας Ρουσάκη, στο νέο της βιβλίο που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός με τίτλο «Ένα χαμόγελο και… γκλιν!», είναι ένα χαρούμενο μικρό κορίτσι που είναι πια «μεγάλο», καθώς ξεκινάει την πέμπτη δημοτικού.

Η Πηνελόπη έχει «μεγάλο μυαλό», όπως λέει ο μπαμπάς της, και μεγάλα σχέδια. Είναι μια μοναδική προσωπικότητα, μια «βοσκοπούλα», σύμφωνα με τον παππού της. Γεννημένη αρχηγός, με μυαλό που παίρνει απίστευτες στροφές, ένα ελεύθερο πνεύμα που ξέρει τι θέλει, είναι ταυτόχρονα και πιστή φίλη, αγαπητή απ’ όλους και κατά βάθος δίκαιη. Μαζί με τις φίλες της, τη Μυρτώ, τη Γωγώ και την Ελίρα, αποτελούν την Τρομερή Τετράδα, και είναι έτοιμες για όλες τις καινούργιες περιπέτειες που θα φέρει μαζί της η νέα χρονιά.

Πρώτη απ’ όλες φυσικά η Πηνελόπη, ένας μικρός ανεμοστρόβιλος ιδεών, αισιοδοξίας, δυναμισμού, και –εδώ που τα λέμε– μιας ξεροκεφαλιάς που πολλοί γονείς θα αναγνωρίσουν. Αν η Πηνελόπη βάλει κάτι στο μυαλό της (να υπερασπιστεί τον καινούργιο μαθητή από τον ενοχλητικό Νεοκλή, να εφαρμόσει σε όλο της το μεγαλείο την ελευθερία της έκφρασης στο σχολείο, να κάνει τη δουλειά της στην εντέλεια ως Φύλακας Προαυλίου και Διαδρόμων), δεν υπάρχει περίπτωση να μην κάνει τα αδύνατα δυνατά για να το καταφέρει.

1

Όμως η πραγματικότητα γύρω της δεν συμβαδίζει πάντα με τις φοβερές ιδέες της και η ηρωίδα μας θα παραπατήσει πολλές φορές, θα κάνει πολλά λάθη, θα στενοχωρηθεί, θα αναγκαστεί να αναθεωρήσει τα σχέδιά της και να βρει εναλλακτικούς τρόπους να πετύχει αυτό που θέλει. Σε όλη αυτή τη διαδρομή μέσα στη σχολική χρονιά θα μάθει πολλά τόσο για τη ζωή και τους άλλους ανθρώπους όσο και για τον εαυτό της. Ωστόσο, αυτό που σίγουρα δεν θα χάσει είναι το χαμόγελό της, μ’ αυτή τη μικρή λάμψη –γκλιν!– στο δοντάκι.

3

Μέσα στο βιβλίο της Μαρίας Ρουσάκη οι μικροί αναγνώστες θα αναγνωρίσουν τη δική τους σχολική ζωή, θα διασκεδάσουν με τις απανωτές γκάφες της Πηνελόπης, με τους μπελάδες στους οποίους τη βάζουν κάθε φορά οι τρομερές ιδέες της αλλά και με τους πανέξυπνους τρόπους που βρίσκει για να τη γλιτώνει και να ξαναβρίσκει το χαμόγελό της με το αστραφτερό του «γκλιν!». Οι ιστορίες του βιβλίου είναι γραμμένες έτσι ώστε να διαβάζονται και ανεξάρτητα, στέκονται μόνες τους η κάθε μια, σαν μικρά διηγήματα. Το «Ένα χαμόγελο και… γκλιν!» διαβάζεται εύκολα από τα παιδιά 9 ετών και πάνω, είναι γραμμένο με απλή γλώσσα που καταφέρνει να συλλάβει όλη την πολυπλοκότητα και την καθαρότητα της σκέψης των παιδιών αυτής της ηλικίας και είναι ένα βιβλίο φωτεινό, που σε αφήνει με ένα αισιόδοξο χαμόγελο σαν της Πηνελόπης. Συνολικά, είναι ένα βιβλίο που θα κάνει τα παιδιά να γελάσουν αλλά και να σκεφτούν λίγο παραπάνω, και γι’ αυτό σίγουρα θα το αγαπήσουν.

2

Υ.Γ.: Ένα κομμάτι από τις περιπέτειες της Πηνελόπης που με συγκίνησε ιδιαίτερα ήταν η ανάμνηση της σχολικής εφημερίδας. Θυμήθηκα με τι ενθουσιασμό και πόση χαρά είχαμε φτιάξει κι εμείς τη δικιά μας εφημερίδα, ακριβώς στην ηλικία της Τρομερής Τετράδας, στην Ε΄ Δημοτικού. Ο τρόπος που περιγράφει η συγγραφέας τη δημιουργία της από τα τέσσερα κορίτσια σίγουρα θα βάλει την ιδέα σε πολλούς από τους αναγνώστες της να φτιάξουν κι αυτοί τη δικιά τους εφημερίδα, κι αυτό θα είναι μεγάλο κέρδος!


Η Μαρία Ρουσάκη γεννήθηκε το 1974 στη Νέα Υόρκη και κατάγεται από την Αλαγονία Καλαμάτας. Με σπουδές στην κοινωνιολογία, έχει εργαστεί ως δημοσιογράφος και μεταφράστρια. Το πρώτο της παιδικό βιβλίο εκδόθηκε το 2001 και ακολούθησαν περίπου 40 ακόμα. Έχει βραβευτεί από τον Κύκλο του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου (2002) και από το Oppenheim Toy Portofolio (2003), ενώ βιβλία της ήταν υποψήφια για το Κρατικό Βραβείο Λογοτεχνίας (2004 και 2006) και για το βραβείο του περιοδικού Αναγνώστης (2012, 2013 και 2014). Από τις εκδόσεις Ψυχογιός κυκλοφορούν πέντε βιβλία της για παιδιά και το «Μόνο τα μάτια μένουν», το πρώτο της μυθιστόρημα για ενηλίκους. Ζει στην Αθήνα και είναι μητέρα τριών παιδιών.

 maria rousaki

Μιλήσαμε μαζί της για τα παιδικά βιβλία, για τη μητρότητα και, φυσικά, για το «γκλιν!» στο χαμόγελό μας.

 

Πώς ξεκινήσατε να γράφετε για παιδιά;

Ύστερα από μια εποχή δουλεύοντας ως δημοσιογράφος, καθώς έγραφα πολιτιστικές ειδήσεις, κριτικές κινηματογράφου και διάφορα άρθρα σε μια αγγλόφωνη εφημερίδα, ανακάλυψα πως μ’ άρεσε καλύτερα να γράφω τις δικές μου ιστορίες. Η αγάπη μου για τα παιδιά με ώθησε να ξεκινήσω να γράφω παιδική λογοτεχνία.

Διαβάζατε πολύ όταν ήσασταν μικρή; Ποιο είναι το αγαπημένο σας παιδικό βιβλίο;

Μεγάλωσα στη Νέα Υόρκη, όπου το βιβλίο αποτελεί ένα μεγάλο μέρος της κοινωνικής και εκπαιδευτικής ανάπτυξης του παιδιού. Δανειζόμουν βιβλία από τη σχολική βιβλιοθήκη, από τη δημοτική βιβλιοθήκη, από την κινητή βιβλιοθήκη του δήμου και οι γονείς μου δεν παρέλειπαν να μου αγοράζουν και δικά μου βιβλία. Αγαπημένοι ήταν και παραμένουν ο Σελ Σίλβερσταϊν (ειδικά τα ποιήματά του για παιδιά), η Μπέβερλι Κλίρι, η Τζούντι Μπλουμ και ο Dr. Seuss.

Τι σας αρέσει να διαβάζετε;

Διαβάζω αρκετά μυθιστορήματα ενηλίκων στα αγγλικά και στα ελληνικά. Διαβάζω και αρκετή παιδική λογοτεχνία, βιβλία για όλες τις ηλικίες των παιδιών. Από εικονογραφημένα έως μυθιστορήματα.

Τι κάνει το δικό σας χαμόγελο να χάνει το «γκλιν» του; Πώς το ξαναβρίσκετε;

Τα παιδιά μου με κάνουν να χαμογελώ! Επίσης το χαμόγελό μου κάνει «γκλιν» όποτε ολοκληρώνω κάποιο κείμενό μου. Είναι μεγάλη ανακούφιση να φτάνω στην τελική τελεία. Πολλές φορές χάνω το χαμόγελό μου… Για ευνόητους λόγους. Ανθρώπινο είναι. Όμως η μεγάλη δύναμη του ανθρώπου φαίνεται στην ικανότητά του να βρίσκει ξανά το γέλιο και τη χαρά της ζωής.

Πιστεύετε ότι όλα τα παιδικά βιβλία πρέπει να έχουν κάτι να διδάξουν στα παιδιά;

Όχι απαραιτήτως. Πολλές φορές το διδακτικό σκέλος ενός βιβλίου κουράζει. Να μην ξεχνάμε πως η λογοτεχνία είναι ένα είδος ψυχαγωγίας!

Έχετε τρία παιδιά. Τι σας ξάφνιασε στην εμπειρία της μητρότητας;

Με ξάφνιασε η ευφυΐα των παιδιών. Η φαντασία τους. Η ικανότητά τους να προσπερνούν τα άσχημα και να χαμογελούν! Μακάρι να παραμείνει αυτή η γλυκιά πλευρά της παιδικότητας πάντα μαζί τους.

Υπάρχει μια κινδυνολογία γύρω απ’ τη σχέση των παιδιών με την τεχνολογία. Πώς βρήκατε ισορροπία σ’ αυτό το ζήτημα με τα δικά σας παιδιά;

Γενικώς, δεν μ’ αρέσουν οι πολλές απαγορεύσεις. Προσωπικά, αφήνω τα παιδιά να διαχειρίζονται τα ηλεκτρονικά τους παιχνίδια όσο θέλουν. Στο τέλος τα ίδια τα παιδιά τα βαριούνται, τα πετάνε στην άκρη και βγαίνουν έξω να παίξουν με τους φίλους τους! Σαν μητέρα, ίσως εμπιστεύομαι το ένστικτό τους. Βέβαια, αν έβλεπα ότι δεν μπορούσαν να διαχειριστούν τον χρόνο τους σωστά, τότε σίγουρα θα παρέμβαινα δίνοντάς τους εναλλακτικές λύσεις διασκέδασης.

 

 

Οι Εκδόσεις Ψυχογιός, προσφέρουν σε δύο Bright Moms, από ένα αντίτυπο του βιβλίου. Λάβετε μέρος στο διαγωνισμό που ισχύει στη σελίδα μας στο Facebook.

 

Μυρτώ Αθανασοπούλου

Η Μυρτώ Αθανασοπούλου δεν ξέρει να απαντήσει στην ερώτηση "τι δουλειά κάνεις;". Σπούδασε Θεατρολογία και Μετάφραση και για χρόνια δουλεύει ως επιμελήτρια κειμένων. Της αρέσουν τα βιβλία, τα γλυκά, το κέντρο της πόλης, τα δέντρα και η θάλασσα. Έχει μια μικρή κόρη και θέλει να την κάνει συνέχεια να γελάει.

Video of the day

  • Bright Song of the Day - CNCO, Little Mix - Reggaetón Lento (Remix)

INSTAGRAM

 

ThaGinoMana