(8 ψήφοι)

Pop απώλεια | Βαγγέλης Προβιάς (#SoundDrops)

Pop απώλεια | Βαγγέλης Προβιάς (#SoundDrops)

Έχει χαρακτηριστεί ως το τελειότερο pop τραγούδι όλων των εποχών. Από το Guardian μάλιστα. Έχει γίνει slogan, ειρωνικό και πονηρούτσικο. Έχει το προνόμιο να είναι η σύνθεση που, αν και δεν είχε ιδιαίτερη επιτυχία στα charts, μετέτρεψε τους δημιουργούς της από ένα ακόμα συνηθισμένο pop συγκρότημα με δυναμικές, εύπεπτες και ξεσηκωτικές επιτυχίες, σε αξιοσέβαστους αρχιερείς της εστέτ κουλτούρας - της τέχνης που έχει την ιδιότητα να είναι γεμάτη νοήματα και ουσία αν και φτιαγμένη με ευκολοχώνευτα υλικά – συνθεσάηζερ και μπλιμπλίκια, δηλαδή. Έχει καταφέρει να ακούγεται, 25 χρόνια μετά την κυκλοφορία του, το ίδιο φρέσκο και ιδιαίτερο, πρωτότυπο μα και άμεσο... σαν να βγήκε σήμερα – ή σαν να πρόκειται να ακουστεί πρώτη φορά σε μερικά χρόνια. Με μία φράση... έχει δικαίως και με την αξία του την στάμπα του κλασικού.

Ωστόσο, τίποτε από όλα αυτά δεν έχει τελικά τόση βαρύτητα. Αυτό που έχει σημασία , που βαραίνει είναι ότι θυμάμαι ακόμα, με αξιοθαύμαστη ευκρίνεια μυαλού και ψυχής, την πρώτη φορά που άκουσα αυτό το μυστήριο τραγούδι. Ήταν στα τέλη του Οκτώβρη του 1990. Ήμουν ένα, λαχταριστό για ψυχολόγους, case study προβληματικής εφηβείας, με αυτοκαταστροφικές τάσεις, κρίσεις μεγαλομανίας και πανικού, απροθυμία και αδυναμία επικοινωνίας, μοναξιά και επιθετικότητα. Είχα μόλις αγοράσει την κασέτα του album το οποίο άνοιγε αυτό το τραγούδι. Την έβαλα να παίξει στο φτηνό μου walkman... ένας ήχος σαν από έγχορδα, στην αρχή. Μετά ένας δεύτερος ήχος, πνευστένιος, και ύστερα μπαίνει ένα περίεργο κρουστό που δίνει ρυθμό... και έτσι σταδιακά, λίγο λίγο, με ένα επιπλέον στοιχείο ηχητικό να εμφανίζεται ανά μερικά δευτερόλεπτα, το τραγούδι ξεδιπλώνεται, μέχρι να αρχίσει το μοναδικό τραγούδισμα του ερμηνευτή (ένα nonchalant ραπάρισμα, στην πραγματικότητα).

Ύστερα είχε και άλλο όλο αυτό το υπέροχο ταξίδι ανακάλυψης του πρώτου ιδιοφυούς τραγουδιού της ζωής μου. Οι στίχοι είχαν πολύ ψωμί, είχαν συμβολισμούς, είχαν ειρωνία. Είχαν στεναχώρια και πίκρα για πεθαμένους από AIDS φίλους. Είχαν ματαίωση για όνειρα που σου δίνουν ενέργεια όσο είσαι έφηβος αλλά τελικά χάνονται, όταν φτάνεις στα 40. Είχαν απώλεια και τελικά συμφιλίωση. Και ωριμότητα.

Και μετά είχε και άλλο, αυτό το ταξίδι ανακάλυψης. Γιατί το τραγούδι που ανατρίχιασε και συγκλόνισε τον μελό και δραματικό 16άρη εαυτό μου, έγινε video. Εξίσου καλό, εξίσου ιδιαίτερο, αντάξιο της συγκίνησης του ήχου. Και όλα αυτά σε μια εποχή που ακόμα το Internet δεν είχε φτάσει στον απλό λαό και έτσι παραμόνευα, λαμπάδα, μπροστά στην τηλεόραση μήπως και το πετύχω το υπέροχο αυτό video στα μουσικά κανάλια της εποχής, και όποτε το πετύχαινα ω Χριστέ μου τι χαρά, τι απίστευτη ευδαιμονία. Και πολύ γρήγορα έμαθα και τα λόγια απ' έξω (έτσι, θαρρώ, έμαθα Αγγλικά, λόγω της αποστήθισης αυτού και μερικών ακόμα τραγουδιών που κουβαλώ στην καρδιά και την μνήμη μου σαν ευλογημένα τατουάζ).

Πάνε 25 χρόνια από τότε. 42 είμαι πια. Δεν μπορώ να πω πότε ακριβώς αλλά στην πορεία έχασα την ικανότητα να συγκινούμαι τόσο βαθιά και τόσο αληθινά από τραγούδια. Ίσως και να είναι για καλό, δεν μπορώ να πω με σιγουριά. Ίσως το ιδιαίτερο αυτό τραγούδι να μπήκε με τόση ορμή μέσα μου διότι... τότε το μέσα μου ήταν άδειο από ιδέες, από προοπτικές, από δρόμους, από εκδοχές ζωής. Ακόμα και αν συμβαίνει αυτό όμως, με λυπεί αυτή η απώλεια της ευχέρειας να διαμορφώνεσαι από τραγούδια.

Και έτσι, από ένα καπρίτσιο της ζωής, από μια τύχη μεγάλη (γιατί, ναι, είναι τύχη να μεγαλώνεις και να ζήσεις αρκετά ώστε να ωριμάσεις) η ζωή μου μοιάζει κάπως με την πορεία της ζωής που περιγράφει το τραγούδι αυτό το αγαπημένο: Μεγαλώνεις.

Και αφού μεγαλώνεις, χάνεις. Αυτή είναι η ζωή.

 

 Pet Shop Boys - Being Boring

 

 

 

 

BrightStarsNote : Τα σχόλια σας είναι σημαντικά για εμάς. Ο χώρος κάτω από την ανάρτηση προσφέρεται γι' αυτό το σκοπό. Αλλά για όσους προτιμούν να αφήσουν ένα πιο προσωπικό σχόλιο ή μια ερώτηση, μπορούν να το στείλουν εδώ.

[Ενημέρωση σχετικά με δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας στην ιστοσελίδα]

Βαγγέλης Προβιάς

«Τα Μαύρα Παπούτσια της Παρέλασης» του Βαγγέλη Προβιά, κυκλοφορούν από τις εκδόσεις ΟΛΚΟΣ.

Πρόσφατα από: Βαγγέλης Προβιάς

Top5
Sound Drops

Μην κρατάς κακίες. Είναι ανώφελο!

Μην

...

Βγήκε βιαστικά από το σπίτι μετά το τηλεφώνημα και η

...

Καλοκαίρι κάπου εκεί στα άγρια νιάτα μου και στα άγρια

...

Έχει χαρακτηριστεί ως το τελειότερο pop τραγούδι όλων

...

Ανησυχούμε τόσο πολύ αν είμαστε όμορφοι.

Ας

...

Video of the day

  • Bright Song of the Day - CNCO, Little Mix - Reggaetón Lento (Remix)

INSTAGRAM

 

ThaGinoMana