(3 ψήφοι)

Μαμά κουκουβάγια στο γραφείο ή αλλιώς πώς να κάνετε τους συναδέλφους σας να σας αποφεύγουν

Μαμά κουκουβάγια στο γραφείο ή αλλιώς πώς να κάνετε τους συναδέλφους σας να σας αποφεύγουν

Και ήρθε η μέρα να γυρίσεις στο γραφείο, στους συναδέλφους, στα meeting rooms, στο open space περιβάλλον, στην κοινή κουζίνα που ζεσταίνεις το μεσημεριανό φαγητό και στη μικρή τραπεζαρία του lunch break. Οι μέρες κυλάνε όμορφα, με λίγο άγχος να τα προλάβεις όλα στο 6ωρο, με βιαστικά τηλεφωνήματα στο σπίτι να τσεκάρεις το μονάκριβό σου με τη νταντά, με εκατοντάδες συσσωρευμένα e-mail που δεν μπορούσες να διευθετήσεις από το smartphone και αρκετές προθεσμίες πάνω από το σβέρκο σου.

Το διάλειμμα για φαγητό είναι από τις μοναδικές στιγμές της ημέρας που χαλαρώνεις στην τραπεζαρία του γραφείου αν και πολλές φορές έχεις φάει τη σαλάτα και το σάντουιτς πάνω από το πληκτρολόγιο αψηφώντας τους νόμους της βαρύτητας και του Μέρφυ όταν η φέτα γαλοπούλα προσγειωνόταν πάνω στο spacebar και η πλευρά της φέτας του τοστ με την σως έπεφτε με την λάθος πλευρά πάνω στο filofax. Στην αρχή συζητούσες με τους συναδέλφους που είχες πολύ καιρό να μοιραστείς μαζί τους τις μεταμεσονύχτιες εμπειρίες σου θηλασμού και αλλαγής πάνας, εξιστορούσες τις καθημερινές μικρές νίκες και επιτεύγματα του μονάκριβου, περιέγραφες με γαργαλιστικές λεπτομέρειες την εμπειρία της γέννας σου αλλά κυρίως ανέλυες με περίτεχνο τρόπο παραμυθά το βρεφικό μενού της ημέρας και το ημερήσιο πρόγραμμα ύπνου, παιχνιδιού στις άλλες μητέρες ή άλλες γυναίκες συναδέλφους ανεξαρτήτου οικογενειακής κατάστασης.

Στην αρχή συνέχιζες απτόητη τις περιγραφές σε οποιαδήποτε συνάδελφο βρισκόταν στο ίδιο τραπέζι στο διάλειμμα φαγητού. Αργότερα μόνο μητέρες συνάδελφοι κάθονταν μαζί σου για φαγητό και στο τέλος σπάνια συναντούσες πλέον συνάδελφο στην τραπεζαρία. Έρχονταν, έπαιρναν το φαγητό τους βιαστικά από το ψυγείο, το ζέσταιναν, αντάλλασσαν μια τυπική κουβέντα μαζί σου κυρίως για δουλειά και τον καιρό και μετά εξαφανίζονταν με το πιρούνι, την χαρτοπετσέτα και το τάπερ στο γραφείο τους. Και εσύ ούτε που το πήρες πρέφα!

Μην ανησυχείς...δεν είναι τίποτα σοβαρό...ούτε φταίει το αποσμητικό σου. Έχεις απλά το σύνδρομο της μαμάς κουκουβάγιας...Το σύνδρομο αυτό χτυπάει ως επί το πλείστον γυναίκες με έντονο το αίσθημα της μητρότητας, γυναίκες αρκετά προσκολλημένες στο μονάκριβό τους τους πρώτους μήνες που έχουν ξεχάσει να δουν ακόμα και τηλεόραση, γυναίκες που δεν έχουν πολλά εξωτερικά ερεθίσματα, δεν έχουν διαβάσει εφημερίδα ή περιοδικό το τελευταίο εξάμηνο, και που γι' αυτές το νόημα της ζωής τους είναι αποκλειστικά το παιδί τους και τίποτα άλλο. Βέβαια υπάρχουν και εκείνες οι γυναίκες που είναι απλά πολυλογούδες και υπερβολικά εγωίστριες για να δούνε ότι η Γη δεν γυρίζει γύρω από αυτές και το μονάκριβό τους....

Υπάρχει λύση για να μην φτάσεις στο σημείο να σου βγάλουν διόλου κολακευτικά παρατσούκλια οι συνάδελφοι σου; Ναι υπάρχει!
Ένας είναι ο κανόνας και μοναδικός: Σκέψου τον συνομιλητή σου εάν ενδιαφέρεται πραγματικά για το θέμα συζήτησης που ανοίγεις και όχι εάν εσύ πιστεύεις ότι ενδιαφέρεται. Εν ανάγκη ζήτα του/της και συγγνώμη εάν πιστεύεις ότι τον/την κουράζεις με τις αποκλειστικές συζητήσεις για το παιδί σου. Μην πιστέψεις την ευγενική αρνητική του/της απάντηση. Το κάνει από ευγένεια. Την έχεις κουράσει 100%.
Σκέψου ότι μπορεί η παντρεμένη συνάδελφος χωρίς παιδί να βιώνει εμπειρίες υπογονιμότητας και οποιαδήποτε συζήτηση για παιδιά να την πληγώνει. Σκέψου ότι μπορεί να μην θέλει καν να κάνει παιδιά όπως η Κριστίνα στο Grey's Anatomy. Σκέψου ότι μπορεί να έχει παιδί και να έχει πρόβλημα στο γάμο της ή το παιδί της να έχει κάποιο πρόβλημα υγείας. Φαντάσου πώς αισθάνεται όταν εσύ περιγράφεις πως το παιδί κατεβαίνει ανάποδα την τσουλήθρα. Σκέψου ότι μπορεί να βίωσε πρόσφατα μια απώλεια εγκυμοσύνης ή απλά να είναι ελεύθερη απελπισμένη γυναίκα άνω των 40αντα που να αναρωτιέται συχνά πυκνά «εγώ πότε θα γίνω μάνα;». Σκέψου ότι μπορεί να χώρησε πρόσφατα τον έρωτα της ζωής της με τον οποίο είχε ονειρευτεί την τέλεια οικογένεια ή μπορεί να έχει οικογένεια αλλά με πολλά προβλήματα και άσχημες συμπεριφορές. Σκέψου πόσες διαφορετικές περιπτώσεις υπάρχουν που δεν μπορούν να αντέξουν πάνω από 5λεπτο οποιαδήποτε συζήτηση για παιδιά.

Βάσει στατιστικών πιθανοτήτων την έχεις κάτσει...έχεις γίνει μισητή στο 60% της εταιρείας. Στο υπόλοιπο 40% απλά δεν έχεις περιγράψει με λεπτομέρειες την ζωή του μονάκριβου σου και την έχεις γλιτώσει λόγω άγνοιας. Για να μην αναφέρουμε ότι οι άντρες συνάδελφοι απλά αδιαφορούν για οποιαδήποτε συζήτηση δεν έχει να κάνει με ποδόσφαιρο, γκόμενες, αυτοκίνητα και στρατό, οπότε για αυτούς απλά είσαι αόρατη.

Το πιο πιθανόν είναι ότι δεν πρόκειται ποτέ να το παραδεχτείς ότι είσαι κουκουβάγια. Το πιο πιθανόν είναι ότι θα αγνοήσεις το κείμενο αυτό ως υπερβολικό και δεν θα βρεις καμμία ομοιότητα με την μαμά κουκουβάγια. Δεν θα καταλάβεις ούτε τα παρατσούκλια ούτε ότι σε αποφεύγουν. Το παιδί σου θα μεγαλώνει και εσύ θα συνεχίζεις να εξιστορείς τα κατορθώματά του που θα αυξάνονται με γεωμετρικό τρόπο. Θα πιστεύεις ότι οι συζητήσεις σου είναι πολυ φυσιολογικές, ανεξάρτητα από το γεγονός ότι η θεματολογία είναι 90% για το παιδί και 10% για οτιδήποτε άλλο που πήρε το αυτί σου από εκεί έξω. Δεν θα το παραδεχτείς ακόμα και αν στο πει ο διευθυντής σου στο πλαίσιο της ετήσιας αξιολόγησής σου. Εσύ θα θεωρήσεις ότι είναι απλά ένα σωβινιστικό άκαρδο γουρούνι ή μια σκληρή καριερίστρια.

Η περίπτωση σου είναι hopeless. Γιατί η μαμά κουκουβάγια δεν μπορεί να δει παραπέρα από το τέλειο, καταπληκτικό, φανταστικό, ανεπανάληπτο μονάκριβο της που αξίζει όλοι να μάθουν πόσο τέλειο, καταπληκτικό, φανταστικό και ανεπανάληπτο είναι!

Εάν πάλι η συνάδελφος σας είναι μαμά κουκουβάγια, απλά περαστικά σας και κουράγιο!!!!

 

 Αν θέλετε να μοιραστείτε κι εσείς μαζί μας εικόνες από την καθημερινότητά σας πατήστε ΕΔΩ

 

Ζωή Κουρουνάκου

Η Ζωή είναι μια εργαζόμενη μητέρα, που αγαπάει υπερβολικά τη δουλειά της και προσπαθεί να ισορροπήσει μεταξύ εργασιακής και προσωπικής-οικογενειακής ζωής, όχι πάντα με επιτυχία. Με σπουδές στη Διοίκηση Επιχειρήσεων, στη Δημοσιογραφία και στη Διοίκηση Ανθρώπινου Δυναμικού και με εργασιακή εμπειρία στη διαχείριση ερευνητικών έργων και στην ανάπτυξη διεθνών σχέσεων, είναι ένα άτομο με έντονες ανησυχίες που ό,τι βάλει στο νου της πρέπει να το φέρει εις πέρας no matter what! Το project «εγώ πότε θα γίνω μάνα» κράτησε 5 χρόνια και ήταν το μεγαλύτερο και δυσκολότερο επίτευγμα της ζωής της. Εάν δεν ήταν εργαζόμενη μητέρα θα ήθελε να ήταν σε ανθρωπιστική αποστολή στην Αφρική.

Top5
Working Mom

Πώς θα την βρεις λοιπόν την τέλεια

...

 «Τριπλασιάστηκαν οι γέννες σε γυναίκες άνω των

...

Αγαπώ τη δουλειά μου. Ψέματα δεν αγαπώ τη δουλειά μου.

...

Δεν το κράτησες ποτέ μυστικό στο γραφείο. Όλοι ήξεραν

...

Και ήρθε

...

Video of the day

  • Becky G, Natti Natasha - Sin Pijama

INSTAGRAM

 

ThaGinoMana

Bright Side of Mom