(4 ψήφοι)

Φοβάμαι, μαμά! | Νατάσσα Μανίτσα

Φοβάμαι, μαμά! | Νατάσσα Μανίτσα

Θυμάστε αυτό το τραγουδάκι πίσω, στην παιδική σας ηλικία;

Θεωρείτε ότι έχει κάτι τρομακτικό ή ακατάλληλο για παιδάκια; Εγώ πάντως όχι.

Ωστόσο, μέχρι την ηλικία των επτά ετών, παρόλο που έβλεπα φανατικά τον Ποπάι, όταν έπαιζε η εισαγωγή αυτή πριν το επεισόδιο, κρυβόμουν πίσω από τον καναπέ και ούρλιαζα στη μάνα μου να χαμηλώσει την ένταση της τηλεόρασης για να μην το ακούω.

Χωρίς ιδιαίτερο λόγο, με τρομοκρατούσε.

Κάπως έτσι είναι και οι περισσότεροι φόβοι της παιδικής ηλικίας. Ανεξήγητοι, μυστήριοι και παράλογοι στα μάτια των ενηλίκων.

Φυσικά, όλοι οι παιδικοί φόβοι δεν εντάσσονται στην κατηγορία των μη δικαιολογημένων.

Το να υπάρχει φόβος για έντομα, αίμα, σεισμούς, αρρώστιες, ως ένα σημείο και μέσα σε ένα φυσιολογικό πλαίσιο, είναι κάτι εξηγήσιμο και αναμενόμενο και δεν αποτελεί παιδικό φόβο μόνο, αλλά το βρίσκουμε στη μαύρη λίστα πολλών ενηλίκων επίσης.

Το κάθε παιδάκι είναι διαφορετικό, συνεπώς δεν υπάρχει ένας αυστηρός κώδικας αξιολόγησης των φόβων τους.

 

Η κόρη μου αρνείται πεισματικά να αφαιρέσει τις βοηθητικές ρόδες από το ποδήλατό της, ενώ έχουν χαλαρώσει τόσο που ουσιαστικά δεν τις χρειάζεται. Το γνωρίζει, ωστόσο, όταν τις αφαιρέσαμε δεν μπορούσε ούτε στιγμή να κρατήσει ισορροπία.

Εδώ έχουμε να κάνουμε με τις ρόδες placebo, που λειτουργούν ως το δίχτυ ασφαλείας για την ισορροπία της. Άρα, δεν αγγίζουμε τις ρόδες... τόσο απλά!

Δεν υπάρχει κανένας απολύτως λόγος να κάνουμε τη ζωή τη δική μας και των παιδιών μας δύσκολη, όταν η λύση είναι απλή και πολλές φορές αστεία.

Επίσης, με την τιμωρία κανείς δεν μαθαίνει, αντίθετα τονίζεται ακόμα περισσότερο μια «αδυναμία», που αυτόματα φέρνει το παιδί σε θέση άμυνας και ενοχής.

 

Οι περισσότεροι φόβοι αν τους περάσουμε άνετα και με αίσθηση χιούμορ, συνήθως εξασθενούν από μόνοι τους.

Όσοι επιμένουν και εντείνονται, ίσως κινδυνεύουν να πάρουν διαστάσεις φοβίας και αν επηρεάζουν την καθημερινότητα του παιδιού, θα πρέπει να ξεπεράσουμε τα όποια ταμπού μας και να αποφασίσουμε να απευθυνθούμε σε ειδικό.

Πριν φτάσουμε όμως εκεί, καλό θα ήταν να έχουμε υπόψη λίγες προτάσεις που κανέναν δεν έβλαψαν, αντίθετα βοήθησαν πολλές οικογένειες να ξεπεράσουν μικροπροβληματάκια, προτού γίνουν τεράστια στα μάτια των παιδιών τους.

 

Δεν υποτιμάμε τα παιδάκια μας για τους φόβους τους

Στα δικά τους ματάκια, καταστάσεις, αντικείμενα και διάφορα άλλα, παίρνουν τεράστιες, ίσως και μαγικές διαστάσεις. Ας μην ξεχνάμε, ότι η ζωηρή τους φαντασία βοηθάει. Αλλά από την άλλη, αυτό κανονικά αποτελεί πλεονέκτημα και όχι πρόβλημα.

 

Συζητάμε ό,τι τα τρομάζει

Τίποτα δεν θεωρείται χαζό, περιττό, ανάξιο αναφοράς. Καλό θα ήταν να μην κριτικάρουμε τις φοβίες και τους προβληματισμούς τους γιατί έτσι ακριβώς τα ενθαρρύνουμε να μας μιλάνε για τα πάντα... μια συνήθεια που ξεκινάει από πολύ μικρή ηλικία για να γίνει πραγματικότητα, στη μετέπειτα ζωή τους.

 

Το χιούμορ όχι μόνο επιτρέπεται, αλλά επιβάλλεται

ώστε να πάρουν το μήνυμα ότι δεν υποτιμάμε τη νοημοσύνη τους, μα το λόγο του ανεξήγητου φόβου.

 

Δεν τα πιέζουμε να κοιτάξουν κατάματα το φόβο τους

Αυτό είναι κατά κάποιο τρόπο καθεστώς επιπρόσθετης τρομοκρατίας. Αντίθετα, συζητάμε και προετοιμάζουμε το έδαφος για την επικείμενη έκθεση (προσπαθούμε κατά κάποιο τρόπο να δημιουργήσουμε συνθήκες ήπιου simulation απέναντι στο φόβο που έχουν), ώστε να ξέρουν τι θα ακολουθήσει και τα κρατάμε από το χέρι πάντα. Η επαφή είναι πολύ σημαντική, ειδικά με άτομα που αγαπάνε και εμπιστεύονται.

 

Δεν μεταδίδουμε τη δική μας φοβία στα παιδιά μας

Παρόλο που αρκετές φορές είναι δύσκολο, καλό είναι να έχουμε συγκρατημένες αντιδράσεις απέναντι στους δικούς μας φόβους, καθώς τα παιδιά μιμούνται τη μαμά ή το μπαμπά, ακόμα και σε αυτό. Δεν χαλάει η εικόνα μας ούτε το κύρος μας, ως γονείς, να συζητήσουμε τους φόβους με τα παιδιά μας. Η ανθρώπινη εικόνα μας είναι πολύ πιο αγαπητή και κυρίως αληθινή στα παιδικά ματάκια.

Πάνω από όλα προσπαθούμε. Δεν ξέρουμε τίποτα, δεν είμαστε ειδικοί σε τίποτα. Δυστυχώς, οι περισσότεροι γίναμε γονείς χωρίς κάποιες οδηγίες χρήσης της νέας μας ιδιότητας. Βλέπουμε, κρίνουμε, προχωράμε και αφήνουμε το ένστικτό μας να κάνει το θαύμα του.

Και ένα τελευταίο...

στις βουτιές δεν κλείνουμε τη μύτη, το αλάτι το χρειάζεται το ρουθούνι μας για να «ψηθεί».

 

Με αγωνιστικούς χαιρετισμούς...

Νατάσσα

frighten girl 

[Kiss My GRass]

 

BrightStarsNote : Τα σχόλια σας είναι σημαντικά για εμάς. Ο χώρος κάτω από την ανάρτηση προσφέρεται γι' αυτό το σκοπό. Αλλά για όσους προτιμούν να αφήσουν ένα πιο προσωπικό σχόλιο για τους δικούς τους λόγους ή μια ερώτηση κ.λ.π. μπορούν να το στείλουν εδώ

Νατάσσα Μανίτσα

Αρσακειάδα και της φαίνεται, χωρίς τα γαλλικά αλλά με πιάνο, ξένες γλώσσες, σινεμά, θέατρα και, ω ναι, ποίηση! Κάποια στιγμή στη ζωή της ξύπνησε η ψυχολόγα μέσα της και σπούδασε Ψυχολογία, ενώ συνέχισε ακάθεκτη με Μετάφραση και Βρετανικές Σπουδές. Από πολύ νωρίς κατάλαβε ότι δεν γνωρίζε τίποτα, κάποιοι όμως θα σκότωναν να μάθουν όλα όσα γνωρίζει. Γι' αυτό και εκείνη ενίοτε τα λέει χύμα και bloggάρει κυρίως για να μη φρικάρει. Και το ταξίδι συνεχίζεται, μα ποτέ δε χαρίζεται...

Top5
Mom 2 Mom

Μετά από πέντε χρόνια

...

«Καλό ταξίδι πολυαγαπημένη μας» έγραφε ένα απο τα

...
(Από τη
...

Βρέθηκα για πρώτη φορά στη

...

γράφει η Janie

...

Video of the day

  • Becky G, Natti Natasha - Sin Pijama

INSTAGRAM

 

ThaGinoMana

Bright Side of Mom