(2 ψήφοι)

Ψυχαναγκασμοί στα άγρια χαράματα

Γράφει:
Ψυχαναγκασμοί στα άγρια χαράματα

Τα έχουμε πει, τα έχουμε συμφωνήσει: το 24ωρο με τις 24 ωρες του δε φτάνει για να χωρέσει όλα όσα θέλεις να κάνεις ως καλή μαμά, καλή σύζυγος, καλή εργαζόμενη, καλή νοικοκυρά, αλλά κυρίως ΔΕΝ φτάνει για να κοιμηθείς σαν άνθρωπος οχτώ (εδώ γελάμε ελεύθερα) ολόκληρες ώρες τις τόσο απαραίτητες για τον οργανισμό (και την επιδερμίδα σου φυσικά) σύμφωνα με όλες τις μελέτες (μα όλες να συμφωνούν πια;)

6:30 δείχνει κάθε πρωί το ρολόι όταν ο ήχος του ξυπνητηριού σε επαναφέρει από τον κόσμο των πιο γλυκών ονείρων και της θαλπωρής του παπλώματος στην πραγματικότητα. Κάθε μέρα την ίδια ώρα.... Δέκα λεπτά ακόμη, σκέφτεσαι και την ίδια στιγμή ονειρεύεσαι πότε θα έρθει πάλι η νύχτα να ξαναακουμπήσεις το κεφάλι σου στο μαξιλάρι.

 Σήμερα όμως ο μονάκριβος κανακάρης σου αποφάσισε να σου κάνει έκπληξη και να σε βγάλει από την αγωνία του ξυπνήματος των 6:30. «Μαμάααααααα.....» ακούς τη φωνή του υπόκωφα και αρνείσαι να ανοίξεις τα μάτια σου και να κοιτάξεις το ρολόι. Ξέρετε τι εφιάλτης είναι να δεις κανα νούμερο όπως 5 ή 6;;; Σκουντάς τον μπαμπά δίπλα σου, τον επονομαζόμενο και ευτυχή, πού ω, του θαύματος ανταποκρίνεται και τρέχει να δει τι θέλει «το αγόοοορι του» και εσύ κρατάς σφαλισμένα τα μάτια σου, λες και αν τα ανοίξεις θα δραπετεύσει ο ύπνος και άντε μετά να τον πιάσεις πάλι.

Ο ανατρεπτικός όμως διάλογος που εξελίσσεται στο διπλανό δωμάτιο τρυπώνει μέσα στα αυτιά σου.

όπου ΕΜ: Ευτυχής Μπαμπάς,
ΜΚ: Μονάκριβος Kανακάρης

ΕΜ: Έλα αγόρι μου, τι θέλεις; Είναι νύχτα ακόμη, κοιμήσου...

ΜΚ: Όοοοκι, ποτέ μπαμπάς, μόοονο μαμά. Φεύφε εσύ (μτφ: φύγε εσύ!) (εδώ σου έρχεται το εγκεφαλικό)

ΕΜ: Πέσε να κοιμηθείς, νυστάζεις αγόρι μου, έλα σε παρακαλώ..

ΜΚ: Όοοοοκι νάνι, κακόοοο.....

ΕΜ: Δεν γίνεται να βγεις από το κρεβάτι σου, δεν είναι ώρα για παιχνίδι. Όλοι κάνουμε νάνι τωρα... (εδώ καταλαβαίνεις ότι ο ΜΚ είναι έτοιμος να κατέβει από το κρεβάτι του, έτοιμος για παιχνίδι και ο ΕΜ τον παίρνει αγκαλιά για να τον φέρει στο κρεβάτι σας... σκέφτεσαι τις κλωτσιές που θα φας)

ΜΚ: Μπαμπάαααα, υβάαααακια, βιβίααααα, πάααααααλ.....

ΕΜ: Ναι, αγόρι μου, να τα κυβάκια σου, να και τα βιβλία σου. Εδώ είναι, δεν σου τα παίρνει κανείς (και του τα δίνει, ενώ ο ΜΚ κατευθύνεται στο σαλόνι για παιχνίδι).

Αλλά...

ΜΚ: Πάαααααλλλλλλ, πάαααααααλλλλλλ, πάαααααααλλλλλλ.....

ΕΜ: (???) .... Σιωπή

ΜΚ: Πάαααααλλλλλλ, πάαααααααλλλλλλ, πάαααααααλλλλλλ.....

ΕΜ: (χέρι ξύνει το κεφάλι με απορία)

ΜΚ: Πάαααααλλλλλλ, πάαααααααλλλλλλ, πάαααααααλλλλλλ.....

Το πάζλ εννοεί, μα γιατι δεν του το δίνει??? Αναρωτιέσαι και σηκώνεσαι, γιατί τι νήημα έχει πια να μείνεις στο κρεβάτιι, αφού το «πάαααααλλλλ» έδιωξε τον ύπνο οριστικά;

... και πάτε παρέα όλοι μαζί με όλα τα συμπαρομαρτούντα στο σαλόνι. Ο ΜΚ θέλει να διαλύσει το πάζλ με τα ψάρια και να το φτιάξετε παρέα, ενώ ο ΕΜ κάνει το λάθος να καθίσει νυσταγμένος πάνω στα βιβλία και ο ΜΚ βάζει τις φωνές. Τελικά τον κρατάς αγκαλίτσα και δείχνει να ξεχνά την ιδέα του παζλ καθώς γλαρώνει.

Όπου ΜπΝ: Μαμά που νυστάζει

ΜπΝ: Πάμε στο κρεβατάκι για ύπνο;

ΜΚ: ΄Οοοοκι

ΜπΝ: Καλά, ας κάτσουμε αγκαλίτσα, εντάξει;

ΜΚ: ....ναίιιιι.....

...... σιωπή πέντε λεπτα.....

ΜπΝ. Πάμε τώρα για νάνι;; ψιθυρίζεις και παρακαλάς να πει ναι

ΜΚ: Γάααααλαααααα, γάαααααλααααα!!!

(ντόινγκ, πώς του΄ρθε τώρα, έχει να πιει γάλα ξημερώματα από 6 μηνών!!)

Το γάλα έρχεται πάραυτα ζεστό-ζεστό, το πίνει μονορούφι και όπως είναι γλαρωμένος συμφωνεί να πάει στο κρεβάτι του. Όχι μόνος βέβαια, αλλά με όλα τα γνωστά συμπαρομαρτούντα: υβάκια, βιβία και πααααλ.... Και θέλει να τον πάει μόνο η μαμά αγκαλιά και θέλει να κρατάει η μαμά και όλα τα συμπαρομαρτούντα, λες και η μαμά ειναι διασταύρωση αρσιβαρίστα, ζογκλέρ και Μαίρης Χρονοπούλου, στο ένα χερι τον 17 κιλών ΜΚ και στο άλλο χέρι το πάαααααλλλλ.

Τον βάζεις στο κρεβάτι του και εδώ αρχίζει άλλη ιεροτελεστία.

Ξαπλώνει μπρούμυτα, τον σκεπάζεις, του βάζεις αριστερά του τα δύο βιβλία του, δεξιά τα κυβάκια του και πετάς το πάζλ στη ραφιέρα. Ουπς, λάθος!

ΜΚ: Πάαααααλλλλλλ, απού' δώ πάαααααααλλλλλλ
...και σου δείχνει πού να το βάλεις. Και αυτό δίπλα του!

Το βάζεις όρθιο να μην τον ενοχλεί, αλλά αυτός το θέλει ξαπλωτό δίπλα στη μούρη του.

Βάζεις όλα τα πραγματα γύρω του και ο ΜΚ προσπαθεί να χωρέσει το κεφάλι του σε ενα μικρό άνοιγμα. Μα δεν ειναι δυνατόν σκέφτεσαι... τι ψυχαναγκασμοί είναι αυτοί που έχει πια;

Και αφού έχει βολευτεί και αφού τον έχεις σκεπάσει καμιά δεκαριά φορές με την κουβέρτα του τινάζοντάς την ψηλά και αφήνοντας την να πέσει απαλά επάνω του (πράγμα που το λατρεύει, όπως εξάλλου σου άρεσε και σένα μικρή ... και ακομή δηλαδή), ξαφνικά θυμάται ότι θέλει να κάνετε "κόλλα πέντε", να κάνετε "γκιλιά" (αγκαλιά) και φυσικά να φιληθείτε άλλες δέκα φορες, δηλώνοντας ότι η αγάπη σας φτάνει ίσαμε τον ουρανό και πάλι πίσω. Σήκωνεται επάνω και αρχίζετε τα "κόλλα πέντε" με το ένα χέρι, με τα δύο χέρια, εναλλάξ, με δύναμη, χωρίς δύναμη, κάνετε την σφιχτή αγκαλιά σας, δινετε το σταυρωτο φιλάκι και επιτέλους ξαναξαπλώνει για να τον σκεπάσεις άλλες δέκα φορές με την ιπτάμενη κουβέρτα και να του ξαναφτιάξεις όλα τα συμπαρομαρτούντα δίπλα του... και τότε ηρεμεί και κλείνει τα βλεφαρά του (γιούπιιιιιι). Σ΄αγαπώ πολυ σκέφτεσαι, αλλά μου το έβγαλες το λάδι και τον ύπνο.

Η τελευταία απαίτηση του ΜΚ ειναι να μείνει το φως αναμμένο στο διάδρομο, υπακούς δίχως δεύτερη σκέψη και τρέχεις στο κρεβάτι σου, για να κοιμηθείς τα 20 λεπτάκια που απομένουν μέχρι τις 6:30.

Βγάζεις τα γυαλιά σου, τα βάζεις δίπλα στο ξυπνητήρι, που είναι δίπλα στο ποτήρι με το νερό, που είναι δίπλα στο αποσυμφορρητικό μύτης (ποτέ δεν ξερεις πότε θα σου βουλώσει η μυτη). Βγάζεις τις παντοφλίτσες σου και τις βάζεις σε θέση ετοιμότητας, φοράς τη μάσκα ύπνου (σωτήρια όταν ο ΜΚ θέλει το φως αναμμένο), γυρίζεις στο πλάι για να κοιμηθείς (μόνο έτσι κοιμάσαι) και καθώς σε παίρνει ο ύπνος (δόξα τω καλώ Θεούλη και τω Μορφέα) αναρωτιέσαι:

"Τι σόι ψυχαναγκασμοί είναι αυτοί που έχει ο ΜΚ; Από ποιόν στο καλό έχει μοιάσει;"

 

Αν θέλετε να μοιραστείτε κι εσείς μαζί μας εικόνες από την καθημερινότητά σας πατήστε ΕΔΩ

 

Λένα Φίλη

H Λένα Φίλη γεννήθηκε στη χώρα του αμερικανικού ονείρου και επέστρεψε με τους γονείς της στη χώρα του ελληνικού μύθου. Από μικρή απέκτησε μια σχέση αγάπης με τις θετικές επιστήμες αλλά ερωτεύτηκε τις θεωρητικές. Αμφιταλαντεύτηκε ανάμεσα τους, ώσπου ακολουθώντας τις επιταγές της ελληνικής κοινωνίας κόσμησε τον τοίχο του σπιτιού της με ένα δίπλωμα αξιοζήλευτο, που σαν καλός σύζυγος της απέφερε μεν τα ως προς το ζην, αλλά δεν της πρόσφερε τον έρωτα που ελάχιστοι τυχεροί βιώνουν μέσα από τη δουλειά τους. Στα δεύτερα άντα της αποφάσισε να αναζητήσει ξανά το χαμένο πάθος και ας μην συνοδεύεται από κορνιζαρισμένο πτυχίο στον τοίχο.

Top5
Mom 2 Mom

Μετά από πέντε χρόνια

...

«Καλό ταξίδι πολυαγαπημένη μας» έγραφε ένα απο τα

...
(Από τη
...

Βρέθηκα για πρώτη φορά στη

...

γράφει η Janie

...

Video of the day

  • Becky G, Natti Natasha - Sin Pijama

INSTAGRAM

 

ThaGinoMana

Bright Side of Mom