(14 ψήφοι)

Εγώ που ήμουν όταν μεγάλωνες;

Εγώ που ήμουν όταν μεγάλωνες;

Σε κοιτάζω και πάλι από τον καθρέφτη μου, όπως κάθε πρωϊ στον δρόμο μας για το σχολείο σου και την δουλειά μου, να κάθεσαι στο καθισματάκι σου γελαστός και να κοιτάς αφηρημένος από το παράθυρο.
Και καθώς σε χαζεύω ξανά και ξανά ακούω να ρωτάς: «Μάμι σήμερα τι μέρα είναι? Ήρθε η Παρασκευή ή όχι ακόμα?»
«Όχι ακόμα αγάπη! Σήμερα είναι Τετάρτη. Υπομονή δύο μέρες ακόμα.»

 Εσύ αγουροξυπνημένος από την μία να ξεφυσάς απογοητευμένος για την Παρασκευή που δεν ήρθε ακόμα, για το Σαββατοκύριακο που αργεί και εγώ από την άλλη να σε κοιτάζω μέσα από αυτόν τον καθρέφτη του παμπρίζ μου που στραβώνω κάθε πρωί για να μπορώ να βλέπω και εσένα και το δρόμο πίσω μου! Και να σε κοιτάζω και να κοιτάζω ξανά μπροστά μου και ξανά πάλι τα μάτια μου κολλημένα στο μουτράκι σου. Και να παρακαλάω να έχει ουρά στο στοπ μπροστά μου για να μπορέσω να σε χαζεύω λίγο ακόμα γιατί θα σε ξαναδώ ξανά στις 6 το απόγευμα.

 

«Μαμάαα...Να κάνουμε επανάληψη τα λόγια μου για την γιορτή που είναι σε λίγες μέρες είπε η κυρία μου. Να στα πω για να μου πεις αν τα θυμάμαι όλα?» με βγάζεις από τις σκέψεις μου και σε ακούω να λες δυνατά :

«Γιατί εσείς οι γονείς θέλετε να με κάνετε να πιστέψω ότι είστε τέλειοι ή αλάνθαστοι?

Είναι μια δυσάρεστη "έκπληξη" για εμένα όταν ανακαλύπτω ότι δεν είστε ούτε το ένα ούτε το άλλο.»

Και εκεί που μου έρχεται να σε φάω από καμάρι και χαρά που τα θυμήθηκες όλα τέλεια, σηκώνω και πάλι τα μάτια μου στον καθρέφτη να σε δω και βλέπω ένα μωράκι με ξανθό χνουδάκι στο κεφάλι σου, γιατί μαλλί δεν το έλεγες αυτό που είχες, με δύο φουσκωτά κόκκινα μαγουλάκια έτοιμα να σκάσουν αν τα πιέσει κανείς, με σάλιο που τρέχει από την άκρη των χειλιών σου γιατί βγαίνουν καινούργια δοντάκια να μου χαμογελάς και να φωνάζεις δυνατά μα-μααα, μπα-μπα!!!

 Πότε μεγάλωσε αυτό το ξανθοψειράκι μου και συμμετέχει στην καλοκαιρινή γιορτή του παιδικού σταθμού σε έργο που έχει θέμα τα δικαιώματα των παιδιών?

Πόσο γρήγορα θα έρθει η στιγμή που θα σηκώσω τα μάτια να κοιτάξω από τον καθρέφτη για να σε δω ξανά και θα αντικρύσω ένα αγόρι έτοιμο να μας αμφισβητήσει εμάς τους γονείς στα αλήθεια αυτή την φορά?
Γιατί έτσι θα γίνει, γιατί έτσι ΠΡΕΠΕΙ να γίνεται πάντα.
Σκέφτομαι....
Εγώ που ήμουν όταν μεγάλωνες? 

Ήμουν εκεί δίπλα σου, άλλες φορές και με το σώμα μου αλλά πάντα με το μυαλό μου.
Να σε κοιτάζω, να σου θυμώνω, να φιλάω τα ματωμένα σου γόνατα όταν έπεφτες για να γίνουν αμέσως καλά, να μαλώνουμε, να αγκαλιαζόμαστε, να μοιραζόμαστε, να φωνάζουμε, να γελάμε, να κλαίμε, να σ΄αγαπώ!

Φέτος στην καλοκαιρινή μας γιορτή θα πάρω τον κουβά και την σφουγγαρίστρα κοντά μου από την αρχή.

Είναι κρίμα να γίνουν μούσκεμα αυτοί που θα κάτσουν μπροστά μου...

 

Αν θέλετε να μοιραστείτε κι εσείς μαζί μας εικόνες από την καθημερινότητά σας πατήστε ΕΔΩ

 

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Πρόσφατα από: Κατερίνα Στρατάκου

Top5
Mom 2 Mom

Μετά από πέντε χρόνια

...

«Καλό ταξίδι πολυαγαπημένη μας» έγραφε ένα απο τα

...
(Από τη
...

Βρέθηκα για πρώτη φορά στη

...

γράφει η Janie

...

Video of the day

  • Becky G, Natti Natasha - Sin Pijama

INSTAGRAM

 

ThaGinoMana

Bright Side of Mom