(10 ψήφοι)

Το λεγόμενο ένστικτο...

Γράφει:
Το λεγόμενο ένστικτο...

Το παιδί μου είναι το καλύτερο και εγώ είμαι η καλύτερη μαμά...

Όχι δεν το λέω ειρωνικά, ούτε έχω καβαλήσει κανένα καλάμι... και κουκουβάγια είμαι από τη μυωπία μόνο.
Είμαι αρκετά ρεαλίστρια -ελπίζω- όσον αφορά το παιδί μου και τις ικανότητές μου ως μαμά.

Που βασίζω λοιπόν τον τίτλο, εκτός από το να σας τραβήξω την προσοχή?

Ήμουν μια κοπέλα-γυναίκα-αιώνιο παιδί, που ποτέ δεν "λαχτάρησε" να γίνει μαμά. Στο δρόμο έβλεπα τα παιδάκια-καροτσάκια κλπ και ήταν σχεδόν αόρατα. Όπου έβλεπα αδέσποτο βουρ...

Στις ταβέρνες τα καφέ κλπ, καθόμουν στο πιο απομακρυσμένο τραπέζι αν υπήρχαν παιδιά και αν δεν είχα την απαιτουμένη απόσταση ασφαλείας έφευγα. Και φυσικά, όταν με ενοχλούσαν, το σχολίαζα ποικιλοτρόπως (τους γονείς εννοείται... Εμ! Εκεί που ήσουν, είμαι τώρα... και τρώω τα λόγια μου).

Όταν λοιπόν αποφάσισα να προσπαθήσω για μωρό κάπου μετά τα σαράντα (ναι ξέρω νωρίς το αποφάσισα, να είναι καλά η επιστήμη και η τύχη που ήταν με το μέρος μου) και πολύ περισσότερο όταν ήμουν έγκυος, πέρασα ένα μεγάλο συναισθηματικό αναβρασμό...

Αναρωτιόμουν πώς θα τα βγάλω πέρα στα πρακτικά που μου φαινόντουσαν βουνό αλλά πολύ περισσότερο πώς θα μπορούσα να σταθώ στο ύψος των περιστάσεων ως μαμά.

Διάβασα λοιπόν πολλά βιβλία και άρθρα, επιλεγμένα, προσπαθώντας με τη γνώση να κατοχυρώσω ένα μίνιμουμ αυτοπεποίθησης και σιγουριάς που όταν γεννιόταν το μωρό, θα με καθιστούσε επαρκώς συνειδητοποιημένη και ενημερωμένη.
Δεν λέω πως δεν με βοήθησαν πολύ οι γνώσεις αυτές, ειδικά 2-3 βιβλία είναι ακόμα και τώρα σαν Βίβλος για μένα...

Όμως -για δες κάτι πράγματα!- υπάρχει και αυτό το λεγόμενο Ένστικτο.

Η αυτόματη και απόλυτη ικανότητα που αναπτύσσεται με τον ερχομό ενός παιδιού, που σε γεμίζει αγωνίες και ερωτηματικά, αλλά ταυτόχρονα σου δίνει μαγικά μια σοφία και μια ηρεμία...
Πιστεύω αλλιώς καμιά μαμά δεν θα είχε σώας τας φρένας, μαζί τους και εγώ...

Όμως απορώ καθημερινά, πώς είναι δυνατόν να κάνω κινήσεις, σκέψεις και να παίρνω αποφάσεις που αποδεικνύονται αρκετά καλές για το παιδί μου? Κάπου υπάρχει η αίσθηση πως το ξέρω το παιδί μου, συνεννοούμαστε σε ένα μη λεκτικό επίπεδο. Τον καταλαβαίνω, έχω υπομονή να διαγνώσω και να αντιμετωπίσω τυχόν δυσκολίες.
Έχω υπομονή! Πράγματα και συμπεριφορές που στα παιδιά των άλλων δεν άντεχα (ναι, γιατί όπως ήταν αναμενόμενο σε ένα σκληρό παιχνίδι της φύσης, ο γιος μου είναι στριγγλιαρης!) τώρα πια τα αντέχω...
Όλα μου τα ελαττώματα μαλάκωσαν και ανέπτυξα προτερήματα που θεωρούσα αδύνατο να αποκτήσω σε αυτή την ηλικία (εκτός από τη προαναφερθείσα υπομονή, έγινα για παράδειγμα νοικοκυρά).

Παρατηρώ πως δεν φορτώνω το παιδί με προσδοκίες και δικές μου ανασφάλειες αλλά χαίρομαι να τον βλέπω να αναπτύσσει το δικό του χαρακτήρα και τη δική του προσωπικότητα, χωρίς να είναι απόλυτα αυτό που προσδοκούσα/φανταζόμουν/χρειαζόμουν πριν έρθει.

Αυτό το τελευταίο θεωρώ πως είναι η μεγαλύτερη νίκη μου γιατί ήταν ο μεγαλύτερος φόβος μου. Βέβαια νωρίς είναι ακόμα! Έχει ο καιρός γυρίσματα, στην εφηβεία σε θέλω μάστορα.

Φυσικά εννοείται τον βρίσκω απίστευτη φάτσα, κοφτερό μυαλό και πολύ-πολύ αστείο. Αλλά είναι επίσης γκρινιάρης, νευρικός, άυπνος και πεισματάρης. (Όλα αυτά που είμαστε όλοι μας δηλαδή, ένας συνδυασμός καλών και "κακών" χαρακτηριστικών).

Απλά ο γιος μου με ωρίμασε, με πήγε πολλά χρόνια μπροστά (είναι και πιο φτηνό από ψυχανάλυση) και έτσι θεωρώ πως είμαι όχι μόνο αρκετά καλή μαμά (και αυτό το συμπεραίνω γιατί έχω ένα χαρούμενο παιδί, μη μου γκρεμίσετε τις αυταπάτες!) αλλά είμαι και αρκετά καλύτερος Άνθρωπος πια.

Η γνώση πως το μεγαλύτερο κομμάτι του ψυχισμού δημιουργείται στον πρώτο χρόνο της ζωής, δεν ξέρω αν με γεμίζει χαρά ή άγχος (εδώ φεύγει κάπως η σιγουριά μου), πάντως η εξέλιξη του ρόλου μας και της συναίσθησης του τι θα πει μητρότητα, εξελίσσεται και πολύ μετά την ενηλικίωση των παιδιών μας.

Αιώνιες φοιτήτριες λοιπόν, με καθημερινές εξετάσεις σε ένα μάθημα, που είναι ό,τι πιο δημιουργικό και χαρούμενο, μέσα στις δυσκολίες του.

 

Αν θέλετε να μοιραστείτε κι εσείς μαζί μας εικόνες από την καθημερινότητά σας πατήστε ΕΔΩ

 

Jessica Anne Rachel

Η Jessica θα ευχόταν να είναι Renaissance Femme γι' αυτό και έχει ασχοληθεί με διακόσμηση, organic καλλυντικά, κοσμήματα, ρούχα, αντικείμενα από ξύλο. Συνεχίζει με πάθος όλα τα παραπάνω καθώς και άλλα αφού οτιδήποτε καινούργιο είναι για εκείνη μία πρόκληση. Λατρεύει τα ζώα, τη φύση, τις αντίκες και τα ταξίδια.

Top5
Mom 2 Mom

Μετά από πέντε χρόνια

...

«Καλό ταξίδι πολυαγαπημένη μας» έγραφε ένα απο τα

...
(Από τη
...

Βρέθηκα για πρώτη φορά στη

...

γράφει η Janie

...

Video of the day

  • Becky G, Natti Natasha - Sin Pijama

INSTAGRAM

 

ThaGinoMana

Bright Side of Mom