(3 ψήφοι)

Ε όχι κύριε Μπαμπινιώτη μου!

Γράφει:
Ε όχι κύριε Μπαμπινιώτη μου!

Δευτέρα πρωί και ήρθε η ώρα για την πρώτη μας βόλτα με καρότσι (ολοκαίνουργιο παρακαλώ αγορασμένο μέσω internet από Αγγλία πολλά ευρώ φθηνότερα). Αφετηρία το σπίτι μας που είναι σε μια ήσυχη γειτονιά και προορισμός μας η πολυσύχναστη πλατεία.

Τελικό ckeck και φύγαμε! Εγώ καμαρωτή-καμαρωτή και το μωρό να μην έχει αποφασίσει ακόμα αν θα κοιμηθεί τώρα ή μετά.
«Απ' το πεζοδρόμιο!» φωνάζει η πεθερά.

Ωπ! Ε, λοιπόν μόλις συνειδητοποίησα ότι στη γειτονιά μας δεν υπάρχει πεζοδρόμιο! Δηλαδή υπάρχει ένα μέτρο δεξιά και αριστερά για τα δένδρα, τις κολώνες της ΔΕΗ και κάτι απαγορευτικά αλλά χώρος για πεζούς και ειδικά για καροτσάκια ΔΕΝ!

Δεν πειράζει σκέφτομαι, εδώ δεν έχει κίνηση, θα το πάω απ' το δρόμο. Και ξαφνικά! Βουμμμμ! Περνάει μηχανάρα ξυστά δίπλα μας σφεντόνα. Σηκώνω το μωρό που κλαίει, το καθησυχάζω και συνεχίζουμε. Τον εξάψαλμο τον αφήνω γι' αργότερα! Βλέπω παρακάτω ένα καλύτερο σημείο και ανεβαίνουμε στο πεζοδρόμιο για ασφάλεια. Όχι για πολύ! Τα σκαλοπάτια της «αυθαίρετης» γιαγιάς με τη γλάστρα (πρώην τενεκέ φέτας βαμμένο) δημιουργούν αδιέξοδο και πρέπει και πάλι να κατέβουμε. Αλλά για να κατέβουμε θέλει πιρουέτες. Υπομονή! Είναι και ανάδρομος ...

Γυρίζουμε 10 μέτρα και κατεβαίνουμε στην άσφαλτο.
Η διαδρομή έχει κατηφόρα. «Φοράω» το καρότσι στο χέρι (είμαι και ψαρωμένη) μη μου φύγει και τρέχω και δε φτάνω.

Και να 'μαστε στη μεγάλη διασταύρωση, στη φρεσκοβαμμένη παρακαλώ διάβαση πεζών. Κάτι παράλογο συμβαίνει εδώ. Οι οδηγοί βλέποντάς μας γκαζώνουν περισσότερο και με μανία. «Ειιιιιι! Να περάσω λίγο;» Τι να σας κάνω που εδώ χρειαζότανε εκείνο το φανάρι με το σπαστικό κουμπί που το πατάς και σταματάει όλη την παραλιακή! Κάποια στιγμή βρίσκω την ευκαιρία. 'Η τώρα ή ποτέ! Σπρώχνω το καρότσι και τρέχοντας περνάμε απέναντι. Ουφ πεζοδρόμιο! Βέβαια είναι ψηλό και θυμίζει λίγο μάντρα. Δεν τηρεί και προδιαγραφές ευρωπαϊκής ένωσης και σούζα το καροτσάκι! Ευτυχώς ο μπέμπης γελάει. Εγώ πάλι δεν ξέρω τι να κάνω. Να γελάσω ή να κλάψω; Διότι το οπτικό και περιπατητικό μου πεδίο κόβεται στα δέκα μέτρα λόγω μαύρης καλογυαλισμένης Mercedes και παρκαρισμένης πάνω στο πεζοδρόμιο που δεν αφήνει περιθώρια!

Ακολουθεί μηχανάκι δεμένο στην κολώνα και κάδος ανακύκλωσης τίγκα και ξεχειλισμένος. Κάποιος παρακάτω έχει βγάλει ολόκληρο το κιτς φούξια λάκα σύνθετο με την τραπεζαρία...

Τι άλλο θα δουν τα ματάκια μου; Απ' όλα υπάρχουν σε τούτο το πεζοδρόμιο, αλλά δυστυχώς χώρος για πεζούς και ειδικά για καροτσάκια ΔΕΝ.
Το ίδιο και στο επόμενο και στο παρακάτω. Και ενδιάμεσα οι διαβάσεις.

Καλά, είναι δυνατόν να βλέπουν μάνα με καρότσι και να μην κόβουν; Απίστευτο!! Πρέπει να κατεβούμε πάλι στο δρόμο. Και έχω να αντιμετωπίσω και την κοπελίτσα με το σμαρτάκι που μιλάει στο ροζ κινητό, το φορτηγάκι που πέφτει με φόρα στη λασπωμένη λακκούβα και μας κάνει «λασ-πουά» και τον ταρίφα που στρίβει απότομα χωρίς φλας ακούγοντας στο τέρμα «οδηγώ και σε σκέφτομαι» Γιου νόου Αντύπας;;;; Μας πετάει και μια γόπα αναμμένη!! Ευτυχώς που δεν μας πέτυχες αγαπητέ κι έχω φορτώσει!

Και εκεί που μέσα στην αγωνία μου για επιβίωση κοντεύω να ξεχάσω που πηγαίνουμε, φτάνουμε πλατεία!
Δεν έχω και πολλά κουράγια πλέον. Βλέπω κάτι βιτρίνες με πόδια και χέρια τρεμάμενα. Τρώω και Κρόνο τελευταία και έτοιμη την έχω την καταθλιψούλα, οπότε λέω να γυρίσουμε...
Ο γυρισμός ο ίδιος. Απ' το πεζοδρόμιο, που λέει και η πεθερά. Είναι και Ιχθύς και φαντάζεται διάφορα.

Σπίτι μου σπιτάκι μου. Πάλι καλά, ο μικρός κοιμάται. Εγώ πάλι φρικαρισμένη δεν κρατιέμαι! Ανοίγω το λεξικό και πάω στη λέξη πεζοδρόμιο ...
«Πεζοδρόμιο(το) το ελαφρώς υπερυψωμένο (συνηθ. πλακόστρωτο) δάπεδο που κατασκευάζεται και στις δυο πλευρές του δρόμου ή γέφυρας που χρησιμοποιείται για να περπατούν οι πεζοί».
«Για να περπατούν οι ποιοι»;;

Ε όχι κύριε Μπαμπινιώτη μου! Αυτό το «ελαφρώς υπερυψωμένο (συνηθ. πλακόστρωτο) δάπεδο που κατασκευάζεται και στις δυο πλευρές του δρόμου ή γέφυρας», ΔΕΝ χρησιμοποιείται καθόλου «για να περπατούν οι πεζοί»!

Για την ακρίβεια, πεζοδρόμιο είναι ένα μέρος όπου όποιος θέλει κάνει ό,τι θέλει!
Και δυστυχώς, χώρος για πεζούς και ειδικά για καροτσάκια ΔΕΝ!

 

Αν θέλετε να μοιραστείτε κι εσείς μαζί μας εικόνες από την καθημερινότητά σας πατήστε ΕΔΩ

 

Venturania

Από μικρή δεν ήξερε τι ήθελε. Την ενόργανη, το πιάνο, τα αγόρια; Την κομμωτική, τη ζωγραφική, το σκι, το φλαμένκο; Τις βιοκαλλιέργειες, τη μαγειρική, την αστρολογία;

Τελικά αυτό που ήθελε βρέθηκε στην αγκαλιά της.

Top5
Mom 2 Mom

Μετά από πέντε χρόνια

...

«Καλό ταξίδι πολυαγαπημένη μας» έγραφε ένα απο τα

...
(Από τη
...

Βρέθηκα για πρώτη φορά στη

...

γράφει η Janie

...

Video of the day

  • Becky G, Natti Natasha - Sin Pijama

INSTAGRAM

 

ThaGinoMana

Bright Side of Mom