(4 ψήφοι)

Γιατί δεν λέω στον γιο μου ότι είναι τέλειος

Γιατί δεν λέω στον γιο μου ότι είναι τέλειος

της Danielle Campoamor

Κοιτάζω τον γιο μου την ώρα που κοιμάται ή χαμογελάει ή κάνει ένα από τα πολλά αξιαγάπητα πράγματα που κάνει τόσο φυσικά, και οι λέξεις «είσαι απολύτως τέλειος» ηχούν μέσα στο μυαλό μου. Κοιτάζω το σημείο όπου οι όμορφες μακριές βλεφαρίδες του συναντούν τα κλειστά του βλέφαρα και μου κόβεται η ανάσα. Φιλάω τα απαλά μαγουλάκια του με τα λακκάκια και λιώνω όταν μου δίνει ένα φιλί χωρίς να του το ζητήσω και δεν μπορώ παρά να σκέφτομαι ότι είναι τέλειος.

Και φυσικά, θέλω να του το πω.

Θέλω να του πω ότι είναι τέλειος επειδή ξέρω ότι πολύ σύντομα κακοπροαίρετοι άνθρωποι θα του πουν το αντίθετο. Άνθρωποι που απολαμβάνουν τον πόνο των άλλων θα προσπαθήσουν να τον πείσουν ότι είναι ελαττωματικός ή ότι δεν είναι αρκετά καλός ή ότι χρειάζεται κάποιο πλασματικό αντικείμενο για να δικαιολογήσει με κάποιον τρόπο την ύπαρξή του.

Θα ακούσει για τα ελαττώματα και τις ελλείψεις του – οπότε θέλω να του πω ότι είναι τέλειος όπως ακριβώς είναι. Θέλω να του πω να αγνοήσει τους μελλοντικούς επικριτές, γιατί εκείνος είναι όλα όσα δεν είναι αυτοί και όλα όσα θα ήθελαν να γίνουν και όλα όσα θα ήθελε κάθε άνθρωπος να είναι.

Όμως η αλήθεια είναι ότι δεν είναι.

Οπότε δεν του το λέω.

Όταν λέμε στα παιδιά μας ότι είναι τέλεια, κλείνουμε την πόρτα στην ευκαιρία να συμβεί κάτι δυνατό. Κάτι που μπορεί να τα κάνει να είναι περισσότερο προετοιμασμένα για τον κόσμο και να τους δώσει περισσότερες πιθανότητες να πετύχουν – και να είναι πραγματικά ευτυχισμένα.

Κλείνουμε την πόρτα στην αποδοχή του εαυτού τους, στην προσπάθεια για αυτοβελτίωση, στην αυτογνωσία και στην ταπεινότητα.

Έχει δύναμη το να αποδέχεσαι τον εαυτό σου, μαζί με τα ελαττώματά του. Σε μια εποχή που φιλτράρουμε και επεξεργαζόμαστε τον εαυτό μας στο Photoshop μέχρι αηδίας, είναι όμορφο να βλέπουμε τις ρυτίδες που μας κάνουν αυτό που είμαστε. Δεν χρειάζεται να τις λειάνουμε, να παριστάνουμε ότι δεν είναι εκεί, ώστε να μπορέσουμε να βρούμε κάτι άξιο θαυμασμού.

Τα παιδιά μας πρέπει να το ξέρουν αυτό. Το αξίζουν.

Έχει δύναμη η αυτοβελτίωση, και το να αναγνωρίζουμε τους τομείς στους οποίους θα μπορούσαμε να είμαστε καλύτεροι, τόσο για τους άλλους όσο και για μας. Δεν θα έπρεπε να είμαστε ποτέ απολύτως ικανοποιημένοι μ' αυτό που είμαστε ως άτομα, επειδή, για να είμαστε ειλικρινείς, μπορούμε πάντα να γίνουμε καλύτεροι. Θα υπάρχει κάποιος τομέας στη ζωή μας –είτε είναι η εργατικότητά μας είτε η ζήλια, τα νεύρα ή η στενομυαλιά, η επικριτικότητα, οτιδήποτε – που μπορούμε να τον βελτιώσουμε.

Τα παιδιά μας πρέπει να το ξέρουν αυτό. Το αξίζουν.

Έχει δύναμη η αυτογνωσία, και το να ξέρουμε τις αδυναμίες μας όπως και τα δυνατά μας σημεία. Όταν ξέρεις καλά τον εαυτό σου, το να σε δείχνει με το δάχτυλο κάποιος άλλος δεν είναι τόσο τρομακτικό, αναπάντεχο ή επώδυνο. Όταν ξέρεις ποιος είσαι και ποια είναι αυτά που σε χαρακτηρίζουν, και τα καλά και τα κακά, δεν μπορεί κανείς να σου πει κάτι που να μην το ξέρεις ήδη για τον εαυτό σου. Μπορείς να χτίσεις τον εαυτό σου, κομμάτι κομμάτι, καθώς προχωράς μαζί με τον καιρό, πάνω στο ισχυρό θεμέλιο της συνείδησης.

Τα παιδιά μας πρέπει να το πιστεύουν αυτό. Το αξίζουν.

Έχει δύναμη η ταπεινότητα, και η γνώση ότι δεν είσαι στην πραγματικότητα τέλειος. Το να έχεις την αυτοπεποίθηση να ταπεινώνεις τον εαυτό σου όταν πρέπει, ώστε να μπορέσεις να μάθεις και να ωριμάσεις και να διευρύνεις τις δυνατότητες που νόμιζες μέχρι τώρα ότι είχες, είναι θεμελιώδες και ζωτικό. Δεν θα είσαι πάντα ο πιο έξυπνος, ο πιο όμορφος, ο πιο δυνατός ή εκείνος με τα περισσότερα προσόντα, και σε αυτές τις στιγμές η μετριοφροσύνη και ο σεβασμός μπορούν να μας βοηθήσουν να γεφυρώσουμε το χάσμα ανάμεσα στον εαυτό που έχουμε τη δεδομένη στιγμή και στον εαυτό που προσπαθούμε να αποκτήσουμε.

Και τα παιδιά μας αξίζουν να έχουν αυτή την ευκαιρία.

Οπότε, όταν κοιτάζω τον γιο μου την ώρα που κοιμάται ή χαμογελάει ή κάνει ένα απ' τα πολλά αξιολάτρευτα πράγματα που κάνει τόσο φυσικά, θα το θυμάμαι.

Θα θυμάμαι ότι δεν είναι τέλειος, και ότι ποτέ δεν θα είναι.

Θα θυμάμαι ότι το να του λέω πως είναι τέλειος δεν θα του δώσει περισσότερα εφόδια για τις μέρες που κακοπροαίρετοι άνθρωποι θα προσπαθήσουν να τον πείσουν για το αντίθετο. Το να τον βεβαιώνω ότι δεν χρειάζεται να κάνει καμία πρόοδο δεν θα τον βοηθήσει να αντιμετωπίσει την ήττα ή την κακία ή τον πόνο, σωματικό και ψυχικό.

Οπότε, όχι, δεν θα πω στον γιο μου ότι είναι τέλειος.


Γιατί αυτό που είναι, και αυτό που θα γίνει, είναι κάτι πολύ παραπάνω από αυτό.

 

 

 

*Αν θέλετε να μοιραστείτε κι εσείς εικόνες από την καθημερινότητά σας επικοινωνήστε μαζί μας.

BrightStarsNote : Τα σχόλια σας είναι σημαντικά για εμάς. Ο χώρος κάτω από την ανάρτηση προσφέρεται γι' αυτό το σκοπό. Αλλά για όσους προτιμούν να αφήσουν ένα πιο προσωπικό σχόλιο ή μια ερώτηση, μπορούν να το στείλουν εδώ.

 

Απαγορεύεται ρητά η εν όλω ή εν μέρει αντιγραφή, αναπαραγωγή, δημοσίευση, διασκευή και χρήση σε παράγωγο έργο, μετάφραση και εν γένει κάθε είδους χρήση των Κειμένων, χωρίς την προηγούμενη γραπτή άδεια της ιδιοκτήτριας της Ιστοσελίδας. Με επιφύλαξη κάθε νόμιμου δικαιώματος.

Μυρτώ Αθανασοπούλου

Η Μυρτώ Αθανασοπούλου δεν ξέρει να απαντήσει στην ερώτηση "τι δουλειά κάνεις;". Σπούδασε Θεατρολογία και Μετάφραση και για χρόνια δουλεύει ως επιμελήτρια κειμένων. Της αρέσουν τα βιβλία, τα γλυκά, το κέντρο της πόλης, τα δέντρα και η θάλασσα. Έχει μια μικρή κόρη και θέλει να την κάνει συνέχεια να γελάει.

Top5
Mom 2 Mom

Μετά από πέντε χρόνια

...

«Καλό ταξίδι πολυαγαπημένη μας» έγραφε ένα απο τα

...
(Από τη
...

Βρέθηκα για πρώτη φορά στη

...

γράφει η Janie

...

Video of the day

  • Becky G, Natti Natasha - Sin Pijama

INSTAGRAM

 

ThaGinoMana

Bright Side of Mom