(5 ψήφοι)

Πρώτη μέρα στο σχολείο | Λένα Φίλη

Γράφει:
Πρώτη μέρα στο σχολείο | Λένα Φίλη

"Ξύπνησα το πρωί στην ώρα μου, ετοιμάστηκα, έφαγα το πρωινό μου, χάζεψα τους τίτλους των εφημερίδων στην τηλεόραση, αποχαιρέτησα όπως πάντα τον καλό μου και ξεκίνησα για τη δουλειά. Ήταν μια συνηθισμένη μέρα, δεν φαινόταν να είχε τίποτα το διαφορετικό, έτσι τουλάχιστον νόμιζα, μέχρι που βγήκα στο δρόμο.

Ένα μπουλούκι πολύχρωμο από παιδιά και μαμάδες, ίσως και μερικούς μπαμπάδες να κατευθύνονται στο κοντινό σχολείο. Στη γωνία είδα τη γνώριμη φιγούρα της σχολικής τροχονόμου, που σταματούσε με το STOP τους οδηγούς, για να περάσουν οι μικροί μαθητές με τους συνοδούς τους.

Μικρά και μεγαλύτερα παιδιά, αλλά το βλέμμα μου κόλλησε στα μικρά.

Λιλιπούτεια πλασματάκια που κρατούσαν σφιχτά το χεράκι της μανούλας. Ντυμένα, σίγουρα με τα ρούχα που διάλεξαν τα ίδια, με κορδελάκια στα μαλλιά οι μικρές κυρίες, με ζελέ στο μαλλί οι μικροί κύριοι, λαμπερά και όμορφα όλα για αυτή την πρώτη επαφή τους με το σχολείο. Για την πρώτη μέρα σε ένα εντελώς νέο περιβάλλον, όπου θα γνωρίσουν νέους φίλους, θα αγαπήσουν μια άλλη «μανούλα» τη δασκάλα τους, θα νιώσουν μέρος μιας ομάδας, θα ζήσουν τα πρώτα χτυποκάρδια, τις πρώτες ζήλιες, θα κάνουν τις πρώτες σκανταλιές, θα φάνε και θα ρίξουν τις πρώτες σφαλιάρες (όλα μέσα στο παιχνίδι και στη ζωή είναι).

Περπατούσαν και πετούσαν, ξέρετε με αυτό το βηματισμό, τον χοροπηδηχτό, με το βλέμμα μια στην μεγάλη αυλόπορτα του σχολείου, μια στη μαμά, ένα βλέμμα και χαράς και αγωνίας. Μεγαλύτερη αγωνία είδα στα μάτια των μαμάδων, είδα βλέμματα αγάπης, στοργής, ίσως και μικρής απογοήτευσης που τα βλαστάρια τους ανοίγουν τις μικρές φτερούγες για νέους, όμορφους κόσμους.

Η εικόνα ήταν πολύ όμορφη και μέσα σε αυτή την εικόνα, «είδα» και μένα, σήμερα, ναι, ακριβώς σήμερα.... με «είδα» να κρατάω από το χεράκι το δικό μου παιδί, όχι ένα φανταστικό παιδί, αλλά εκείνο το πρώτο παιδί που «έχασα».

Μας «είδα» χαρούμενους να καλημερίζουμε την ευγενική μας τροχονόμο, να πλησιάζουμε τη χρωματιστή αυλόπορτα, να με κοίτα με χαρά το βλαστάρι μου και εγώ να έχω μια τρελή ταχυκαρδία, πού θα αφήσω το μικρό μου, εγώ η άκαρδη μάνα.

Φτάσαμε στην μεγάλη πόρτα, έσκυψα, το αγκάλιασα και το φίλησα γλυκά, με μάτια υγρά από δάκρυα, που πάσχιζα να μην στάξουν στην άκρη του ματιού, να μην με δει το αγγελούδι μου κλαμμένη. Το έσπρωξα απαλά μέσα στην αυλή και το παρακολούθησα να μπαίνει στην αρχή δειλά, αλλά στη συνέχεια πιο αποφασιστικά, να ανακατεύεται με εκείνο το πολύβουο μελίσσι.

Αχ, δεν γύρισε πίσω να μου ρίξει ούτε μια ματιά.. σκέφτηκα και το δάκρυ ξέφυγε από την άκρη του βλεφάρου και διέσχισε το μάγουλο.

Δεν θα γυρίσει άραγε;

Μια ματιά μόνο... ζητιάνευα για ένα βλέμμα...

Και ξαφνικά γυρίζει το κεφαλάκι, με κοιτά με ένα λαμπερό μεγάλο χαμόγελο και μου γνέφει. «Είμαι καλά μαμά, μ΄αρέσει πολύ εδώ... σ'αγαπάω πολύ...το βράδυ θα μου φτιάξεις πίτσα, που μου είπες, έτσι; Το υποσχέθηκες, εντάξει;»

Ήταν αρκετά μακριά στο προαύλιο για να το ακούσω, αλλά ξέρω ότι αυτά μου είπε...

Έφυγα... περίμενα στην διασταύρωση, να σταματήσει η ευγενική τροχονόμος την κίνηση, περίμενα να φτάσουν οι μαμάδες με τους μικρούς μαθητές, βλέπετε εγώ δεν κρατούσα κανένα παιδί από το χεράκι.

Πέρασα με κατεβασμένο το κεφάλι... δεν ήθελα να δουν το δάκρυ που συνέχιζε το ταξίδι του.

Οι εικόνες με εμένα και με το πρώτο παιδί μου ήταν δημιούργημα της φαντασίας μου, αλλά όχι το δάκρυ, αυτό ήταν αληθινό και είχε γεύση πικρή...

Σήμερα θα ήταν η πρώτη μέρα του/της στο νηπιαγωγείο... θα ήταν ακριβώς 4 ετών...

Το είχα καταχωνιασμένο στα βάθη της ψυχής μου το πρώτο μωράκι μου, που είχα ήδη χάσει όταν πήγα για τον πρώτο υπέρηχο, αλλά σήμερα μια μικρή πόρτα άνοιξε ξαφνικά και πρόβαλε έτσι χωρίς προειδοποίηση.

Ήταν η πρώτη μέρα του στο σχολείο, δεν θα μπορούσα να μην είμαι εκεί, στα πρώτα του σχολικά βήματα.

Είναι η πρώτη μέρα της νέας σχολικής χρονιάς.

Για μένα είναι μια συνηθισμένη μέρα..."

 

BSOMNote : Αυτή η πρώτη μέρα στο σχολείο έγινε ακόμη δυσκολότερη για την Ευαγγελία στα επόμενα χρόνια, όταν άλλα δύο παιδάκια πήγαν να συναντήσουν το αδερφάκι τους. Πριν από ένα μήνα έζησε την πρώτη μέρα στο σχολείο των διδύμων που απέκτησε πρόσφατα.

 

*Αν θέλετε να μοιραστείτε κι εσείς μαζί μας εικόνες από την καθημερινότητά σας πατήστε ΕΔΩ

 

BrightStarsNote : Τα σχόλια σας είναι σημαντικά για εμάς. Ο χώρος κάτω από την ανάρτηση προσφέρεται γι' αυτό το σκοπό. Αλλά για όσους προτιμούν να αφήσουν ένα πιο προσωπικό σχόλιο ή μια ερώτηση, μπορούν να το στείλουν εδώ. 

Λένα Φίλη

H Λένα Φίλη γεννήθηκε στη χώρα του αμερικανικού ονείρου και επέστρεψε με τους γονείς της στη χώρα του ελληνικού μύθου. Από μικρή απέκτησε μια σχέση αγάπης με τις θετικές επιστήμες αλλά ερωτεύτηκε τις θεωρητικές. Αμφιταλαντεύτηκε ανάμεσα τους, ώσπου ακολουθώντας τις επιταγές της ελληνικής κοινωνίας κόσμησε τον τοίχο του σπιτιού της με ένα δίπλωμα αξιοζήλευτο, που σαν καλός σύζυγος της απέφερε μεν τα ως προς το ζην, αλλά δεν της πρόσφερε τον έρωτα που ελάχιστοι τυχεροί βιώνουν μέσα από τη δουλειά τους. Στα δεύτερα άντα της αποφάσισε να αναζητήσει ξανά το χαμένο πάθος και ας μην συνοδεύεται από κορνιζαρισμένο πτυχίο στον τοίχο.

Top5
Mom 2 Mom

Μετά από πέντε χρόνια

...

«Καλό ταξίδι πολυαγαπημένη μας» έγραφε ένα απο τα

...
(Από τη
...

Βρέθηκα για πρώτη φορά στη

...

γράφει η Janie

...

Video of the day

  • Becky G, Natti Natasha - Sin Pijama

INSTAGRAM

 

ThaGinoMana

Bright Side of Mom