(1 Ψήφος)

Πρώτη φορά σχολείο. Πρώτη φορά σ’ έναν κόσμο χωρίς μαμά.

Γράφει:
Πρώτη φορά σχολείο. Πρώτη φορά σ’ έναν κόσμο χωρίς μαμά.

 

Εκείνο, λοιπόν, το πιτσιρίκι που έπαιζε αμέριμνα στο σαλόνι σου, έκανε τα πάντα άνω κάτω, φώναζε μαμά 232 φορές την ώρα και έτρεχε στην αγκαλιά σου με την πρώτη ευκαιρία, ξαφνικά ετοιμάζεται να πάει σχολείο.
 
Βάζει την τσάντα του, παίρνει το παγουρίνο του και στέκεται σοβαρό στην πόρτα. Σε κοιτάζει αποφασιστικά. Το κοιτάζεις κι εσύ, διστακτικά, μ’ ένα δάκρυ, έτοιμο να κυλήσει και έναν κόμπο στο λαιμό.
 
Σου απλώνει το χέρι…
 
«Έλα, μαμά… Πάμε...»
 
«Μήπως είναι πιο έτοιμο από μένα;» αναρωτιέσαι. Απλώνεις κι εσύ το χέρι σου, με δυσκολία. Ξεκινάτε.
 
Αυτή τη φορά η βόλτα θα είναι διαφορετική. Μια βόλτα σ’ έναν κόσμο χωρίς μαμά. Θεέ μου, τι βάρβαρος κόσμος…
 
Στη διαδρομή προσπαθείς να περιγράψεις αυτό το μαγικό ταξίδι της μάθησης που πρόκειται να ξεκινήσει μέσα από το σχολείο. Στην πραγματικότητα δίνεις ρεσιτάλ κακής ηθοποιίας.Το μυαλό σου είναι αλλού. Φτάνετε στο σχολείο. Το χέρι του γαντζώνεται στο δικό σου. Νιώθεις το φόβο του. Λογικό. Μωρό είναι ακόμη. Κι εσύ, όμως, η δυνατή μαμά που τα καταφέρνεις και τα προλαβαίνεις όλα, που τρέχεις πάνω κάτω χωρίς να λογαριάζεις κούραση ή ταλαιπωρία, που έχεις βάλει τις ανάγκες σου στην άκρη, που μοιράζεσαι καθημερινά τα πάντα, από το τελευταίο κομμάτι γλυκού ως και ολόκληρη τη ζωή σου μ’ αυτό το πλασματάκι, που.., που.., που…είσαι έτοιμη να σηκώσεις θρήνο. Θρήνο γοερό, ως άλλη ιέρεια σε χορό αρχαίας τραγωδίας.
 
Ηρέμησε. Παιδικό σταθμό θα πάει. Όχι μετανάστης στην Αμερική. Απέναντι σου, ξεπροβάλλει η χαμογελαστή ιδιοκτήτρια του παιδικού σταθμού που ετοιμάζεται ν΄αρπάξει το παιδί μέσα απ’ τα χέρια σου. «Έτσι πρέπει να γίνει», διατείνεται. Ηρεμήστε κυρία μου, θα έρθει μόνο του το παιδί κι εγώ θα φύγω. Δικαιούμαστε και οι δύο μία ήπια προσαρμογή.
 
Κι έρχεται εκείνη η στιγμή που φεύγει. Τα χέρια σου αδειάζουν. Άραγε, θα το προσέχουν, όπως εγώ; Κι αν πέσει; Κι αν κλάψει; Κι αν κάποιο άλλο παιδάκι το πληγώσει; Αν, αν, αν… Η πόρτα κλείνει. Εκκωφαντικός στ’ αυτιά σου αυτός ο ήχος. Φεύγεις, όπως έφυγε κι εκείνο από την αγκαλιά σου, έτοιμο να κάνει τα βήματά του στον αληθινό κόσμο.
 
Τι βήματα όμως να κάνεις σ’ αυτόν τον κόσμο που ολοένα στενεύει; Μήπως, όμως, γίνεται κι αλλιώς;
 
Άσε το παιδί σου κι ευχήσου ν’ ανθίσει.
 
Ευχήσου να εξωτερικεύσει όλα όσα έχει στην ψυχή του.
 
Ευχήσου να κάνει βήματα σ’ έναν ασφαλέστερο και καλύτερο αυριανό κόσμο.
 
Ευχήσου να βρει το φως και να νικήσει τα σκοτάδια του.
 
Ευχήσου να είναι ευτυχισμένο.
 
Μακριά από εσένα και δίπλα σ’ εσένα.
 
 
 

Ελένη Λάμπου

Η Ελένη σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή. Κάπου εκεί άρχισε να παρατηρεί, να διαβάζει πολύ και στη συνέχεια να γράφει. Αναθεώρησε όμως και ξεκίνησε να γράφει και αλλιώς, όταν άρχισε ν’ απαντά στη λέξη «μαμά» που άκουγε, συχνά πια, από το στόμα του Δημήτρη και της Κωνταντίνας. Είναι εκπαιδευτικός, ζει στην όμορφη Νέα Σμύρνη και ελπίζει πάντα για το καλύτερο.

Top5
Kid Rock

Της ...

- Μπιχλιμπίδα μου, χαμήλωσε λιγάκι την τηλεόραση......

Τα παιδιά βλέπουν. Τα παιδιά πράττουν. Αυτό είναι το

...

1. Ανακοινώστε ότι είναι ώρα για φαγητό.

2.

...

Ενόψει των δυο τριημέρων

...

Video of the day

  • Bright Song of the Day - CNCO, Little Mix - Reggaetón Lento (Remix)

INSTAGRAM

 

ThaGinoMana

Bright Side of Mom