(2 ψήφοι)

Teacher Tom: Δε βοηθάμε!

Teacher Tom: Δε βοηθάμε!

Ένα κοινό χαρακτηριστικό όλων των σχολείων που βασίζουν όλο το σύστημά τους στο παιχνίδι, είναι οι κανόνες που αποθαρρύνουν τους ενήλικες από το να βοηθάνε τα παιδιά με πράγματα που μπορούν να κάνουν και μόνα τους. Από καθημερινά πράγματα ατομικής φροντίδας, όπως το να βάλουν το μπουφάν τους και να πάνε στην τουαλέτα μέχρι και φυσικές προκλήσεις όπως το να ανέβουν στην κορφή του παιχνιδόσπιτου ή να χρησιμοποιήσουν τις κούνιες.

Ιδανικά, κάνουμε πίσω, την ώρα που «δίνουν τη μάχη τους». Όταν αρχίζουν να εκνευρίζονται, μπορεί να τα εμψυχώσουμε με δηλώσεις του τύπου: «Έβαλες το ένα χέρι στο μανίκι» ή ίσως με κάποια βοηθητική δήλωση: «Το άλλο μανίκι είναι πίσω σου». Όταν είναι κάτι απαραίτητο, όπως π.χ. το να ντυθούν κατάλληλα για έξω ή να πάνε τουαλέτα, μπορεί τελικά να επέμβουμε με πραγματική βοήθεια όταν φαίνεται ότι ακόμη η πρόκληση είναι μεγάλη για εκείνα, αλλά μόνο αφού έχουμε δώσει σε κάθε παιδί την ευκαιρία να κάνει ότι μπορεί καλύτερο μόνο του. Όταν είναι κάτι με το οποίο το παιδί προκαλεί τον εαυτό του, όπως το σκαρφάλωμα ενός δέντρου, μπορεί να πάμε κοντά και να το ενθαρρύνουνμε ή να πούμε κάτι σαν: «Δε θα σε βοηθήσω να το κάνεις αλλά δε θα σε αφήσω και να χτυπήσεις».

Η ικανότητα χτίζεται πάνω στην επιμονή και αυτές οι μάχες με ουσιώδεις προκλήσεις του «πραγματικού» κόσμου (σε αντίθεση με τις κατασκευασμένες προκλήσεις των διαγωνισμάτων και των σχολικών εργασιών στο σπίτι), είναι οι βάσεις πάνω στις οποίες χτίζονται οι άνθρωποι με αυτοπεποίθηση και κίνητρα.

Καθώς είμαστε ένα συνεργατικό σχολείο, στο οποίο γονείς δουλεύουν στις τάξεις ως βοηθοί του δάσκαλου, αυτό είναι ένα από τα πιο σημαντικά και πιο δύσκολα μαθήματα που κάποιοι γονείς πρέπει να μάθουν. Δάσκαλοι που ποτέ δεν έχουν δουλέψει σε συνεργατικό συνήθως με ρωτάνε αν οι γονείς «μπαίνουν εμπόδιο» ή παρεμβαίνουν πολύ ή πολύ γρήγορα και η απάντησή μου είναι «Ναι, το κάνουν». Όταν οικογένειες φτάνουν στο σχολείο μας με τα δύο ετών παιδιά τους, πολύ είναι ακόμη πολύ νέοι στο παιχνίδι της γονεϊκής, κυρίως πεπειραένοι στο να φροντίζουν βρέφη που χρειάζονται να κάνει κανείς τόσα για αυτά. Για όσους είναι πρώτη φορά γονείς, αυτή είναι η μόνη σχέση παιδιου – γονιού που ξέρουν και παλιότερα αυτό με ενοχλούσε. Στην πορεία κατάλαβα ότι είναι μέρος της δουλειάς μου να αντιλαμβάνομαι που βρίσκονται σε αυτό το ταξίδι και να είμαι εκεί καθώς εκείνοι και το παιδί τους περνάνε από αυτό το στάδιο.

Με άλλα λόγια, μπορεί να μη ζούμε πάντα σύμφωνα με τα ιδανικά μας, αλλά είναι προτιμότερο, όπως συμβαίνει με όλα τα ιδανικά, να κινούμαστε προς αυτή την κατεύθυνση.

Το "γύρω γύρω όλοι", είναι μια από τις δραστηριότητες στην εξωτερική μας τάξη. Είναι φτιαγμένο για να είναι τοποθετημένο σε πλακόστρωτη επιφάνεια, την οποία είχαμε όταν το αγοράσαμε, αλλά τώρα είναι τοποθετημένο σε επικλινές έδαφος καλυμμένο με πριονίδι. Υπάρχει ένας «οδηγός» πάνω στον οποίο υποτίθεται πως πρέπει να κινούνται οι ρόδες, αλλά είναι σχεδόν πάντα μπλοκαρισμένος από πριονίδι και άλλα «σκουπιδάκια», κι είναι σχεδόν αδύνατο για τα παιδιά να κάνουν πετάλι. Στην αρχή της σχολικής χρονιάς, στη δεύτερη τάξη μας συγκεκριμένα, αναλαμβάνει σχεδόν πάντα κάποιος ενήλικας να σπρώχνει τα παιδιά.

Αλλά τώρα είναι Απρίλιος, και είναι απολαυστικό να βλέπεις ξεκάθαρες αποδείξεις της προόδου που έχουμε κάνει στο φετινό μας ταξίδι. Την προηγούμενη εβδομάδα οι ενήλικες έκατσαν πίσω χωρίς τη δική μου παρότρυνση ενώ τα παιδιά πάλευαν με το παιχνίδι. Αναγνώρισαν το πρόβλημα με το πριονίδι μόνα τους, βρήκαν σκούπες να σκουπίσουν τον «οδηγό». Κάποιοι διάλεξαν να είναι οδηγοί, ενώ άλλοι ήταν μηχανές, σπρώχνοντας ο ένας τον άλλο γύρω γύρω, παίρνοντας σειρά σε ένα δικό τους σύστημα. Την ίδια ώρα οι ενήλικες κάθονταν πίσω, χωρίς να βοηθάνε και όλοι μαζί δουλεύαμε προς το ιδανικό μας.

 

Δεν ξέρω για σας αλλά εγώ συμφωνώ απόλυτα με αυτή τη μέθοδο. Είναι τόσο σημαντικό να αφήνουμε τα παιδιά να κατακτάνε δεξιότητες μόνα τους μέσα από την εμπειρία τους και γιατί όχι και μέσα από τυχόν λάθη τους. Όλοι οι γονείς ανησυχούμε για το πώς θα ενισχύσουμε την αυτοπεποίθηση των παιδιών μας. Ε, λοιπόν, αυτός είναι ένας πολύ απλός και καλός τρόπος: Δε βοηθάμε! (τουλάχιστον όχι σε απλά, καθημερινά πράγματα που μπορούν μια χαρά να τα καταφέρουν και μόνα τους).

Με μεγάλη μου χαρά άκουσα τις δασκάλες στην πρώτη συνάντηση του νηπιαγωγείου το Σεπτέμβρη να μας λένε ακριβώς αυτό: «Σας παρακαλούμε μη βοηθάτε τα παιδιά να βάλουν το φαγητό τους στο ψυγείο το πρωί που έρχονται. Αφήστε τα να μάθουν να αυτοεξυπηρετούνται» Ομολογώ ότι μου φάνηκε λίγο περίεργο βέβαια το ότι μας το είπαν γιατί το θεωρούσα αυτονόητο, αλλά τελικά μάλλον δεν ήταν γιατί αν και Απρίλιος, η Λένα συχνά μου παραπονιέται γιατί δεν της βάζω εγώ το φαγητό στο ψυγείο όπως οι άλλες μαμάδες.


Ο Teacher Tom θα είναι το Σάββατο 18/4/2015 στην Αθήνα, στο Ρομάντσο (Αναξαγόρα 3-5, Ομόνοια), σε μια ανοιχτή συζήτηση για την εκπαίδευση με τίτλο DE-educate / RE-educate και είμαι πολύ χαρούμενη που θα τον δω πάλι από κοντά.

Η συμμετοχή είναι δωρεάν, οι θέσεις όμως περιορισμένες. Για περισσότερες πληροφορίες και για να δηλώσετε συμμετοχή μπορείτε να δείτε εδώ


 

 

[Αρχικό κείμενο]

 

 

*Αν θέλετε να μοιραστείτε κι εσείς εικόνες από την καθημερινότητά σας επικοινωνήστε μαζί μας.

BrightNote : Τα σχόλια σας είναι σημαντικά για εμάς. Ο χώρος κάτω από την ανάρτηση προσφέρεται γι' αυτό το σκοπό. Αλλά για όσους προτιμούν να αφήσουν ένα πιο προσωπικό σχόλιο ή μια ερώτηση, μπορούν να το στείλουν εδώ.

Μαριαλένα Χατζηιωαννίδη

Είμαι η Πολυάννα, κατά κόσμον Μαριαλένα Χατζηιωαννίδη. Γυναίκα του Βασίλη, Μαμά της Λένας, του Προκόπη και του Γιώργη, καλός και υπομονετικός ακροατής. Ψάχνω πάντα τη χαρά και την αισιόδοξη πλευρά των πραγμάτων εξού και Πολυάννα:) Επειδή είμαι φύσει κοινωνικός άνθρωπος, μου αρέσει πολύ να γράφω και να μοιράζομαι σκέψεις, γεγονότα και εμπειρίες αλλά και την άποψη μου για πράγματα που έκανα, δοκίμασα, είδα κλπ. Μετά από σχεδόν μια δεκαετία στον τομέα της οργάνωσης Συνεδρίων και εκδηλώσεων, αποφάσισα να μείνω σπίτι με τα παιδιά μου. Στον ελεύθερό μου χρόνο ασχολούμαι με το πλέξιμο, το πάτσγουορκ, τη ζαχαροπλαστική και τις κατασκευές παντός είδους. Σα φυσική συνέχεια των hobby μου, μπήκε στη ζωή μου η MarMaLenaκι έτσι πλέον δουλεύω από το σπίτι.

Top5
Kid Rock

Της ...

- Μπιχλιμπίδα μου, χαμήλωσε λιγάκι την τηλεόραση......

Τα παιδιά βλέπουν. Τα παιδιά πράττουν. Αυτό είναι το

...

Το καλοκαίρι είναι εδώ! Η παραλία γεμίζει παιδάκια,

...

1. Ανακοινώστε ότι είναι ώρα για φαγητό.

2.

...

Video of the day

  • Becky G, Natti Natasha - Sin Pijama

INSTAGRAM

 

ThaGinoMana

Bright Side of Mom