05.10.2013
(13 ψήφοι)

Γυναίκα μετά τη μητρότητα

Γράφει:
Γυναίκα μετά τη μητρότητα

Όχι δεν είναι ένα άρθρο με συμβουλές. Δεν είναι ένα κείμενο πώς να νιώσετε καλά με τον εαυτό σας με μερικά κιλά παραπάνω ή με λιγότερο χρόνο για τον εαυτό σας. Είναι μια προσπάθεια να προσεγγίσω μια πραγματικότητα που πιστεύω πως ίσως ισχύει για αρκετές γυναίκες.

Μεγαλώνουμε με ρόλους και πρότυπα στο μυαλό μας όπως τι θα πει να είσαι φίλη, εργαζόμενη, μητέρα, κόρη και φυσικά γυναίκα, με την σεξουαλική έννοια.

Αυτά τα πράγματα είναι γραμμένα μέσα μας, και ανάλογα με την ανατροφή μας, τις εμπειρίες μας και εν μέρει και το dna μας λειτουργούμε με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Σαφώς αλλάζουμε και εξελισσόμαστε αλλά παλεύουμε περίπου με την ίδια «κασέτα» και τις πιθανές βελτιώσεις της. Εκεί που γίνεται μια μεγάλη αλλαγή στην ασυνείδητη εικόνα που έχουμε για τον εαυτό μας και κατ' επέκταση και στη λειτουργία μας ως σεξουαλικά όντα, είναι μετά το παιδί.

Σαφώς η μεγάλη πλειοψηφία των γυναικών βάζουν τη σεξουαλικότητά τους σε δεύτερη μοίρα λόγω της πίεσης που βιώνουν σε όλα τα επίπεδα. Πόσα πράγματα άλλωστε να κουμαντάρεις? Άσε που αυτά που αφορούν τον εαυτό μας είναι πάντα στο τέλος της λίστας (κακώς.... ευτυχισμένη μαμά-ευτυχισμένο παιδί, so simple...)

Όμως θα παραθέσω μια ιδέα, μια άποψη. Η φύση έχει ορίσει τα θηλυκά για τεκνοποίηση (εκτός νομίζω από τους ιππόκαμπους ή κάποιο άλλο τέτοιο cute ζωάκι που εγκυμονεί το αρσενικό!) και το αρσενικό είναι πλασμένο να είναι κυνηγός (αυτά είναι γονιδιακά αποτυπωμένα, δεν έχουν να κάνουν με την ηθική, τις αντιλήψεις ή το πώς βλέπουμε εμείς τον εαυτό μας και το ρόλο μας).

Όταν συντελείται η γέννηση ενός παιδιού, άρα και "ολοκληρώνεται" ο σχεδόν μεταφυσικός ρόλος του θηλυκού σε σχέση με τη φύση της, τότε καταθέτω για συζήτηση την άποψή μου πως η γυναίκα απελευθερώνεται.

Όχι από κλισέ τύπου ταμπού, αναστολές, κλπ αλλά από αυτόν τον αρχέγονο οδηγό μέσα της, που ό,τι και να έχει επιλέξει στη ζωή της, είναι εκεί και βαθιά και υποσυνείδητα βαράει καμπάνες, κουδουνάκια ή ψιθύρους. Ήχοι που λίγο -ίσως- αποσυντονίζουν τη σύγχρονη γυναίκα να είναι απόλυτα καλά με τις επιλογές της και με τον τρόπο που έχει επιλέξει να ζει τη ζωή της.

Όταν αυτό φεύγει από τη μέση (με τη γέννηση ενός παιδιού -και ίσως με την επιλογή της μη μητρότητας-) κάπου πιθανόν σαν να ανάβει ένας φάρος, ένα φως που δείχνει ένα νέο δρόμο, απόλυτα ελεύθερο (εσωτερικά ελεύθερο, πρακτικά ως μαμά δεν έχεις ελευθερία να πας μέχρι την τουαλέτα) και ένα δρόμο απόλυτα δικό της, αποχρωματισμένο από οποιαδήποτε επιρροή.

Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την ουσιαστική σεξουαλική ηρεμία της γυναίκας. Της αυτοπεποίθησης να ξέρεις ΤΙ σε κάνει χαρούμενη και να το διεκδικείς. Να μην παρασύρεσαι τόσο από συναισθηματισμούς και άλλες εξαρτήσεις.

Και πάνω απ όλα να μπορείς να απολαύσεις τον έρωτα με ένα τρόπο καθαρό. Έρωτας για την ευχαρίστηση, για την επικοινωνία. Όχι έρωτας με προφύλαξη για να μη μείνεις έγκυος, ούτε έρωτας με μέτρηση ωορρηξίας για να μείνεις έγκυος, ούτε έρωτας για να βρεις τον τέλειο σύντροφο αλλά έρωτας για την ψυχή και το σώμα σου, για τη θρέψη, την ευτυχία και την ικανοποίηση του εαυτού σου (εντάξει βάζω και το σύντροφο κάπου εκεί μέσα, ας μην είμαστε αχάριστες).

Σκεπτόμενη πόσο έχει επηρεαστεί η ερωτική μου ζωή, ανάλογα με τις φάσεις που περνούσα στη ζωή μου, και αντίστοιχα των φιλενάδων μου που βίωνα από δίπλα, δεν μπορώ παρά να αναλογιστώ πόσο σημαντική είναι η έννοια της ελευθερίας σε όλο αυτό. Της ελευθερίας από προορισμό, πρότυπο, ανάγκες, κλπ και με γνώμονα μόνο την εσωτερική πραγματική επιθυμία. Πόσο πιο ουσιαστικά μπορείς να δοθείς στο σύντροφό σου όταν έρχεσαι από ένα σημείο εσωτερικής γαλήνης, αποδοχής και απεξάρτησης.

Σαφώς είναι μια σκέψη που μπορεί να μη βρίσκει σύμφωνες πολλές γυναίκες, άλλωστε δεν είναι επιστημονικό άρθρο, είναι η δική μου διαίσθηση και προσπάθεια να εξηγήσω τι πιθανά συμβαίνει. Πάντως η ελευθερία είναι μια έννοια που πάντα χρησιμοποιούμε, αλλά συχνά δεν έχουμε κάνει ουσιαστικά πράξη στη ζωή μας, απλά δεν το ξέρουμε. Περνάμε χρόνια κατευθυνόμενες από εμάς και από την κοινωνία και ξεχνάμε να ευχαριστήσουμε τον μόνο άνθρωπο στον όποιον χρωστάμε κάτι: στον εαυτό μας.

Κλείνοντας, να πω πως όσες είναι μητέρες, ξέρουν πως δεν υπάρχει η έννοια της "προσπάθειας" να βάλεις προτεραιότητα τα παιδιά σου. It just IS!!!

Αλλά τον εαυτό μας, ε... ναι! Εκεί θέλει προσπάθεια να τον βάλεις σε προτεραιότητα. Απολαύστε λοιπόν τον εαυτό σας, αυτό που είστε, με τα καλά και τα κακά σας.

Αγαπήστε τον εαυτό σας, χαρίστε του ό,τι επιθυμεί και αυτός με τη σειρά του θα ανταμείψει και εσάς και τους γύρω σας ...

XmommyX

Μια μαμά που έχει περάσει από όλα τα στάδια της ερωτικής ζωής και ανυπομονεί να περάσει άλλα τόσα. Αναζητά νέες ισορροπίες, νέες προκλήσεις γιατί πολύ απλά η ζωή είναι μπροστά μας ακόμα και μετά από ένα μωρό. Μετά από τα 2 μωρά, ίσως λίγο σκουραίνουν τα πράγματα!

Video of the day

  • Luis Fonsi - Despacito ft. Daddy Yankee | BrightSong Of The Day

INSTAGRAM

 

ThaGinoMana

Bright Side of Mom