08.02.2015
(6 ψήφοι)

Η γυναίκα μου κι εγώ κόψαμε το σεξ

Η γυναίκα μου κι εγώ κόψαμε το σεξ

Του John Kinnear

Προειδοποίηση: Δεν είμαι επαγγελματίας. Δεν δίνω συμβουλές. Μιλώ για τις δικές μου εμπειρίες, για όσα λειτουργούν και όσα δεν λειτουργούν για μένα, για την οικογένειά μου, για τη δική μας κατάσταση. Αυτό που λειτουργεί για μας μπορεί να μη λειτουργεί για σας – επειδή είμαστε διαφορετικοί, κι αυτό είναι εντάξει. Αν θέλετε να μου πείτε γιατί έχω άδικο, ή γιατί έχω δίκιο, ή γιατί έχω λίγο δίκιο και λίγο άδικο, ή τι λειτουργεί για σας, είστε ευπρόσδεκτοι.

Προειδοποίηση δεύτερη: Αν έχετε παιδιά που ξέρουν να διαβάζουν, ίσως πρέπει να τους ζητήσετε να βγουν από το δωμάτιο. Αν δεν έγινε σαφές από τον τίτλο, αυτό το κείμενο αναφέρει την ύπαρξη του σεξ. Ή την ανυπαρξία του. Ή τη σποραδική του ύπαρξη.

Προειδοποίηση τρίτη: Μαμά. Σταμάτα. Σοβαρά. Ας μην το κάνουμε δύσκολο. Ξέρω ότι ξέρεις ότι έχω κάνει σεξ τουλάχιστον δύο φορές στη ζωή μου. Ας μείνουμε εκεί. Μπορείς να συνεχίσεις να διαβάζεις αν το θέλεις πολύ, αλλά πες μου σε παρακαλώ ότι σταμάτησες στην τρίτη προειδοποίηση.

ΟΚ. Τώρα που τελειώσαμε με όλα αυτά, ας μπούμε στο ψητό. Η γυναίκα μου η Στίβι κι εγώ κόψαμε το σεξ, και είναι το καλύτερο πράγμα που κάναμε ποτέ για το γάμο μας. Τελεία. Θαυμαστικό. Να τι συνέβη:


Όταν ήμασταν νέοι και χωρίς παιδιά, το σεξ ήταν εύκολο. Μπορεί να πέφταμε ο ένας πάνω στον άλλο πηγαίνοντας για το μπάνιο και βρε, για δες. Σεξ. Μπαμ. Γεια σου, σεξ. Από πού μας ήρθες; Μετά παντρευτήκαμε και κάναμε παιδί. Μετά κάναμε κι άλλο παιδί.

Θυμάμαι πριν λίγο καιρό που κάποιος μου εξήγησε γιατί απέτυχε το πυραυλικό αμυντικό πρόγραμμα του Ρήγκαν. Αν δεν ξέρετε για τι πράγμα μιλάω, το 1983 ο Ρόναλντ Ρήγκαν ανακοίνωσε ότι θα αναπτύσσαμε την τεχνολογία που θα μας επέτρεπε να καταρρίπτουμε διηπειρωτικούς βαλιστικούς πυραύλους στον αέρα. Υπήρχαν πολιτικοί και οικονομικοί λόγοι πίσω από την εγκατάλειψη του προγράμματος, αλλά ο κύριος λόγος για την παταγώδη αποτυχία του ήταν ο εξής: Είναι πάρα πολύ δύσκολο να χτυπήσεις ένα μικροσκοπικό αντικείμενο που ταξιδεύει με ταχύτητα εκατοντάδων χιλιομέτρων την ώρα με ένα άλλο μικροσκοπικό αντικείμενο που ταξιδεύει προς την αντίθετη κατεύθυνση με ταχύτητα εκατοντάδων χιλιομέτρων την ώρα.

Σας τα λέω αυτά, όχι γιατί προσπαθώ να αποφύγω το θέμα, αλλά γιατί πιστεύω ακράδαντα ότι δεν υπάρχει πιο κατάλληλη μεταφορά για την πλοήγηση των επικίνδυνων υδάτων του σεξ μετά τον ερχομό των παιδιών από το αποτυχημένο πυραυλικό αμυντικό πρόγραμμα του Ρήγκαν.

Μετά τα παιδιά, οι λίμπιντο των δυο μας, που πριν ήταν απλούστατες, μετουσιώθηκαν σε μικροσκοπικούς πυραύλους που στοχεύουν ο ένας τον άλλον αλλά είναι καταδικασμένοι λόγω μαθηματικής αβεβαιότητας, ατμοσφαιρικών ανωμαλιών και απρόβλεπτων συνθηκών να αστοχούν παρατρίχα ξανά και ξανά, να συνεχίζουν το μοναχικό τους ταξίδι και να εκρύγνηνται μόνοι τους στον ουρανό.

Εκνευριζόμουν. Το έπαιρνα προσωπικά. Κι η γυναίκα μου εκνευριζόταν. Το έπαιρνε προσωπικά. Υπάρχει τόσο μεγάλη πίεση γύρω από τη σωματική οικειότητα. Μας λένε ότι αν δεν κάνουμε αρκετό σεξ, οι σχέσεις μας θα αποτύχουν. Αν δεν κάνουμε αρκετό σεξ, οι σύντροφοί μας θα το βρουν αλλού. Αν δεν κάνουμε αρκετό σεξ, κάτι δεν πάει καλά μαζί μας. Αυτή η «γνώση» ερχόταν μαζί μας στο κρεβάτι κάθε βράδυ, μαζί με την κούρασή μας, τις προσωπικές μας ανασφάλειες, τις μικρές ασήμαντες δυσαρέσκειες που συνοδεύουν το στρες του να είσαι παντρεμένος και να έχεις παιδιά. Ξαπλωμένοι στο κρεβάτι, με τα φώτα σβηστά, μέναμε σιωπηλοί, ζυγίζοντας απ' τη μια την κούρασή μας και απ' την άλλη τις συνέπειες που θα βάραιναν τη σχέση μας, αν συνεχίζαμε να μην κάνουμε σεξ. Τελικά, ένας απ' τους δυο μας έλεγε:
«Μάλλον πρέπει να κάνουμε σεξ».


Είχε γίνει αγγαρεία. Κι έπειτα, αν η αγγαρεία δεν γινόταν, ερχόταν ο καυγάς. Το χειρότερο απ' όλα ήταν ότι οι καυγάδες και το άγχος επειδή δεν κάναμε σεξ σίγουρα δεν οδηγούσαν σε περισσότερο σεξ. Αντιθέτως. Αγαπούσαμε ακόμα ο ένας τον άλλο. Βρίσκαμε ακόμα γοητευτικό ο ένας τον άλλο. Απλώς δεν βρίσκαμε τρόπο να κάνουμε τους πυραύλους μας να πετύχουν ο ένας τον άλλο στον αέρα ενώ ταξίδευαν με ταχύτητα εκατοντάδων χιλιομέτρων την ώρα. Ρίχνω το φταίξιμο στον Ρήγκαν.


Και μια νύχτα, το ξεστόμισα.

«Ας κόψουμε το σεξ. Σοβαρά. Ας εγκαταλείψουμε την ιδέα».

Η Στίβι αμέσως, και δικαιολογημένα, προσβλήθηκε. Πιθανότατα επειδή το είπα όπως λέει κάποιος «Σε εγκαταλείπω» πριν σηκωθεί και φύγει. Όμως, παρά τον εκνευρισμό μου, δεν το εννοούσα έτσι.

«Θες να κόψουμε το σεξ; Τι, για πάντα;»

«Δεν εννοώ αυτό!»

«Τι εννοείς, λοιπόν;»

«Δεν ξέρω τι εννοώ. Δηλαδή, ξέρω, αλλά όχι ακριβώς. Κατάλαβες;»

«Όχι».


Έτσι αρχίζουν οι πιο παραγωγικοί καυγάδες μας, με τους δυο μας να αναγνωρίζουμε ότι δεν έχουμε ιδέα για ποιο πράγμα μιλάμε, αλλά συμφωνώντας να συνεχίσουμε να μιλάμε γι' αυτό, όπως και να 'χει.

Δεν θα γράψω ολόκληρη τη συζήτησή μας σχετικά με τη σεξουαλική μας ζωή, αλλά μετά από μια ώρα που προσπαθούσαμε με πάθος να εξηγήσουμε πράγματα που δεν είχαμε ιδέα πώς να εξηγήσουμε, καταλήξαμε στα εξής:


Αισθανόμασταν πίεση να κάνουμε σεξ. Αυτή η πίεση δυσκόλευε όχι μόνο το σεξ αλλά και την επικοινωνία μας σε άλλους τομείς της ζωής μας.

Έπρεπε να αλλάξει κάτι. Αποφασίσαμε να κόψουμε το σεξ.

Όχι να σταματήσουμε να κάνουμε σεξ. Αυτό θα ήταν χαζό. Θα εγκαταλείπαμε την ιδέα ότι το σεξ είναι η απάντηση. Θα εγκαταλείπαμε την ιδέα ότι το σεξ ήταν η κόλλα που κρατούσε τον γάμο μας όρθιο. Μπλιαχ. Έπρεπε να διαλέξω άλλη μεταφορά. Βγαίνω απ' το θέμα, όμως.

Αποφασίσαμε ότι για μας το πιο σημαντικό μέρος της «σωματικής οικειότητας» δεν είναι η λέξη «σωματική». Συμφωνήσαμε να επικεντρωθούμε στη λέξη «οικειότητα» και όχι στη λέξη «σωματική». Υπάρχουν πολλοί τρόποι να έρθεις κοντά με κάποιον άλλο πριν φτάσεις στο σωματικό μέρος. Βάλαμε τα κινητά μας στην άκρη. Κάναμε προσπάθεια να βρούμε χρόνο ο ένας για τον άλλο. Συζητήσαμε. Φλερτάραμε. Δεν υπήρχε πίεση. Το σεξ δεν ήταν στο πρόγραμμα. Εμείς ήμασταν στο πρόγραμμα. Και τότε, συνέβη κάτι φανταστικό.


Μια φορά το τόσο, τα παιδιά ήταν στο κρεβάτι τους πριν τις 10, το σπίτι ήταν σχετικά καθαρό, το φλερτ είχε φτάσει στο σωστό σημείο και η αγάπη και η τρυφερότητα του ενός για τον άλλο μάς ακολουθούσαν στο κρεβάτι. Το ένα έφερνε το άλλο. Λειτουργούσε. Οι πύραυλοί μας συγκρούονταν. Ο Ρήγκαν θα ήταν περήφανος!

Το γεγονός ότι εγκαταλείψαμε την ιδέα «να κρατάμε ψηλά τον μέσο όρο του σεξ για χάρη της σχέσης μας» ήταν το καλύτερο πράγμα που κάναμε ποτέ. Τώρα, όταν η γυναίκα μου κι εγώ «είμαστε μαζί», είναι επειδή έχουμε έρθει κοντά με ένα σωρό μη σωματικούς τρόπους όλη την ημέρα ή όλη τη βδομάδα ή όλο το μήνα.

Και, ναι, κάποιες σπάνιες, πολυάσχολες περιόδους μπορεί να έχουμε μια βδομάδα ή ακόμα και ένα μήνα να κάνουμε σεξ, αλλά δεν περνάνε ποτέ 24 ώρες χωρίς να έρθουμε κοντά ο ένας με τον άλλο.

Και για μας, για τώρα, αυτό είναι παραπάνω από αρκετό.

 

 

 

*Αν θέλετε να μοιραστείτε κι εσείς εικόνες από την καθημερινότητά σας επικοινωνήστε μαζί μας.

BrightStarsNote : Τα σχόλια σας είναι σημαντικά για εμάς. Ο χώρος κάτω από την ανάρτηση προσφέρεται γι' αυτό το σκοπό. Αλλά για όσους προτιμούν να αφήσουν ένα πιο προσωπικό σχόλιο ή μια ερώτηση, μπορούν να το στείλουν εδώ

Μυρτώ Αθανασοπούλου

Η Μυρτώ Αθανασοπούλου δεν ξέρει να απαντήσει στην ερώτηση "τι δουλειά κάνεις;". Σπούδασε Θεατρολογία και Μετάφραση και για χρόνια δουλεύει ως επιμελήτρια κειμένων. Της αρέσουν τα βιβλία, τα γλυκά, το κέντρο της πόλης, τα δέντρα και η θάλασσα. Έχει μια μικρή κόρη και θέλει να την κάνει συνέχεια να γελάει.

Video of the day

  • Sean Paul - No Lie ft. Dua Lipa | BrightSong of the Day

INSTAGRAM

 

ThaGinoMana

Bright Side of Mom