Για πόσο ακόμα το καλό κορίτσι;

Γράφει:
Για πόσο ακόμα το καλό κορίτσι;

Περπατάω και χαζεύω στο ΙΚΕΑ, «Ζώντας σε 45 τετραγωνικά»... πόσο όμορφα και νοικοκυρεμένα φαίνονται όλα... Το μυαλό μου τρέχει στα δικά μας πλέον 56 τετραγωνικά τα οποία τον τελευταίο μήνα φιλοξενούν πεθερό, πεθερά, την Θείααα, το Μαλτεζάκι σκυλίτσα τους, το δικό μας μπομπόσκυλο, τον άντρα μου και εμένα... η αρμένικη βίζιτα μετά από τον αρραβώνα. Στο μοναδικό δωμάτιο, τα πεθερικά (70 φεύγα και οι δύο) με την σκυλίτσα, στον καναπέ (σύνορο με την κουζίνα) η Θείααα, στον καναπέ/κρεβάτι από κάτω το μπομπόσκυλο και από πάνω ο καλός μου και εγώ.

Δεν θυμάμαι να έχω ακούσει άλλοτε συναυλία με ροχαλητά. Ακόμα και τα σκυλιά λες και ήταν βαλτά. Ευτυχώς θα δούλευα μία βδομάδα βραδινή και θα γλύτωνα το ολονύχτιο show. Ακόμα και τον σκύλο μου είχα κανονίσει να τον στείλω στην μάνα μου. Μου εξέφρασαν τον τρόμο τους επειδή είναι αρσενικό και η δική τους θηλυκή, τώρα που θα λείπω τα βράδια να μην έχουμε κανένα θερμό επεισόδιο. Ναι, λες και περίμενε τώρα στα 13 της χρόνια η σκυλίτσα για να ξεδώσει!

Η ώρα είναι 8:20 (πρωινή), τέλος πρώτης μέρας βραδινής βάρδιας. Να βγάλω τα ρουχαλάκια μου και να κουκουλωθώ η μόνη σκέψη στο μυαλό μου. Δεν προλαβαίνω να βάλω το κλειδί στην πόρτα και ανοίγει η ξινισμένη φάτσα της Θείααας «Καλημέρα, έλα και σε περίμενα να πάμε στο σούπερ μάρκετ». Καλά, όλο το απόγευμα είχε χθες, εμένα σήμερα περίμενε πρωί-πρωί να την πάω... ως απάντηση μού ήρθε το «ήταν κουρασμένο το παιδί (ο καλός μου) από την δουλειά και δεν ήθελα να τον ενοχλήσω».

Η ώρα είναι πλέον 10:30, είμαι στον δεύτερο καφέ. Η καφεΐνη έχει παπαριάσει τα νεύρα μου και είμαι σε μια κατάσταση εξωτερικής νιρβάνας με εξάρσεις εσωτερικής τσιρίδας. Το «είναι μου» φωνάζει για ύπνοοοοο, τα μάτια μου χαζεύουν τον χώρο του σπιτιού, η Θεία κοπανάει κατσαρόλες στην κουζίνα, λέγοντας πως αυτά δεν είναι σκεύη σωστού νοικοκυριού, η πεθερά μου ακολουθεί τις διαταγές της και καθαρίζει πατάτες, ο πεθερός πίσω από ένα σύννεφο καπνού γκρινιάζει στη σκυλίτσα να φάει το βουτηγμένο στον καφέ του κουλούρι... κι εγώ... τι εγώωω... υπάρχω κι εγώ...???

Πετάγομαι από κάτι υγρό που νοιώθω στα μάγουλα μου. Η σκυλίτσα. Μα που με θυμήθηκε τώρα και αυτή. «Ααα ξύπνησες, άντε σήκω να βάλουμε καμιά σκούπα εδώ μέσα, να απλώσουμε τα ρούχα, θα πάρουν μυρωδιά αν τα αφήσεις στο πλυντήριο και να σιδερώσουμε κανένα πουκάμισο του παιδιού να έχει να αλλάζει... που είναι το δοχείο με το καλό το μέλι που σας έστειλα, έφαγα τον τόπο να το βρω και ό,τι άλλη σαβούρα θέλεις βρήκα εκτός από αυτό, τι τα θέλεις όλα αυτά τα συμπράγκαλα???» η φωνή της Θείας τιτιβίζει στα αφτιά μου. Τι ώρα είναι? 12:15 το πρωί ή το βράδυ? Θεέ μου!!!! Που είναι το κινητό μου...μάνααα σώσε με! Σηκώνομαι και κλείνομαι στην τουαλέτα και στα τυφλά καλώ την μάνα μου. «Πάρε σπίτι και σώσε με, πες ότι κάτι τρέχει και με θέλεις να έρθω αλλιώς το κόβω να μου φέρνεις τσιγάρα στη φυλακή».

Κορίτσι μου ξύπνα πήγε 5 η ώρα, ακούω τη μάνα μου να λέει, όπως ήταν φυσικό μετά το πρώτο φιάσκο, τις επόμενες μέρες πήγαινα και κοιμόμουν στη μάνα μου...
Τέτη τι θα γίνει??? Έχεις καταντήσει τουρίστρια στο σπίτι σου, τι θα λένε τα συμπεθέρια, θα σε κακοχαραχτηρίσουν, οι ανησυχίες της μάνας μου. Μα πόσο πολύ δεν με ενδιαφέρουν οι χαρακτηρισμοί τους για εμένα. Ο,τι και να κάνω λίγο τους είναι, άσε που πάντα κάποιος από αυτούς θα το έχει κάνει καλυτέρα (λες και με ενδιαφέρουν οι συγκρίσεις). Ζουν μαζί μας σχεδόν 2 μήνες τώρα, τους έχω πάει από γιατρούς, σε εξετάσεις, σε συγγενείς, στα όρη και στα μοναστήρια και δεν είπαν να πάνε μια βόλτα και από της κόρης τους να κάτσουν καμιά βδομαδούλα, να δω και εγώ τον άντρα μου που μόνο με ματιές μιλάμε πλέον φρέσκο αρραβωνιασμένο ζευγάρι. Ότι κουβέντα και να κάνουμε στο τέλος της πρότασης ακούγεται από την κουζίνα «Για ποιον λέτε??? Εγώ να σας πω τι έπαθε μια γνωστή μου...μπλα μπλα μπλα...». Η διασκέδαση έχει περιοριστεί στο «Πάμε πακέτο», σε έναν αχτύπητο συνδυασμό με το « Φως στο Τούνελ», σε παράλληλη δράση με τον ήχο από το σίδερο ατμού, βλέπεις πολλά άτομα, πολλά ρούχα, πολύ πλύσιμο, πολλά νεύρα!!!

Πήρα τον καλό μου και πήγαμε για καφέ. Τι θα γίνει??? Δεν λέω γονείς και το σόι σου είναι αλλά έλεος! Αυτό που έχουμε δεν είναι σπίτι αλλά κέντρο διερχομένων. Προχθές πέρα από εμάς ήρθαν και οι ξαδέλφες σου για επίσκεψη να τους δουν και έφυγαν στις 11 το βράδυ. Τις προάλλες ήρθε η αδελφή σου με τον φίλο της και έναν ακόμα, φάγανε, πίνανε, είδατε την ταινία μέχρι τη μία το βράδυ κι εγώ από πίσω έπλενα και καθάριζα. Και να σου προσθέσω ότι είμαι από τις 5:30 στο πόδι, χώρια όλες οι εξωτερικές δουλειές.
Ή θα βάλουμε τάξη ή εγώ θα κατέβω σε απεργία. Ακούς??? No more Miss Nice Girl...

Δεν πρόλαβε να ανοίξει το στόμα του να μου απαντήσει... Ντριν το τηλέφωνο!

Μαντέψτε ποιος ήταν! Ε, δεν ήταν και δύσκολο, ήταν???

 

Αν θέλετε να μοιραστείτε κι εσείς μαζί μας εικόνες από την καθημερινότητά σας πατήστε ΕΔΩ

 

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:
Teti Q

Με τo Τέτη της χαϊδεύουνε τα αφτιά, το Q την συνοδεύει χρόνια τώρα ως το γράμμα το πιο κοντά στο θηλυκό σύμβολο. Μεγάλωσε με το στίγμα του "πολυτεχνίτη και ερημοσπίτη" ενώ στο πέρασμα των χρόνων έκανε την διατριβή της ως "χταπόδι". Στις μέρες μας έχει αναχθεί σε Ελβετικό σουγιά... Αισιοδοξεί για το μέλλον!

Top5
Οικογένεια και σχέσεις

...γιατί πολύ «απλά», ο παππούς πέθανε. Δεν «έφυγε»,

...

"Πρόσεχε τον άνθρωπο που κάνει υπομονή. Μια

...

Λένε ότι ως μαμά μπορώ να τα καταφέρω άριστα με την

...

Οι άνθρωποι που εργάζονται με ηλικιωμένους μπορούν να

...

Ας ξεκινήσω λέγοντας ότι όλες θεωρούμε ότι έχουμε έναν

...

Video of the day

  • Becky G, Natti Natasha - Sin Pijama

INSTAGRAM

 

ThaGinoMana

Bright Side of Mom