Όλα ή τίποτα!

Όλα ή τίποτα!

 

Παρκάρω. Έχω ακόμα 20' ας περιμένω στο αμάξι,σκέφτομαι!

Απέναντι μου έχει παρκάρει ένα αυτοκίνητο. Ακούω φωνές, ο οδηγός εκνευρισμένος παρκάρει το αμάξι του δίπλα του κάθεται μια γυναίκα της φωνάζει, φωνάζει όμως κι αυτή. Στο πίσω κάθισμα κάθονται δύο παιδιά. Ένα γύρω στα πέντε και ένα κοντά στα τρία. Το ένα παιδί έχει κατεβασμένο κεφάλι. Λες, λογικά δεν είναι η πρώτη φορά που ακούει τους γονείς της να τσακώνονται.

Κατεβαίνουν με νεύρα από το αυτοκίνητο. Ανταλλάσουν λόγια που πονάνε. Το μικρό δείχνει αναστατωμένο θα έλεγα ότι φοβάται. Χάνονται στο στενό.

Λίγο αργότερα περνάει ένα ζευγάρι πιασμένο χέρι χέρι, κοντά στα σαράντα. Άραγε είναι χρόνια μαζί; Στο μυαλό μου ηχούν συζήσεις που έχω κάνει κατά καιρούς. Για σχέσεις που δεν αντέχουν στον χρόνο. Για σχέσεις που γίνονται δυνατές αλλά με πολλή επιμονή, πολλή αγάπη. Για λέξεις και πράξεις που σε αλλάζουν. Που σε κάνουν να φαίνεσαι σκληρός απόμακρος, μόνος.

Αναρωτιέμαι ένα ζευγάρι μετά από 5, 10, 15 χρόνια πώς είναι στα αλήθεια;

Τι γίνεται με τις σχέσεις στο πέρασμα του χρόνου; Τις οδηγεί ο χρόνος; Ή οδηγούνται οι σχέσεις με το χρόνο; Τι γίνεται με τα συναισθήματα; Σε οδηγούν ή εσύ τα οδηγείς;
Τι γίνεται αν όλα αλλάξουν; Μπορείς να τα φτιάξεις και πάλι; Φτάνουν όλοι στο ίδιο σημείο; Ένα σημείο μηδέν που χρειάζεται να ξαναπροσπαθήσεις; Να χτίσεις ξανά ό,τι γκρέμισες;
Υπάρχουν σχέσεις που ο χρόνος δεν τις αγγίζει; Τις κάνει πιο δυνατές; Τις κάνει πιο έντονες ή ξεθωριάζουν και εκείνες;
Τι κρύβεται πίσω από τη βιτρίνα του καθενός; Τι γίνεται όταν το εμείς γίνεται εγώ;
Γιατί ο έρωτας δεν μπορεί να κρατήσει για πάντα; Και η αγάπη ποια μορφή ακριβώς παίρνει;


Ουσιαστικά οι σχέσεις με το πέρασμα του χρόνου γίνονται μια συνήθεια. Δυνατή όμως συνήθεια. Οδηγούνται με το χρόνο σε μονοπάτια που δεν ξέρεις που θα σε βγάλουν.
Κάποια οδηγούν σε δρόμους που προσαρμόζεσαι και συμβαδίζεις. Υπομένεις, προσπαθείς, αλλάζεις, δίνεις λίγη τροφή στο συναίσθημα. Δίνεις λίγο τόπο στην οργή και συνεχίζεις.
Άλλα μονοπάτια πάλι σε οδηγούν σε χωριστές καταστάσεις. Σε κενά, στη μοναξιά. Σε ξένες αγκαλιές.

Τα συναισθήματα αρχικά σε οδηγούν. Ύστερα όμως παίρνεις τη σκυτάλη και τα οδηγείς εσύ εκεί που θες.

Οι σχέσεις χτίζονται λιθαράκι λιθαράκι από καλά και κακά κομμάτια. Από όμορφα λόγια και από σκληρά. Από συμπεριφορές, από καταστάσεις.
Όταν τα περισσότερα λιθαράκια αποτελούνται από κακές καταστάσεις, από λόγια που πονάνε, από συναισθήματα που λείπουν, από έλλειψη ουσιαστικής επικοινωνίας υψώνονται τοίχοι. Και εσύ μένεις πίσω από τον τοίχο και δεν βλέπεις πια τόσο καλά.
Έτσι αλλάζεις, γίνεσαι ατομιστής, απομακρύνεσαι. Γίνεσαι πιο σκληρός πιο μόνος. Αδειάζεις!


Και τα χρόνια περνάνε και εσύ βουλιάζεις ολοένα σε μια καθημερινότητα που πια δεν αντέχεις. Σε μια καθημερινότητα που έχει βλέμμα κενό δίχως αγάπη, δίχως όνειρα, δίχως στοργή. Δίχως εκείνα που ίσως και να πίστευες πως θα σε ακολουθούν στην πορεία σας.

Όμως τελικά κάπου εκεί πίσω τα αφήσατε να χαθούν. Πίσω από την βιτρίνα που έχεις φτιάξει όμως υπάρχουν κενά. Βλέπω μόνο όσα θες να μου δείξεις. Αλήθεια όμως, είναι έτσι;

Τον τελευταίο καιρό ακούω συνεχώς τα ίδια πράγματα. Τα ίδια λόγια. Ίδιες καταστάσεις. Όλοι το ίδιο καταλήγουν; Και η συνέχεια ποια ακριβώς είναι; Τι είναι αυτό που λείπει;

Υπερισχύει ο εγωισμός; Νικάει η άμυνα που βγαίνει για να προστατευτεί ο ίδιος ο εαυτός; Ή λείπει η θέληση για ζωή; Για όνειρα, για έρωτα;


Πολύπλοκη κατάσταση οι σχέσεις. Πολύπλοκα τα σοκάκια του μυαλού. Όμως βουλιάζεις. Θες μα δεν επιθυμείς. Μπορείς, μα δεν πράττεις. Φοβάσαι μα δεν το δείχνεις. Πονάς μα δεν σε νιώθει κανείς.
Λύσεις άραγε υπάρχουν;


Το ζευγάρι απέναντι έφυγε. Μου άφησε πολύ θυμό, πολλή μοναξιά. Μου άφησαν την αίσθηση πως είχαν προδώσει τον λόγο για τον οποίο κάποτε μπορεί να αγάπησαν ο ένας τον άλλο. Και εκεί που κάποτε τα ήθελαν όλα, μοιάζουν να έμειναν στο τίποτα!

 

 

Ρεγγίνα Μπολιάντς

Ισχυρογνώμων και πολυλογού. Ευαίσθητη και αυστηρή. Δυναμική και σταθερή. Μα κυρίως "των άκρων". Παντρεύτηκε μικρή τον μεγάλο της έρωτα. Αργότερα βρήκε ακόμα μεγαλύτερο, τους δύο της γιους. Η μητρότητα την άλλαξε εντελώς, μεταμορφώνοντάς της σε mamareggina. Λατρεύει τον χειμώνα και τα μαγικά βραδιά του καλοκαιριού. Δεν αντέχει χωρίς επικοινωνία, φίλους και γέλιο. Ζει στον κόσμο της και γουστάρει εκεί. Ονειρεύεται σαν παιδί και όταν μεγαλώσει θέλει να γίνει περήφανη για όσα έκανε.

Top5
Οικογένεια και σχέσεις

Λένε ότι ως μαμά μπορώ να τα καταφέρω άριστα με την

...

"Πρόσεχε τον άνθρωπο που κάνει υπομονή. Μια

...

...γιατί πολύ «απλά», ο παππούς πέθανε. Δεν «έφυγε»,

...

Οι άνθρωποι που εργάζονται με ηλικιωμένους μπορούν να

...

Ας ξεκινήσω λέγοντας ότι όλες θεωρούμε ότι έχουμε έναν

...

Video of the day

  • Bright Song of the Day - CNCO, Little Mix - Reggaetón Lento (Remix)

INSTAGRAM

 

ThaGinoMana

Bright Side of Mom