Αγαπητοί μου γονείς...

Γράφει:
Αγαπητοί μου γονείς...

Αγαπητοί μου γονείς,

Αυτό το γράμμα έρχεται μερικά χρόνια καθυστερημένα διότι τώρα πλέον βρήκα το κουράγιο να σας το γράψω.


Θα ξεκινήσω λέγοντας σας ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ. Ευχαριστώ για όλα όσα κάνατε για μένα. Αναγνωρίζω τις θυσίες σας για να με σπουδάσετε και να μου δώσετε τις αρχές που θα με ακολουθούν για πάντα!
Θα σας αγαπούσα το ίδιο ακόμα και αν δεν μου τα παρείχατε όλα αυτά. Υπάρχουν όμως κάποια θέματα που δυστυχώς με τυραννάνε χρόνια τώρα στην ζωή μου και δεν μπορώ να τα διαχειριστώ και τώρα πλέον τα βρίσκω μπροστά μου που πρέπει να μεγαλώσω το δικό μου παιδί και αναγκάζομαι να τα βγάλω κάτω από το χαλάκι που τα έχω κρυμμένα όλα αυτά τα χρόνια. Γιατί όπως καταλαβαίνετε κάνω ακριβώς τα ίδια λάθη και δημιουργώ τις ίδιες ακριβώς πληγές που κουβαλάω και εγώ. Δεν ξέρω αν έχει νόημα να σας μιλήσω για αυτές τις πληγές γνωρίζοντας ότι στα 70 δεν αλλάζει ο άνθρωπος...εδώ δεν μπορώ να αλλάξω εγώ στα 40 και πολεμάω με ανεμόμυλους.


ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ – ΜΠΡΑΒΟ

Μια ζωή αποζητάω το μπράβο και την αναγνώριση σας. Έχετε ιδέα πόσο με έχει δυσκολέψει αυτό στην ζωή μου; Αν ξέρατε, και γυρνάγατε τον χρόνο πίσω θα μου λέγατε από την 1η μέρα που γεννήθηκα χίλια μπράβο. Μηδέν αυτοπεποίθηση τα πρώτα χρόνια της ζωής μου και στην συνέχεια όταν άρχισα να τα καταφέρνω και να βλέπω ότι μπορώ, τελειομανία καταπιεστική για μένα και τους γύρω μου. Δεν έχω καταφέρει να γιορτάσω και να ευχαριστηθώ ουσιαστικά καμία νίκη/επιτυχία στην ζωή μου διότι πάντα έχω αυτήν την σκιά ότι δεν είναι αρκετό. Πάντα το κάτι παραπάνω που πρέπει να κάνω για να σας ευχαριστήσω. Όποτε φτάνω τον στόχο και αντί να χαρώ για αυτόν ξεκινάω την μάχη για τον επόμενο. Ξέρετε πως είναι να μην χαίρεσαι γιατί αυτοί που είναι η βάση σου στην ζωή, σου λένε πάντα μπορείς και καλύτερα. Και μια ζωή αυτό το καλύτερα προσπαθείς να το φτάσεις... αλλά δεν έχει ταβάνι... γιατί δεν υπάρχει το τέλειο.

Και τέλεια δεν είμαι. Κανείς δεν είναι. Και εσείς πάντα θα βρείτε ΠΡΩΤΑ το αρνητικό μου. Ό,τι και να κάνω στην ζωή μου πάντα θα υπάρχει το ανεκπλήρωτο, αυτό το ιδεατό στο δικό σας μυαλό που φροντίζετε κάθε φορά να μου τονίζετε, να μου συγκρίνετε, να μου λέτε με την κάθε ευκαιρία. Αυτό που είναι το σωστό στο δικό σας μυαλό αλλά εγώ δεν μπορώ να φτάσω και υπολείπομαι. Πάντα θα υπολείπομαι σε κάτι... έτσι μάθαμε μεταξύ μας να επικοινωνούμε. Εγώ να υπολείπομαι.... Δεν μπορώ καν να δεχτώ το μπράβο όταν το ακούω. Νιώθω ότι δεν το αξίζω. Δεν έχετε ιδέα πόσο κουραστικό είναι αυτό ψυχικά. Και πόσο δυσκολεύει την ζωή των γύρω μου...


ΥΠΟΔΕΙΞΕΙΣ – ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ

Ο ρόλος σας τελείωσε στα 18... σε μένα πολύ πριν τα 18. Είχα πάρει όλες τις αρχές και τις βάσεις από νωρίς δεν χρειαζόταν να συνεχίσετε τις υποδείξεις και τις παρατηρήσεις. Δεν έγινα όπως θέλατε. ΟΚ το αναπτύξαμε αυτό στο προηγούμενο θέμα. Δεν θα γίνω ποτέ αυτό το ιδεατό που έχετε στο μυαλό σας. Εσείς όμως εκεί στα 40 μου, συνεχίζετε ακάθεκτοι να μου κάνετε υποδείξεις και παρατηρήσεις. Γιατί με αγαπάτε και θέλετε το καλύτερο για μένα. Το δικό σας καλύτερο δεν είναι απαραίτητο καλό για κάποιον άλλο. Δεν με ξέρετε καν. Δεν ξέρετε καν τα ενδιαφέροντα μου, ούτε τα επιτεύγματα μου... από ένα σημείο και μετά σταμάτησα και εγώ να προσπαθώ να σας εντυπωσιάσω. Δεν έχει υπάρξει μέρα στην ζωή μας που να μην μου έχετε κάνει υπόδειξη, ότι κάτι δεν το κάνω σωστά ή με τον τρόπο που είναι αποδεκτός από εσάς. Δεν έχει υπάρξει μέρα... το συνειδητοποιείτε πόσο απογοήτευση μου δημιουργείτε ότι για άλλη μια φορά οι γονείς μου δεν είναι ευχαριστημένοι με μένα. Κάθε φορά! Εσείς το ονομάζετε η συμβουλή που οφείλετε ως γονείς να δώσετε! Εγώ το νιώθω ως μαχαιριές, μπορείτε να το συνειδητοποιήσετε αυτό; Μπορείτε;


ΤΡΥΦΕΡΟΤΗΤΑ

Δεν έχω νιώσει ΠΟΤΕ την αγκαλιά του πατέρα μου. Ο μπαμπάς ο σκληρός, ο αυστηρός, ο πάντα από απόσταση. Απλά δεν υπάρχουν λέξεις να περιγράψουν το κενό που αφήνει κάτι τέτοιο στην ψυχή μιας κόρης. Ναι, ξέρω τι θα απαντήσετε. Και εμείς δεν το νιώσαμε τι πάθαμε; Πάθατε αλλά δεν επιτρέψατε ποτέ στον εαυτό σας να αναλογιστείτε τι... αυτό που πάθατε το μεταφέρατε σε μένα. Την ίδια έλλειψη τρυφερότητας, την ίδια έλλειψη συναισθηματικής ασφάλειας. Οι άνθρωποι έχουν μια συναισθηματική σταθερά, τους γονείς τους. Η δική μου συναισθηματική σταθερά ήταν κουτσουρεμένη. Μισή. Το σημαντικό μισό που θα καθόριζε όλες τις προσωπικές μου σχέσεις μετέπειτα έλλειπε. Aν ήξερες μπαμπά, ότι η κόρη σου νιώθει συναισθηματικά ανάπηρη και πολεμάει μια ζωή με δεκανίκια, θα την έβγαζες αυτή την τρυφερότητα από μέσα σου όπως το έχεις κάνει στο παρελθόν σε σπάνιες περιπτώσεις που λύγισες και άφησες να φανεί. Αν ήξερες πόσο πόνο έχεις δημιουργήσει. Και μην μου πεις ότι τα σπίτια και οι σπουδές και η θυσία είναι απόδειξη. Αυτά ήταν το καθήκον σου και το έκανες γιατί το ήθελες. Η αγάπη σου αρκούσε με αγκαλιές και φιλιά και λόγια στοργικά. Πόσο άσχημο να μην μπορείς καν να εκφράσεις ένα συναίσθημα, διότι δεν έχεις μάθει να τα αναγνωρίζεις, τα έχεις αποβάλει από μέσα σου, όλα με την λογική για να μην μπορεί κανείς να σε βλάψει. Πόσο περισσότερο να μην μπορείς να τα δείξεις στην οικογένεια σου, στο παιδί σου, στον άντρα σου...


ΣΚΛΗΡΟΤΗΤΑ – ΣΚΛΗΡΑΓΩΓΗΣΗ

Και πάμε στην διαπαιδαγώγησή μου. Η ανεξαρτητοποίησή μου ήρθε νωρίς γιατί έπρεπε να επιβιώσω. Συναισθηματικά. Ναι, μου παρείχατε όλα τα βασικά αλλά δεν μου παρείχατε ασφάλεια συναισθηματική. Δεν ένιωθα αγάπη. Ένιωθα καθήκον, πρέπει, τι θα πει ο κόσμος (τελικά δεν μάθαμε ποτέ τι θα πει αυτός ο κόσμος). Το ότι ζω είναι γιατί ευτυχώς είμαι ανθεκτική και μάλλον τυχερή. Ό,τι μου απαγορευόταν να το κάνω, το έκανα. Γιατί άραγε; Ακόμα το ψάχνω γιατί ήμουν επιρρεπής να κάνω τα αντίθετα από όλα όσα μου λέγατε. Η απάντηση είναι απλή.... Πάντα ο γονιός φταίει. Γιατί αυτός φταίει πάντα.Το παιδί απλά αντιδράει στην δράση του γονιού. Και η δράση ήταν δικιά σας, προφανώς και ο τρόπος σας ήταν εντελώς λάθος να με αφήνετε να πέσω στα βαθιά, με την άρνηση και την υπερβολική αυστηρότητα. Να μου κλείνετε την πόρτα στα μούτρα όταν γυρίζω αργά, ή να μην έχετε έρθει να με πάρετε μια φορά με το αμάξι από εκεί που ήμουν, αφήνοντας με στην τύχη μου αν θα επέλεγα σωστά τον οδηγό του κάθε αυτοκίνητου που θα έπαιρνα, διότι λεφτά για ταξί δεν είχα μέχρι κάποια ηλικία. Επιβίωσα όμως γιατί είχα κάποιες σωστές αρχές/βάσεις και δεν μετανιώνω για τίποτα. Με κάνατε ανθεκτική όπως θέλατε, δυναμική και δεν υπάρχει κάτι που να βάλω στόχο και να μην το καταφέρω στην ζωή μου. Με κάνατε όμως σκληρή, και μάζεψα ουλές που δεν χρειαζόταν να τις έχω από μικρή ηλικία. Δεν με προστατεύσατε γιατί ήσασταν απόμακροι και δεν ξέρατε ότι χρειαζόμουν προστασία. Και πώς να με προστατεύατε από κάτι που δεν γνωρίζατε. Με το να είστε κοντά, προσιτοί, με αγάπη και τρυφερότητα δίπλα μου. Όχι απέναντι μου με τιμωρία και καυγάδες. Με απομακρύνατε και χάθηκε η μπάλα. Γίναμε εχθροί πολύ γρήγορα και όλα τα χρόνια πίστευα ότι έφταιγα εγώ γιατί όπως είπαμε για όλα έφταιγα εγώ που δεν είμαι η καλή κόρη πρότυπο όπως την θέλατε. Δεν θα τόλμαγα καν πλέον στα 40 μου να κατηγορήσω ένα κορίτσι 15 χρονών ότι φταίει αυτό που «ξεστρατίζει». Πάντα φταίνε οι γονείς. Αλλά είπαμε εσείς κάνατε το καθήκον σας και ό,τι καλύτερο μπορούσατε. Το καλύτερο σας δυστυχώς δεν ήταν αρκετό να με προστατεύσει.


Τώρα στα 40 μου επαναλαμβάνω τα ίδια λάθη με το δικό μου παιδί. Και φταίω εγώ. Κάνω με μαθηματική ακρίβεια όλα τα λάθη που κάνατε και εσείς διότι δυστυχώς έτσι είναι ο άνθρωπος αναπαράγει τα λάθη των γονιών του και αυτά που του έχουν αφήσει στην ψυχούλα του. Και βλέπω το παιδί μου να μεγαλώνει και νιώθω ότι του δημιουργώ ουλές σαν τις δικές μου, και αυτό με πονάει πιο πολύ από όλα....


Μην αμφιβάλετε ούτε λεπτό για την αγάπη μου. Αυτή είναι αναμφισβήτητη. Εξάλλου επειδή σας αγαπάω γι’αυτό πονάω ακόμα. Δεν περιμένω να απαντήσετε σε αυτό το γράμμα. Και μάλλον κακό θα κάνετε αν απαντήσετε. Φοβάμαι ότι η κάθε λέξη σας θα είναι άλλη μια μαχαιριά. Δεν χρειάζεται να απαντήσετε. Δεν θα απαλύνετε κανένα πόνο ούτε θα πείσετε κανένα για την «αθωότητα» σας. Δεν μπορεί κανείς να σας κατηγορήσει για αυτά που κάνατε εν αγνοία σας. Μπορεί όμως να σας πει πώς τον κάνατε να αισθάνεται και τι επιπτώσεις είχε αυτό στην ζωή του εν αγνοία σας. Εξάλλου όπως έγραψα παραπάνω, τα παιδιά μεγαλώνουν και ωριμάζουν από τις ατέλειες των γονιών τους. Σας στεναχώρησα, το ξέρω. Ίσως και να μην είχε νόημα όλο αυτό. Για την δική μου ψυχή είχε και ελπίζω να είναι ένα βήμα να βρω τις απαντήσεις μέσα μου, να χτίσω την σχέση μου με το δικό μου παιδί, έτσι ώστε να μην λάβω ποτέ ένα τέτοιο γράμμα. Μετά από 35 χρόνια....

Ό,τι και να με έχετε κάνει να αισθανθώ όλα αυτά τα χρόνια, είστε οι γονείς μου. Το παρελθόν δεν διορθώνεται. Είμαστε ότι καλύτερο θα μπορούσαμε να είμαστε ο καθένας. Όλοι το παλεύουμε όπως μπορούμε και πορευόμαστε παράλληλα. Σας αγαπώ πολύ πολύ!

 

Η κόρη σας

 

 

 

**Έρχονται στιγμές στην ζωή μας που για να αλλάξουμε αυτά που δεν μας αρέσουν πρέπει να αντιμετωπίσουμε τα φαντάσματα του παρελθόντος. Είναι δύσκολο και θέλει μεγάλο κουράγιο να μιλήσεις. Να το βγάλεις από μέσα σου. Κυρίως γιατί ο φόβος είναι μεγαλύτερος για το πώς θα προχωρήσεις παρακάτω. Αλλά είναι ο μόνος δρόμος για να προχωρήσεις παρακάτω και να σπάσεις την αλυσίδα.

 

 girl walking road

 

Bright P.S. : Τα σχόλια σας είναι σημαντικά για εμάς. Ο χώρος κάτω από την ανάρτηση προσφέρεται γι' αυτό το σκοπό. Αλλά για όσους προτιμούν να αφήσουν ένα πιο προσωπικό σχόλιο ή μια ερώτηση, μπορούν να το στείλουν εδώ.

✍ Απαγορεύεται ρητά η εν όλω ή εν μέρει αντιγραφή, αναπαραγωγή, δημοσίευση, διασκευή και χρήση σε παράγωγο έργο, μετάφραση και εν γένει κάθε είδους χρήση των Κειμένων, χωρίς την προηγούμενη γραπτή άδεια της ιδιοκτήτριας της Ιστοσελίδας. Με επιφύλαξη κάθε νόμιμου δικαιώματος.

 

 

Bright Side Of Mom

Πολλές δόσεις μαμάς, λίγες μεζούρες πατρικό γέλιο, παιδικά χαμόγελα, λίγο τριμμένο rock'n'roll και φως. Ανακατέψτε καλά και άσπρο πάτο!

Top5
Οικογένεια και σχέσεις

Λένε ότι ως μαμά μπορώ να τα καταφέρω άριστα με την

...

Οι άνθρωποι που εργάζονται με ηλικιωμένους μπορούν να

...

"Πρόσεχε τον άνθρωπο που κάνει υπομονή. Μια

...

Ας ξεκινήσω λέγοντας ότι όλες θεωρούμε ότι έχουμε έναν

...

...γιατί πολύ «απλά», ο παππούς πέθανε. Δεν «έφυγε»,

...

Video of the day

  • Maluma - Sin Contrato | Bright Song Of The Day

INSTAGRAM

 

ThaGinoMana

Bright Side of Mom