Παιδικές αναμνήσεις γεμάτες συναίσθημα | της Νάσιας Μανιά

Γράφει:
Παιδικές αναμνήσεις γεμάτες συναίσθημα | της Νάσιας Μανιά

Δεκαετία '80...η έννοια της διασκέδασης δεν έχει καμία σχέση μ' αυτό που ορίζεται και θεωρείται διασκέδαση από τους πολλούς στην εποχή που διανύουμε. Τότε οι οικογένειες μαζεύονταν στα σπίτια ακόμη και καθημερινές απογεύματα, αλλά σίγουρα κάθε Κυριακή για φαγητό και κουβεντούλα. Οι άνθρωποι ήταν πιο κοντά, η ζωή ήταν πιο απλή, πιο αγνή. Ευχαριστιόμασταν με πολύ απλά πράγματα όπως ένα ωραίο φαγητό, ένα μεγάλο τραπέζι στρωμένο για την οικογένεια και τους κοντινούς συγγενείς, δίσκοι εναλλάσσονταν στο πικ απ για τη συνέχεια. Πολλές φορές τα βράδια παρακολουθούσαμε ταινίες του κλασσικού κινηματογράφου στην δημόσια τηλεόραση, που ήταν και η μόνη διαθέσιμη.

Σχεδόν κάθε Κυριακή το σπίτι γέμιζε κόσμο, οι στενοί συγγενείς που έμεναν στην ίδια περιοχή ερχόντουσαν σε μας για φαγητό και παρεούλα. Η έννοια της οικογένειας σε όλο της το μεγαλείο, γιαγιά, θείοι, θείες, αδέρφια, ξαδέρφια!

Ο καθένας σύμφωνα με το χαρακτήρα του και τα ενδιαφέροντά του, προσέφερε στην παρέα και στην κουβέντα κάτι το διαφορετικό, το ιδιαίτερο. Άλλες φορές γελάγαμε πολύ, άλλες φορές σοβάρευαν τα πράγματα, πάντα όμως περνάγαμε όμορφα και ξένοιαστα.

Μετά το μεσημεριανό φαγητό, ακολουθούσε η ιεροτελεστία του καφέ...γαλλικός για τους περισσότερους και ελληνικός για τους πιο μεγάλους. Η αγαπημένη μου διαδικασία ήταν να ετοιμάζω τον γαλλικό καφέ και να τον σερβίρω. Λάτρευα το άρωμά του τη στιγμή που ετοιμαζόταν στην καφετιέρα. Κι είχα τεράστια ανυπομονησία να γίνει για να πιω κι εγώ πάντοτε με γάλα, λόγω ηλικίας, και να απολαύσω μια γεύση που δεν την είχα στην καθημερινότητα και την λάτρευα, όπως και εξακολουθώ να αγαπάω τον καφέ. Γέλια, παιχνίδια,φωνές, αστεία, ανέκδοτα, όλα συνέβαιναν γύρω από το τραπέζι.

Ο κάθε ένας στενός συγγενής επηρέαζε την παρέα κι εμένα σύμφωνα με την ιδιοσυγκρασία του και τα ταλέντα του. Σε άλλον άρεσαν τα ομαδικά παιχνίδια, τα χαρτιά, για παράδειγμα και σε άλλον όχι. Με τον καθένα είχα αναπτύξει έναν κώδικα επικοινωνίας και κάθε φορά ήταν σαν να είχαμε μια συμφωνία πως θα παίζαμε το συγκεκριμένο παιχνίδι που μας άρεσε ή θα συζητάγαμε για "τεχνολογία" & μουσική (Walkman, διπλό κασετόφωνο, αντιγραφή κασέτας κτλ), θέατρο, σινεμά, θα λέγαμε ανέκδοτα, ή πιο σωστά θα έλεγα ανέκδοτα κι απλά θα με άκουγαν οι υπόλοιποι να γελάω ασταμάτητα χωρίς πολλές φορές να προλαβαίνω να ολοκληρώσω τη φράση!

Οι ώρες πέρναγαν ευχάριστα και το απόγευμα ερχόταν η ώρα για το τσάι, ακόμα μια ιεροτελεστία για μένα! Θα έπαιρνα τα μικρά και βοηθητικά τραπεζάκια, θα τα έβαζα μπροστά απ' τον καθένα, θα τα έστρωνα με αγαπημένα μου παιδικά τραπεζομαντηλάκια και θα το σερβίριζα σε όλους! Τι χαρά! Βλέμματα γεμάτα αγάπη και ζεστασιά!


Αναρωτιέμαι, λοιπόν, αν είπα ποτέ σε όλους εκείνους που μου έκαναν τόσο ευχάριστη παρέα και μου προσέφεραν πολύτιμες αναμνήσεις στα παιδικά μου χρόνια αρκετά «ευχαριστώ» και «σ'αγαπώ» .

Τα χρόνια πέρασαν γρήγορα, οι συνθήκες άλλαξαν και οι ρυθμοί της ζωής μας απομάκρυναν αρκετά. Ανεξάρτητα απ' τα γεγονότα και τις δυσκολίες που ήρθαν στην πορεία, το συναίσθημα έμεινε εκεί, ανεξίτηλο. Γιατί η επίδραση που έχει ένας άνθρωπος στην ψυχή ενός παιδιού μπορεί να είναι τεράστια. Το παιδί επηρεάζεται από όσα λέει, κι από όσα δεν λέει ένας ενήλικας. Από όσα κάνει κι από όσα δεν κάνει. Ανεξάρτητα όμως απ' όλα αυτά, οι άνθρωποι που έπαιξαν μαζί του, που αφιέρωσαν χρόνο να συζητάνε, να το ακούνε, να το συνοδεύουν σε θέατρο και κινηματογράφο, θα είναι για πάντα άνθρωποι που έχουν καταγραφεί με αγάπη στην ψυχή του παιδιού. Θα είναι για πάντα σημαντικοί άνθρωποι για το παιδί ανεξάρτητα από τον χαρακτήρα τους και την συμπεριφορά τους τα μετέπειτα χρόνια.

Δεν θυμάμαι να έχω πει αρκετά «ευχαριστώ» και αρκετά «σ'αγαπώ» σε όλους αυτούς τους ανθρώπους που παίξαμε, γελάσαμε, φάγαμε, τραγουδήσαμε μαζί τόσες Κυριακές, γιορτές, και όχι μόνο! Τις περισσότερες φορές αυτά τα συναισθήματα τα εκφράζουμε με βλέμματα ή και καθόλου. Κι επειδή τα χρόνια περνάνε και οι άνθρωποι φεύγουν από κοντά μας, καλό είναι να το κάνουμε έστω και νοερά όταν δεν έχουμε πλέον τη δυνατότητα επικοινωνίας.


Σας ευχαριστώ πολύ όλους, λοιπόν, και σας αγαπώ πολύ!

 

 

 

 

Bright P.S. : Τα σχόλια σας είναι σημαντικά για εμάς. Ο χώρος κάτω από την ανάρτηση προσφέρεται γι' αυτό το σκοπό. Αλλά για όσους προτιμούν να αφήσουν ένα πιο προσωπικό σχόλιο ή μια ερώτηση, μπορούν να το στείλουν εδώ.

 

 

 

Απαγορεύεται ρητά η εν όλω ή εν μέρει αντιγραφή, αναπαραγωγή, δημοσίευση, διασκευή και χρήση σε παράγωγο έργο, μετάφραση και εν γένει κάθε είδους χρήση των Κειμένων, χωρίς την προηγούμενη γραπτή άδεια της ιδιοκτήτριας της Ιστοσελίδας. Με επιφύλαξη κάθε νόμιμου δικαιώματος. 

Νάσια Μανιά

Ονειρευόταν να γίνει ηθοποιός, γιατρός, ψυχολόγος, δημοσιογράφος (ναι, καμία σχέση) πάντως σίγουρα κάτι που θα είχε επαφή με κόσμο, επικοινωνία. Τελικά σπούδασε διοίκηση επιχειρήσεων & marketing, δούλεψε σε πολυεθνική για αρκετά χρόνια, έκανε παράλληλα MBA, και μετά άφησε τον ιδιωτικό τομέα για να καταφέρει να έρθει πιο κοντά στον τρόπο ζωής που επιθυμεί κάνοντας κάτι δικό της. Ασχολείται με την εμπορική και στρατηγική ανάπτυξη επιχειρήσεων, και at the moment, με την προσωπική της ανάπτυξη! Δεν το' χει καταφέρει ακόμη, όμως βρίσκεται σε καλό δρόμο και περίοδο μεγάλων αλλαγών. 

Top5
Οικογένεια και σχέσεις

Λένε ότι ως μαμά μπορώ να τα καταφέρω άριστα με την

...

Οι άνθρωποι που εργάζονται με ηλικιωμένους μπορούν να

...

"Πρόσεχε τον άνθρωπο που κάνει υπομονή. Μια

...

Ας ξεκινήσω λέγοντας ότι όλες θεωρούμε ότι έχουμε έναν

...

...γιατί πολύ «απλά», ο παππούς πέθανε. Δεν «έφυγε»,

...

Video of the day

  • Fifth Harmony - Work from Home ft. Ty Dolla $ign | #BrightSongOfTheDay

INSTAGRAM

 

ThaGinoMana

Bright Side of Mom