Άντρας-Γυναίκα μαζί στη χώρα των θαυμάτων | Μαρία Χαραλαμπίδου

Άντρας-Γυναίκα μαζί στη χώρα των θαυμάτων | Μαρία Χαραλαμπίδου

Άντρες - Γυναίκες! Υπήρχε ένα βιβλίο «Γυναίκες από την Αφροδίτη - Άντρες από τον Άρη» θαρρώ , που μόνο από την επιλογή του τίτλου, ο συγγραφέας ήθελε να καταλάβεις πόσα πολλά μας χωρίζουν. Μόνο τον τίτλο συγκράτησα, το βιβλίο δεν μπήκα καν στο κόπο να το αγοράσω. Γενικά μου φέρνει αποστροφή ότι μας ξεχωρίζει.

Με το που γεννιόμαστε, από το μαιευτήριο κιόλας, ξεκινά η επιχείρηση του διαχωρισμού! Ροζ τα κοριτσάκια, μπλε τα αγοράκια! Κούκλες τα κορίτσια, στρατιωτάκια τα αγόρια! Οικογένεια τα κορίτσια, καριέρα τα αγόρια! Από την αρχή μας «βάζουν», μας «μαθαίνουν», να λειτουργούμε σε συγκεκριμένες κατευθύνσεις, που σε μακροχρόνιο επίπεδο τελικά μας «μαθαίνουν» να πρέπει να αισθανόμαστε και να ζητάμε «άλλα» πράγματα.

Ένα κορίτσι για παράδειγμα, όταν μαθαίνει να παίζει τη «μάνα» - αφού της χαρίζουν ένα μωρό- αυτομάτως αυτό που της γίνεται κτήμα και δεδομένο είναι να φροντίζει! Μεγαλώνει και ετοιμάζεται γι' αυτό. Το αγόρι από την άλλη δεν μαθαίνει το συναίσθημα σε κανένα του παιχνίδι! Από ποιο άλλωστε μπορεί να το αντλήσει; Από τα αυτοκινητάκια, τα στρατιωτάκια, ή τα όπλα; Παιχνίδια που πιθανώς αν δεν καταστρέφουν, βάζουν στην άκρη το συναίσθημα. Έτσι μεγαλώνουν χωρίς να νιώθουν οικεία μ' αυτό. Γιατί μη το γελάτε, όσο ένα κοριτσάκι παίζει με τα μωρά, τις κούκλες, τα αρκούδια καλλιεργείται το συναίσθημα. Μαθαίνεται!

Πόσες ενοχές όμως κρύβονται πίσω από γυναίκες που μεγαλώνουν και ΔΕΝ θέλουν να φροντίζουν! Το συναντάς σε γυναίκες που δεν θέλουν να κάνουν παιδιά και αισθάνονται ότι πρέπει να δικαιολογηθούν γι' αυτή τους την απόφαση! Από την άλλη πλευρά η φράση «οι άντρες δεν κλαίνε» πόσο τους έχει στιγματίσει; Πόσο βαθιά έχει περάσει στο πίσω μέρος του μυαλού τους..... τους το υπονοούσαν χρησιμοποιώντας τη φράση αυτή, οι πατεράδες ίσως και οι μανάδες τους! Οι άντρες δεν ΠΡΕΠΕΙ να αισθάνονται!! Πόσο κρίμα γι' αυτούς που δεν πήγαν κόντρα σ' αυτή τη λογική!!

Έτσι λοιπόν μεγαλώνουμε εγκλωβισμένοι και οι δύο σ' αυτά που μας επιβλήθηκαν. Αυτός ο αγώνας με το που ερχόμαστε στη ζωή αρχίζει άνισα. Εμείς είμαστε μόνο αποδέκτες συμπεριφορών. Μόνο και μόνο λοιπόν από αυτό το γεγονός μπορούμε να καταλάβουμε πόσο ίδιοι είμαστε! Εγκλωβισμένοι άνθρωποι είμαστε. Σκεφτείτε, πόσοι από τους γονείς μας επέτρεψαν σε μας, τα παιδιά τους, να είμαστε ο εαυτός μας; Ανεξαρτήτως φύλου....

Η ψυχή μας .... Πόσα κουβαλά, πόσα κρύβει και πόσο διαρκώς επιθυμεί τη σωτηρία της.... Κρυφά, μυστικά στον καθένα μας. Δεν λειτουργεί όμως διαφορετικά για τους άντρες και διαφορετικά για τις γυναίκες. Μία είναι και έχει την ίδια ανάγκη.
Να μας αγαπάνε και να μας αποδέχονται γι' αυτό το μοναδικό που είμαστε.

Έχουμε τις ίδιες επιθυμίες, τους ίδιους φόβους, τις ίδιες ανασφάλειες. Ας φέρουμε στο μυαλό μας μια ερωτική απογοήτευση που λίγο πολύ όλοι έχουμε βιώσει. Τι νομίζετε, πιο λίγο πονούν οι άντρες; Μπορεί να μην το δέχονται, να μην το δείχνουν, να μην πέφτουν στα πατώματα σαν και μας αλλά τον ίδιο πόνο νιώθουν. Γεννιέται το πρώτο τους παιδί, πόσοι από αυτούς εκτός από τον τρόμο που νιώθουν, θέλουν να κλάψουν από χαρά και περηφάνια; Και ας το δούμε και λίγο αντίστροφα.... Πόσες γυναίκες κρύβονται και ενώ είναι πανικοβλημένες δείχνουν ατρόμητες γιατί έχουν αυτό το μητρικό φίλτρο, που όλα πια τα κάνει γνωστά και οικεία!!

Μεγαλώνουμε με τη φράση «οι άντρες είναι παιδιά». Κάποια στιγμή όμως θα πρέπει να αλλάξει αυτό. Κάποια στιγμή θα πρέπει να νιώσουμε την ασφάλεια να τους «αφήσουμε» να μεγαλώσουν. Είμαι σίγουρη! Θα απολαύσουμε ουσιαστικά το φώλιασμα στη ζεστή και στιβαρή τους αγκαλιά. Όσο πιο νωρίς το καταλάβουμε, τόσο πιο υγιείς σχέσεις θα έχουμε. Πρώτα με τον εαυτό μας και μετά με τους συντρόφους μας! Και ως επόμενη κίνηση, τώρα που έχουμε την ευκαιρία μας, τώρα που εμείς «δημιουργούμε» συμπεριφορές ας προσπαθήσουμε να κάνουμε τη διαφορά! Ας δώσουμε μια κούκλα-μωρό και στο αγοράκι μας. Ένα όπλο και στο κοριτσάκι μας. Που ξέρεις .... Μπορεί να αλλάξουμε τον κόσμο!

 

 

 


Διαβάστε επίσης:

Οι γυναίκες είναι από την Αφροδίτη και οι άντρες από τον Άρη...


 

 

 

 

 [photo]

*Αν θέλετε να μοιραστείτε κι εσείς εικόνες από την καθημερινότητά σας επικοινωνήστε μαζί μας.

BrightNote : Τα σχόλια σας είναι σημαντικά για εμάς. Ο χώρος κάτω από την ανάρτηση προσφέρεται γι' αυτό το σκοπό. Αλλά για όσους προτιμούν να αφήσουν ένα πιο προσωπικό σχόλιο ή μια ερώτηση, μπορούν να το στείλουν εδώ.

[Ενημέρωση σχετικά με δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας στην ιστοσελίδα]

Μαρία Χαραλαμπίδου

Είμαι η Μαρία Χαραλαμπίδου, παντρεμένη με τον έρωτα της ζωής μου και μητέρα τριών παιδιών. Αυτό που χαρακτηρίζει τη ζωή μου είναι οι αντιθέσεις! Συνταξιούχος αλλά και φοιτήτρια, μητέρα αλλά και παιδί, νοικοκυρά, μαγείρισσα αλλά και γυναίκα, μ' αρέσει η Γαλάνη αλλά και ο Ρουβάς! Διαβάζω, μαγειρεύω, γυμνάζομαι. Έχω πάθος με την ψυχολογία, τη μουσική, τα σκυλιά αλλά κυρίως έχω πάθος για τους ανθρώπους της ζωής μου!

Top5
Οικογένεια και σχέσεις

...γιατί πολύ «απλά», ο παππούς πέθανε. Δεν «έφυγε»,

...

"Πρόσεχε τον άνθρωπο που κάνει υπομονή. Μια

...

Λένε ότι ως μαμά μπορώ να τα καταφέρω άριστα με την

...

Οι άνθρωποι που εργάζονται με ηλικιωμένους μπορούν να

...

Ας ξεκινήσω λέγοντας ότι όλες θεωρούμε ότι έχουμε έναν

...

Video of the day

  • Becky G, Natti Natasha - Sin Pijama

INSTAGRAM

 

ThaGinoMana

Bright Side of Mom