(1 Ψήφος)

Είμαστε εδώ, είμαστε εκεί | της Βαρβάρας Ζώρζου

Είμαστε εδώ, είμαστε εκεί | της Βαρβάρας Ζώρζου

 

Την κοιτώ να κατεβαίνει τις σκάλες του σπιτιού μας, λίγο προτού απομνημονεύσουμε την παρουσία της στην αποχαιρετιστήρια γιορτή του σχολείου. Είναι όμορφη, λαμπερή, χαρούμενη!

- «Θα με καμαρώσετε μαμά σήμερα!» μου λέει με εκείνη την παιδική σιγουριά.
- «Και σήμερα και πάντα!» την βεβαιώνω μαμαδίστικα.

 Λίγο αργότερα…

- «Να την χαίρεστε, καλή πρόοδο να έχει! Καλό καλοκαίρι!»
- «Ευχαριστούμε, καλές διακοπές!»

Ο χρόνος τρέχει ταχύτατα. Έφτασε η ώρα!

Ελέγχω ξανά και ξανά τις αποσκευές.
«Μη ξεχάσω το παγουρίνο της στο ψυγείο» μονολογώ. 
«Α ναι! Και το βιβλιάριο υγείας να τους δώσω! ».

- « Να προσέχεις και ν’ ακούς τον μπαμπά, ναι; Καλά να περάσεις! »
- « Κορίτσια, πρέπει να φύγουμε! »
- « Καλό ταξίδι, το νου σου στο παιδί! »

Με τους αποχαιρετισμούς έχω θέμα.

- « Μέχρι τ΄άπειρο μαμά! »
- « Κι ακόμη πιο πέρα…»

Σκουπίζω το πρόσωπό μου. Στα δάκτυλά μου, μυρίζω ακόμη τ΄ άρωμά σου. Γλυκό μου παιδί!
Το αυτοκίνητο απομακρύνεται κι εσύ χάνεσαι, απ΄ το θολό οπτικό μου πεδίο. Το ξέρω πως θα περάσεις καλά, δεν ανησυχώ.
Εξάλλου δεν είναι η πρώτη φορά. Είναι που ξέρω πως θα μου λείπεις…

 

Οι μέρες πέρασαν...Έχω κάνει check σχεδόν σε όλες τις εκκρεμότητες στο χαρτί με τη λίστα που έχω μπροστά μου, έχω κοιμηθεί αρκετά, έχω διαβάσει 3 βιβλία, έχω συναντήσει τους εναπομείναντες φίλους της πόλης, νιώθω ικανοποιημένη απ’ τις οικιακές μου επιδόσεις, έχω ολοκληρώσει 2 κείμενα, έχω περπατήσει αρκετά, έχω ξεκουραστεί ψυχή τε και σώματι. Σε προσμένω…

 

Απόψε δεν κοιμήθηκα καθόλου. Η υπερένταση του ερχομού σου, με κράτησε σε ολονύκτια δραστηριότητα. Έχω χαρά! Το 8ο καλοκαιράκι μας, πιστό στο ραντεβού μας, είναι ακόμη εδώ και περιμένει.

- « Μαμαααά!! »
- « Κορίτσι μου!! »

Γελάει μαζί μας η γειτονιά, χαμογελάει στο πλάι κι ο μπαμπάς!

Πέρασες καλά, είναι ευδιάκριτο στο πρόσωπό σου, στο μαυρισμένο δέρμα σου, στα νέα που γεμάτη ενθουσιασμό μοιράζεσαι μαζί μου, στις κουβέντες που ανταλλάσουμε μεταξύ μας στη διαδρομή για τις δικές μας διακοπές. Νιώθω γαλήνια, πλήρης!

Λίγες μέρες μετά…

Με λίγο από την ακατανίκητη μαγεία του βαθύ γαλάζιου, την αλμύρα που «πότισε» το δέρμα μας, τον αέρα π΄ ανακάτεψε τα καλοχτενισμένα μαλλιά μας. Τις ανέμελες ώρες που μικροί - μεγάλοι απολαύσαμε, τα παγωτά που μετρήσαμε, τα παιδιά που ξαναγίναμε. Το στρώμα που άραξε η αγάπη μας, τον έναστρο ουρανό π’ αντικρίσαμε. Την ευτυχισμένη πλευρά του τυχαίου που «αγγίξαμε», τις παρέες που σμίξανε και χωρίσανε. 

Επιστρέψαμε. Μαζί μ΄ εμάς και κάποιοι άλλοι, αλλά μαζί με όλους κι οι αναμνήσεις από ένα ακόμη «γαλανό καλοκαίρι». Κοντά μας ο Αύγουστος, σχεδόν έτοιμος να παραδώσει και πάλι τη σκυτάλη, στον φθινοπωρινό Σεπτέμβρη.

Και τώρα; Και τώρα εδώ. Ναι, ναι, εδώ! Είμαστε εδώ ή είμαστε εκεί:
Είμαστε εδώ! Eίμαστε εδώ, στο «τώρα», στον χώρο, στον χρόνο… είμαστε εδώ, εδώ όλοι εμείς!
Εμείς η αφορμή να «σπάσει η σιωπή» της άδειας πόλης, με κουβέντες «φωτεινές», φθινοπωρινές.
Εμείς η πιο ζωντανή αφορμή μέσα από θαύματα και λάθη, η συνέχεια μιας «γεμάτης» ζωής, ζωηρής!
Εμείς κι εδώ κι εκεί…εμείς τα όνειρα που ξεκινούν το πρωί…
Είμαστε εδώ, εδώ, εγώ, εσύ, όλοι μαζί, αλλά κι εκεί…εκεί που η καρδιά μας κατοικεί…για ό,τι γεμάτοι πάθος κι αγάπη τραγουδήσαμε « είμαστε εδώ, είμαστε εκεί…».

 

 

Βαρβάρα Ζώρζου

Ονομάζομαι Βαρβάρα, για πολλούς ακούω και στο όνομα Κορίνα και είμαι μητέρα ενός 8χρονου κοριτσιού. Καθώς με συναρπάζουν τα ταξίδια, σπούδασα Τουριστικά, ο ερχομός της κόρης μας όμως, στάθηκε αρκετός στην μέχρι τότε επαγγελματική και ταξιδιάρικη πορεία μου, με πλάνα, υποχρεώσεις και προτεραιότητες να αλλάζουν, απρόσμενα γρήγορα και ξαφνικά. Τελευταία δοκιμάζω τις αντοχές μου στον χώρο του εμπορίου και την επαφή μου με το κοινό. Φιλόδοξη, ονειροπόλα και με μια δόση τρέλας, πέρα από βιβλιόφιλη και το μεράκι για γράψιμο, αγαπώ το χειροποίητο και τις κατασκευές γενικότερα. Καθό,τι ανήσυχη αρκετά, με ηρεμεί η τέχνη της κουζίνας και πολύ περισσότερο, όταν μοιράζομαι με καλή παρέα τις cook-o-τεχνίες μου. Αποχωρίζομαι δύσκολα την κόρη μου, τις αναμνήσεις μιας μελωδίας, έναν γεμάτο «άρωμα» καφέ, το στυλό μου και τις κορδέλες μου. Υπερβολική με την τάξη και την οργάνωση παντός είδους, «δαμάζω» τον εαυτό μου και τους οικείους μου, πιστεύοντας πώς ό,τι κι αν μας συμβεί, «η ζωή για το ταξίδι συνεχίζεται...»

Top5
feelings

 

Ήταν η δεύτερη φορά που σε έβλεπα.

...

 

«Την έβαλε κανείς με το ζόρι να γίνει

...

 

Σου χαρίζω μια καρδούλα κίτρινη για να

...

 

Δεν έχω φίλους. Είναι

...

 

Η αγάπη είναι ένα είδος « δεσμού » που

...

Video of the day

  • BrightSong of the day: Maroon 5 - Girls Like You ft. Cardi B

INSTAGRAM

 

ThaGinoMana