06.11.2016
(4 ψήφοι)

Η ανθρώπινη ψυχή κάνει θαύματα | της Σοφίας Ξανθοπούλου

Η ανθρώπινη ψυχή κάνει θαύματα | της Σοφίας Ξανθοπούλου

Τα δημόσια νοσοκομεία στην Ελλάδα, τα έχει γονατίσει αυτό το κράτος. Κι όμως μέσα από στο χάος υπάρχουν πάντα κάποιες ηλιαχτίδες. Σε εκείνες αφιερωμένο το παρακάτω.

 

16 μήνες. Στον 3ο όροφο δημόσιου νοσοκομείου. Μυρωδιά φαρμάκων, αρρώστιας, θανάτου. Τα ζήσαμε όλα, τα είδαμε όλα. 

Το πρωί χαιρετούσες, το βράδυ αποχαιρετούσες, σε ένα κλείσιμο ματιού είχε έρθει ο επόμενος ασθενής. Κλάματα, τσακωμοί και η απόγνωση στα μάτια των συνοδών. 

Πότε θα φύγουμε πια από εδώ μέσα; Ρωτούσαν τα μάτια και ψιθύριζαν τα χείλια.
Μέσα στη μαυρίλα μια λάμψη. Πότε η Γιώτα, πότε η Ράνια η μικρή, η Ράνια η μεγάλη, η Σταυρούλα η ξανθιά, η Σταυρούλα η καστανή, το Μαράκι, η Ξανθή που μας ξύπναγε από το λήθαργο με τη δυνατή φωνή της...

Πριν 1 χρόνο και 15 μέρες θα την χάναμε. Επιπλοκή.

«Δεν τελείωσε τίποτε, άκουσε με» είπες,  Γιώτα. Έξω από την πόρτα. Με ταρακούνησες. «Σταμάτα να κλαις, ΔΕΝ ΤΕΛΕΙΩΣΕ» επέμενες. Είχες δίκιο. Και ήρθες την άλλη μέρα, πληθωρική και υπέροχη με τα τσιμπιδάκια σου κ μου γελάς «Στο είπα;; Όχι, πες, δεν στο είπα;».

Τα άπειρα βιβλία που δάνειζες στο μπαμπά μου, αγαπημένη μας Ράνια. Όλα συμβολικά, μελετημένα ένα προς ένα για να του δώσεις δύναμη. Και αυτά τον κράτησαν στα πόδια του. Και αυτά, και οι ατελείωτες κουβέντες σας, βάλσαμο στη ψυχούλα του μπαμπά μου.

Το πραγματικό, αυθεντικό ενδιαφέρον της Σταυρούλας, που όταν άλλαξε πόστο μου έλειψε πολύ. Πόσες συζητήσεις κάναμε σε εκείνο το (γεμάτο κουτσουλιές) παράθυρο.

Και το Μαράκι που ερχόταν και φιλούσε τη μαμά μου όποτε την έβλεπε.


Έχετε δει νοσηλεύτρια να φιλάει ασθενή; Εγώ έβλεπα. Κάθε μέρα.
Έχετε δει νοσηλεύτριες να κάνουν ΚΑΙ babysitting όταν η συνοδός ήθελε να δει λίγο τη μαμά της αλλά δεν είχε που να αφήσει τα παιδιά της; Ε, λοιπόν, και αυτό το κάνανε.

Σώσατε και εσείς τη μαμά μου. Και το μπαμπά μου. Και εμάς όλους. Από την τρέλα!

Και όσο σκατά και να είναι τα πάντα γύρω μας. Όσες ελλείψεις σε φάρμακα, επιδέσμους, οξυγόνα και σεντόνια να υπάρχουν. Όσο και αν μειώνουν συνέχεια το προσωπικό και εξαντλούν τον κόσμο που εργάζεται... Η ανθρώπινη ψυχή όταν είναι ψυχάρα θα κάνει θαύματα. Με τον έναν ή τον άλλον τρόπο.

Ευχαριστούμε τις ηρωίδες νοσηλεύτριες του 3ου ορόφου νεφρολογικής κλινικής του Ερυθρού. Εμείς δεν θα σας ξεχάσουμε ποτέ.

 

 

 

 

 

Bright P.S. : Τα σχόλια σας είναι σημαντικά για εμάς. Ο χώρος κάτω από την ανάρτηση προσφέρεται γι' αυτό το σκοπό. Αλλά για όσους προτιμούν να αφήσουν ένα πιο προσωπικό σχόλιο ή μια ερώτηση, μπορούν να το στείλουν εδώ.

✍ Απαγορεύεται ρητά η εν όλω ή εν μέρει αντιγραφή, αναπαραγωγή, δημοσίευση, διασκευή και χρήση σε παράγωγο έργο, μετάφραση και εν γένει κάθε είδους χρήση των Κειμένων, χωρίς την προηγούμενη γραπτή άδεια της ιδιοκτήτριας της Ιστοσελίδας. Με επιφύλαξη κάθε νόμιμου δικαιώματος.

Σοφία Ξανθοπούλου

Γεννήθηκε το 1975 (στην Αναγέννηση του 16ου αιώνα), στην Αθήνα (στη Γαλλία) και βγάζει το ψωμάκι της ως διαφημίστρια (ζωγράφος) σε μια πολυεθνική εταιρία (gallery). Έγινε μητέρα στα 36 της χρόνια (στα 26 της), ζει στην εξωτική Ηλιούπολη (Παρίσι) και περνάει τις ομορφότερες στιγμές της ζωής της (oh, indeed). Παίζει αργά τα βράδια (κάθε βράδυ 5 ώρες) World of Warcraft (πιάνο) και τρελαίνεται να ασχολείται με τα playmobil και τις πλαστελίνες των κοριτσιών της (playmobil και πλαστελίνες). Η Έλλη και η Κυριακή είναι το ομορφότερο δώρο που της χάρισε η ζωή αυτή (και όλες οι προηγούμενες και οι επόμενες). 

Top5
feelings

 

Σου χαρίζω μια καρδούλα κίτρινη για να

...

 

Ήταν η δεύτερη φορά που σε έβλεπα.

...

 

«Την έβαλε κανείς με το ζόρι να γίνει

...

 

Κι έτσι ο χρόνος πήρε πάλι τη

...

 

Η αγάπη είναι ένα είδος « δεσμού » που

...

Video of the day

  • Fifth Harmony - Work from Home ft. Ty Dolla $ign | #BrightSongOfTheDay

INSTAGRAM

 

ThaGinoMana