(21 ψήφοι)

Κύριε χοντρέ!

Γράφει:
Κύριε χοντρέ!

ΛΟΥΛΗΣ (ΓΚΙΩΝΑΚΗΣ): Κύριε χοντρέ... Εσείς δεν είστε που έχετε το εστιατόριο, που ψωνίζει και η δεσποινίς Φανή;
ΔΙΑΜΑΝΤΗΣ (ΑΥΛΩΝΙΤΗΣ): Ναι, εγώ.
ΛΟΥΛΗΣ: Μπορείτε να της πείτε ότι την αγαπάω;
ΔΙΑΜΑΝΤΗΣ: Και τι είμαι 'γω ρε; Προξενήτρα;
ΛΟΥΛΗΣ: Όχι, αλλά έχω ακούσει ότι οι χοντροί είναι καλοί άνθρωποι.
ΔΙΑΜΑΝΤΗΣ: Χοντρή είναι η κεφάλα σου.

Αυτή την στιχομυθία από την υπέροχη κωμωδία «Κορόιδο γαμπρέ» (1962) την έχω απαγγείλει πολλές φορές στους εφιάλτες μου ως Αυλωνίτης. Και όσο περνάνε τα χρόνια και τα αρκετά παραπανίσια κιλά γραπώνονται για τα καλά πάνω μου, η μόνη μου διαφορά από τον τεράστιο ηθοποιό είναι ότι ευτυχώς έχω ακόμη τα μαλλιά μου. 

Προχτές το βράδυ όμως, η καλή μου κόρη, ήρθε σαν σίφουνας να μου δώσει την χαριστική βολή ήττας στο θέμα πάχους, εκστομίζοντας την εξής απλή όσο και επίπονη ερώτηση: «Μπαμπά τι έχεις μέσα στην κοιλιά σου;».

Δεν ξέρω, και πιθανότατα δε θα μάθω ποτέ, τι πραγματικά φανταζόταν με το μυαλουδάκι της. Δεν μου είπε, ας πούμε «γιατί έχεις μεγάλη κοιλιά;», έτσι που να ξεκινήσω να της μιλώ περί πάχους, υγιεινής διατροφής και άλλα δυτικοευρωπαϊκά. Με ρώτησε συγκεκριμένα τι έχω μέσα. Αυτό σημαίνει, αφενός μεν ότι της φάνηκε αρκετά μεγάλη για να μπορεί να κρυφτεί κάτι μέσα, αφετέρου δε, έχοντας δει εγκύους αλλά χωρίς να είναι σίγουρη αν παιδάκια κάνουν μόνο οι μαμάδες, σου λέει ας τον ρωτήσω μήπως και σκοπεύει να μου ξεφουρνίσει κανένα αδερφάκι στα καλά καθούμενα. Όπως και να 'χει η ήττα ήτο μεγάλη. Σε όλα τα επίπεδα. Τρισδιάστατη.

 

Παχύσαρκος, υπέρβαρος ή ευτραφής, είναι διάφορες λέξεις που μπορούν να περιγράψουν ένα μέλος της συμπαθούς τάξης των χοντρών, στην οποία διατελώ τακτικό μέλος εδώ και αρκετά χρόνια πια. Είμαι πιστεύω αρκετά μεγάλος για να είμαι ο Οβελίξ και αρκετά μικρός για να γίνω Άι Βασίλης και ηλικιακά περνώ ίσως την τελευταία φάση που θα μπορούσα να κάνω δραστικά κάτι για να το αντιμετωπίσω. Και αυτό από μόνο του αποτελεί το μεγάλο στοίχημα του κάθε χοντρούλη, μέχρι τουλάχιστον να συναντηθεί με το επόμενο προφιτερόλ.

Πιστεύω ότι αρκετοί από τους αναγνώστες καταλαβαίνουν τι εννοώ αναφερόμενος στην αέναη πάλη του σύγχρονου ανθρώπου με τα κιλά. Αυτά που θέλω πιο πολύ να στηλιτεύσω, είναι όλα εκείνα τα πράγματα γύρω μας που μας πολεμάνε και μας θυμίζουν με τον χειρότερο τρόπο αυτή την «γεωμετρική» μας ατέλεια. Και θέλω ως παράδειγμα να αναφερθώ στην τρομοκρατία που υφιστάμεθα από την Τ.Ο.Κ.Π.

Τ.Ο.Κ.Π σημαίνει Τρομοκρατική Οργάνωση Καθρεφτών Πολυκαταστημάτων. Είναι όλα εκείνα τα μίζερα γυαλιστερά αντικείμενα που είναι διασκορπισμένα στα πολυκαταστήματα και γενικώς στα εμπορικά με ρούχα, με μοναδικό στόχο να μας τσαλαπατάνε την αυτοπεποίθηση.

Πήγα να αγοράσω μια μπλούζα. Πήγα συγκεκριμένα σε κείνο το πολυμάγαζο που θυμίζει "εργοστάσιο". Αφού έψαχνα κάμποση ώρα, βρήκα μια μπλούζα από εκείνες με τα πολλά Χ, που φαινόταν να θέλει να μου δώσει τη χαρά να μου κάνει. Μπαίνω στο δοκιμαστήριο βγάζω τη δική μου και τη φορώ. Και ξαφνικά μέσα από τον καθρέφτη ξεπροβάλει ένα τέρας που μου μοιάζει. O Shrek στο πιο λευκό. Δεν είναι μόνο ότι η μπλούζα που θεωρούσα ότι θα μου έκανε, δεν φτάνει τελικά ούτε στον αφαλό. Είναι και ότι προσπαθώντας βιαστικά να ξαναφορέσω την δική μου, δεν μου έκανε ούτε αυτή! Ξάφνου ό,τι ρούχο φορώ αλλάζει διάσταση και φαίνεται piccolo. Τρέχω κάθιδρος εκτός καταστήματος, ενώ ένα απόκοσμο γέλιο ακούγεται μέσα από το δοκιμαστήριο...

Την προκήρυξη για την ενέργεια αυτή της Τ.Ο.Π.Κ την βρήκα πάνω στη ζυγαριά...

 «...έχω ακούσει ότι οι χοντροί είναι καλοί άνθρωποι» ... Είχε τελικά δίκιο ο Λούλης; Είμαστε καλοί άνθρωποι; Μάλλον η καλοσύνη έρχεται ως αντίβαρο – κυριολεκτικά και μεταφορικά - στο...γεωμετρικό μας πρόβλημα. Επιδιώκουμε να είμαστε καλοί, για να καλοπιάσουμε τα δοκιμαστήρια, την ζυγαριά, το κάθισμα στο αεροπλάνο, την καρέκλα στην ταβέρνα.

Μόνο την κόρη μου δεν μπορώ να καλοπιάσω. Και εκείνη το καταλαβαίνει φυσικά και με πειράζει συνεχώς.

 

The Boss

Στην προεφηβική ηλικία, ο BOSS έφαγε μια πετριά ότι η μοίρα του ήταν να γίνει ο Έλληνας Bruce Springsteen ακούγοντας 100δες ώρες τα βινύλια του Αφεντικού, εξ ου και το προσωνύμιο που του κόλλησαν ο αδερφός του αλλά και διάφοροι άλλοι τελειωμένοι και παρομοίως αλαφροΐσκιωτοι φίλοι του. Δεν έχει αποφασίσει ακόμη βαθιά μέσα του αν η Ελληνική Μουσική Σκηνή την γλίτωσε οριστικά από δαύτον και πιστεύει ότι το απολύτως ερασιτεχνικό χαϊδολόγημα μιας 20χρονης Strat, μπορεί κάποτε να τον οδηγήσει στην κορυφή. Ως τότε, περνάει την ώρα του προσπαθώντας σε δύσκολους καιρούς να μεταφράσει το Πολυτεχνείο σε ένα ικανοποιητικό εισόδημα, ενώ συγχρόνως παίζει ατελείωτα με την κόρη του, βλέπει Θρύλο και ψάχνει να βρει ρούχα που να του κάνουν, κυρίως από συνοικιακά μαγαζιά εμπορίας κουρτινών. Επίσης μιλά πάντα σε τρίτο πρόσωπο, καθώς η μεγαλομανία του είναι τόσο ανίατη όσο και παράλογη. Born to run, baby!

Top5
Daddy Cool

«Της καλομάνας το παιδί, το πρώτο να 'ναι κόρη» έλεγε ο

...

« Με λένε Γιώργο Χ., και είμαι 40 χρονών. Είμαι

...

«Το προσκλητήριο, μου έπεσε απ'τα χέρια, όχι δε γίνεται

...

«Που τους πας αυτούς στο σκυλάδικο;» λέει η γυναίκα μου

...

Video of the day

  • Becky G, Natti Natasha - Sin Pijama

INSTAGRAM

 

ThaGinoMana

Bright Side of Mom