(3 ψήφοι)

Πάτερ άφες αυτοίς ου γαρ οίδασι τι ποιούσι

Πάτερ άφες αυτοίς ου γαρ οίδασι τι ποιούσι

Κάποια στιγμή, εκνευρισμένος καθώς ήμουν με την ατίθαση προεφηβεία του γιου μου (κάπου στην Ε' Δημοτικού), ρωτάω μία παιδοψυχολόγο: «μα γιατί συμβαίνει αυτό; Εγώ ήξερα ότι τα παιδιά είναι χαρά και τώρα δυσκολεύομαι να το δω».
Και μου απαντάει γεμάτη έκπληξη: «Χαρά; Σοβαρολογείτε; Χαρά;;; Τα παιδιά είναι άγχος, πίεση, κούραση, ευθύνη, αγώνας, τρέξιμο, ασυνεννοησία, ανασφάλεια κλπ κλπ και κάπου στο τέλος... είναι και χαρά».
«ΖΝΤΟΝΓΚ!», είπα από μέσα μου και μάλλον ακούστηκε και λίγο απ' έξω.

Έφυγα απ' το γραφείο της βρίζοντάς τη και αναθεματίζοντας την ώρα και τη στιγμή που τη συνάντησα.

Αρκετά χρόνια μετά και έχω αρχίσει να προσθέτω δεκάδες αισθήματα και συναισθήματα δίπλα στο κλπ κλπ που μου είπε.

Δεν ήμουν απ' τους τύπους που ποτέ δε σκέφτηκα τι έκανα εγώ στους γονείς μου, ούτε που μπορούσα ποτέ να φανταστώ τον εαυτό μου να λέει στο ίδιο μου το παιδί (σε στιγμές κεφιού): «θέλω να είσαι πάντα καλά ρε μπαγάσα. Εύχομαι μόνο ένα πράγμα. Να κάνεις ένα γιο σαν και σένα».
Και φτάνουμε στο σήμερα.
Σήμερα που όλα αυτά μου φαίνονται αστεία και παιδαριώδη.
Αστεία γιατί πραγματικά δεν είχαν καμία ουσία και παιδαριώδη γιατί ο κόσμος που εγώ επέλεξα να φέρω τα παιδιά μου, όχι μόνο δε μου επιτρέπει να τους τη λέω, αλλά επιβάλει και καθημερινές μου συγνώμες προς αυτά.
Βέβαια είμαι της άποψης ότι αφού αυτή τη ζωή έχουμε, αυτή να μοιραστούμε και μαζί τους.
Όχι από εκδίκηση, ούτε «για να μάθουν».
Εμείς τα φέραμε στον κόσμο, δεν φύτρωσαν.
Ούτε η σύγκριση με άλλους γονείς με καθησυχάζει, ούτε με άλλες χώρες.
Η σχέση μου μαζί τους ήταν, είναι και θα είναι πάντα αυτό που θα με κάνει να αντιλαμβάνομαι το πού βρισκόμαστε όλοι.
Και οι τέσσερις.
Σαν μια παρέα.
Και όχι «όλοι για έναν και ένας για όλους».
Αλλά «ο καθένας για τον εαυτό του και ο καθένας για όλους».

 

Αν θέλετε να μοιραστείτε κι εσείς μαζί μας εικόνες από την καθημερινότητά σας πατήστε ΕΔΩ

 

Τάκης Γιαννούτσος

Το 1977 ο Τάκης Γιαννούτσος ήταν 11 χρονών. Τότε ήταν που συναντήθηκε με το Punk. Από τότε δεν χωρίστηκαν ΠΟΤΕ. Το 1997 συναντήθηκε με το πρώτο του παιδί. Το 1999 με το δεύτερο και το 2007 με το τρίτο. Κάνει μικρά διαλείμματα και ξανακάνει παιδιά. Με πολλές μαμάδες για να υπάρχει μία ποικιλία στη ζωή (των παιδιών φυσικά). 

Πιστεύει πολύ στην κουβέντα που του είπε ένας πολύ καλός του φίλος και σπουδαίος μουσικός: "τα παιδιά Τάκη μου είναι καλά να τα έχεις και ακόμα καλύτερα να μεγαλώνουν με τις μαμάδες τους". Κάποια στιγμή σκέφτηκε να κάνει στείρωση. Γρήγορα όμως το ξανασκέφτηκε και αποφάσισε να συνεχίσει να κάνει παιδιά. Κατάλαβε ότι δεν υπάρχει τίποτα πιο όμορφο στον κόσμο. Ακόμα κι απ' το Punk...

Top5
Daddy Cool

«Της καλομάνας το παιδί, το πρώτο να 'ναι κόρη» έλεγε ο

...

« Με λένε Γιώργο Χ., και είμαι 40 χρονών. Είμαι

...

«Το προσκλητήριο, μου έπεσε απ'τα χέρια, όχι δε γίνεται

...

«Που τους πας αυτούς στο σκυλάδικο;» λέει η γυναίκα μου

...

Video of the day

  • Becky G, Natti Natasha - Sin Pijama

INSTAGRAM

 

ThaGinoMana

Bright Side of Mom