(10 ψήφοι)

Τι τραβάμε κι εμείς οι ...όλοι!

Τι τραβάμε κι εμείς οι ...όλοι!

Έγραψε ένα βράδυ η φίλη μου η Α. στο fb:

«Χαίρομαι να βλέπω τις πιτσιρίκες να βγαίνουν Σάββατο βράδυ. Με τον αέρα της ελευθερίας και της εφηβικής αυτοπεποίθησης να ξεκαρδίζονται ενώ περπατάνε και όλα να τα βλέπουν με κέφι και ξεγνοιασιά. Τις χαίρομαι πολύ! Εύχομαι βέβαια να χαίρομαι το ίδιο όταν θα βγαίνει και η δική μου κόρη στην ηλικία τους και να μην ξεροσταλιάζω να την περιμένω...»

Κάθισα και σκέφτηκα και τις δύο πλευρές.

Και αυτή της Α και αυτή της Α jr.
Τι τραβάει η μία και τι τραβάει η άλλη.
Κάθε μια το δικό της Γολγοθά.
Κάθε μια τον δικό της εγωιστικό Γολγοθά...


Γιατί αν το σκεφτούμε, απ' τη μέρα που γεννιόμαστε κάτι τραβάμε. Και όλως τυχαίως το τραβάμε μόνο εμείς και κανένας άλλος.


Τι τραβάω σαν παιδί: όλοι με διατάζουν και όλοι τα ξέρουν όλα και καλύτερα από μένα.

Τι τραβάω σαν μαθητής: όλοι περιμένουν από μένα βαθμούς, επαίνους, διακρίσεις.

Τι τραβάω σαν έφηβος: ό,τι θέλω να κάνω εγώ, δεν το θέλουν οι γονείς μου.

Τι τραβάω σαν φοιτητής: όλοι περιμένουν να τελειώσω σε 4 χρόνια και φυσικά με άριστα.

Τι τραβάω σαν νέος στη δουλειά: όλοι είναι αφεντικά μου και ζητάνε από μένα τα πάντα.

Τι τραβάω σαν γονιός: ζω για το παιδί μου, του δίνω τα πάντα, θυσιάζομαι γι αυτό, δεν του λείπει τίποτα και εκείνο το μόνο που κάνει είναι να με κοντράρει, να μου φέρνει αντιρρήσεις και να κάνει ακριβώς το αντίθετο απ' ό,τι του λέω.

 

Αν σκεφτούμε λίγο το «τι τραβάω σαν γονιός», αξίζει τον κόπο να το αναλύσουμε.

Τι πάει να πει «ζω για το παιδί μου»; Να γυρνάω κάθε βράδυ στις 7 εγώ και 9 ο/η σύντροφός μου (λόγω workacholi-σμού) και να ξεκινάει τότε η οικογενειακή μας περιπέτεια;

Τι πάει να πει «του δίνω τα πάντα»; Είμαι σίγουρος ότι αυτά τα πάντα συμβαδίζουν με τα θέλω του, ή συμβαδίζουν μόνο με τις ανάγκες του (που ουσιαστικά είναι η υποχρέωσή μου);

Τι πάει να πει «θυσιάζομαι γι' αυτό»; Είναι θυσία το computer, το κινητό, το playstation που του πήρα, ή με ψιλοβολεύει και μένα γιατί δεν μπερδεύεται στα πόδια μου;

Τι πάει να πει «δεν του λείπει τίποτα»; Έχει ελευθερία το παιδί μου; Έχει αυτοκυριαρχία, έχει βούληση, έχει άποψη, έχει γνώμη; Έχει, εν τέλει, κλειδιά να μπαίνει μόνο του στο σπίτι όταν λείπω, ή το θεωρώ ανίκανο, επιπόλαιο και αφηρημένο που θα τα χάσει;

 

Μετά από αυτές τις σύντομες σκέψεις, έγραψα στην αγαπημένη μου Α:

«Όσο πιο νωρίς συνειδητοποιήσεις ότι είτε ξεροσταλιάζεις είτε όχι, εκείνη θα κάνει ό,τι απαιτεί η ηλικία της (ό,τι γουστάρει δηλαδή), τόσο πιο ευτυχισμένη και χαρούμενη θα είσαι.»

Τάκης Γιαννούτσος

Το 1977 ο Τάκης Γιαννούτσος ήταν 11 χρονών. Τότε ήταν που συναντήθηκε με το Punk. Από τότε δεν χωρίστηκαν ΠΟΤΕ. Το 1997 συναντήθηκε με το πρώτο του παιδί. Το 1999 με το δεύτερο και το 2007 με το τρίτο. Κάνει μικρά διαλείμματα και ξανακάνει παιδιά. Με πολλές μαμάδες για να υπάρχει μία ποικιλία στη ζωή (των παιδιών φυσικά). 

Πιστεύει πολύ στην κουβέντα που του είπε ένας πολύ καλός του φίλος και σπουδαίος μουσικός: "τα παιδιά Τάκη μου είναι καλά να τα έχεις και ακόμα καλύτερα να μεγαλώνουν με τις μαμάδες τους". Κάποια στιγμή σκέφτηκε να κάνει στείρωση. Γρήγορα όμως το ξανασκέφτηκε και αποφάσισε να συνεχίσει να κάνει παιδιά. Κατάλαβε ότι δεν υπάρχει τίποτα πιο όμορφο στον κόσμο. Ακόμα κι απ' το Punk...

Top5
Daddy Cool

«Της καλομάνας το παιδί, το πρώτο να 'ναι κόρη» έλεγε ο

...

« Με λένε Γιώργο Χ., και είμαι 40 χρονών. Είμαι

...

«Το προσκλητήριο, μου έπεσε απ'τα χέρια, όχι δε γίνεται

...

«Που τους πας αυτούς στο σκυλάδικο;» λέει η γυναίκα μου

...

Video of the day

  • Becky G, Natti Natasha - Sin Pijama

INSTAGRAM

 

ThaGinoMana

Bright Side of Mom