(11 ψήφοι)

Υπερπροστασία και άλλα ψέματα

Γράφει:
Υπερπροστασία και άλλα ψέματα

Με λένε υπερπροστατευτικό. Οι άλλοι. Και η γυναίκα μου. Ότι φοβάμαι δηλαδή για το παιδί με το παραμικρό. Ακόμη και αν έχουν κάποιο δίκιο, δεν μπορούν να με καταλάβουν γιατί τους λείπει μια κρίσιμη συνιστώσα του χωροχρόνου. Αυτή τη συνιστώσα που έχουν στο DNA τους χιλιάδες πατεράδες, οι οποίοι ακούν τις ίδιες ειρωνείες από τον περίγυρό τους. Και εξηγούμαι πάραυτα και λεπτομερώς εις το όνομα όλων των παρεξηγημένων αγωνιστών πατεράδων.

Δεν είμαι υπερπροστατευτικός. Δεν έδεσα το παιδί με λουρί. Δεν του έβαλα 3 ζακέτες για να μην κρυώνει. Δεν είπα να του δίνουμε αλεσμένη τροφή μέχρι τα 30 του. Αυτά, είναι όντως υπερβολές. Εμένα ένα πράγμα με απασχολεί. Να δίνουμε πραγματική διάσταση στους πιθανούς κινδύνους γύρω μας. Να μην πιστεύουμε ότι όπως προστατεύουμε εμείς τους εαυτούς μας, έτσι θα κάνει και το παιδί. Να του έχουμε μεν εμπιστοσύνη, αλλά χωρίς να υπερβάλουμε για τις δυνατότητές του.

Το ξέρω ότι αυτό έχει πολλαπλές αναγνώσεις. To ξέρω ότι λίγο θέλει να παραφραστεί να τυλίξει κανείς το παιδί του για να μη χτυπήσει με «εκείνες τις πλαστικές τις φουσκάλες που κάνουν τσούκου τσούκου άμα τις σπας και τυλίγουμε βάζα, πιάτα, στερεοφωνικά, κλπ» αλλά δεν έχουν μόνο μια λέξη ως όνομα. Πρέπει να είμαστε proactive, που λένε στα Ελληνικά. Και για να γίνω πιο συγκεκριμένος, σας καλώ πρώτα απ΄όλα να ξεχωρίσουμε τις έννοιες Κίνδυνος και Αντιμετώπιση.

Κάθεστε στο σαλόνι. Ο καναπές έχει πλάτος 50 με 60 πόντους. Το καμάρι σας, μόλις πρόσφατα ξεκίνησε την εξάσκηση στο τραμπολίνο στην κρεβατοκάμαρα και πιστεύει ότι ο καναπές είναι ότι πρέπει για να ανέβει πίστα στο "Angry Kids up & Down". Έχετε ήδη προσέξει ότι στην κρεβατοκάμαρα, το άλμα του παιδιού, από τον έναν βηματισμό στον άλλον έχει μια απόσταση τουλάχιστον μισό μέτρο. Άρα η προσπάθεια του ίδιου άλματος στον καναπέ, είναι πολύ πιθανό να οδηγήσει το παιδί με το κεφάλι στο τραπεζάκι του σαλονιού. Πείτε μου ειλικρινά λοιπόν: δεν είναι απόλυτα ρεαλιστικό το παραπάνω ως πιθανότητα; Ως κίνδυνος; Αν δεν είναι αυτό ένα συμβάν που φοβόμαστε μήπως συμβεί στα παιδιά μας, τότε ποιο είναι; Πάμε παρακάτω.

Το πρώτο σαφές μήνυμα λοιπόν, είναι ότι ο όρος «Υπερπροστασία» δεν απορρέει από την απλή αναφορά των πιθανών συμβάντων. Η αναζήτηση τέτοιων κινδύνων είναι μια απόλυτα φυσιολογική κατάσταση που πρέπει να αποτελεί το αέναο έργο του πατέρα. Αυτό σημαίνει ότι ο πατέρας είναι ένας ικανός project manager με κλίση στην ανεύρεση what if scenarios. Δεν μπορείς να τον πεις σε καμιά περίπτωση υπερπροστατευτικό. Είναι ύβρις προς το μεγαλείο της πατρότητας!

Ας περάσουμε στην έννοια «Αντιμετώπιση». Πρέπει να συμφωνήσω ότι εδώ υπάρχουν περιπτώσεις ψηλάφησης ιχνών υπερπροστασίας. Κάνοντας χρήση του παραπάνω παραδείγματος, αν το παιδί είναι σε μια ηλικία που έχει αρχίσει να έχετε μια μορφή επικοινωνίας, τότε μπορείτε με απλά λόγια να του εξηγήσετε αφενός μεν τον κίνδυνο αφετέρου δε να μην χοροπηδά στον καναπέ χωρίς την παρουσία του μπαμπά. Αυτό ως λύση, δεν είναι ακραίο. Ακραίο θα ήταν να πάρετε τον καναπέ και να τον πετάξετε, ή να βάλετε ένα χαλάκι στη μέση αντί για τραπεζάκι, αλλά και πάλι τώρα που το σκέφτομαι θα πέσει με το κεφάλι στο πάτωμα. Ακραίο θα ήταν να βάλετε ένα σύστημα συναγερμού για «αναγνώριση πατούσας τέκνου επί του καναπέ και επί λοιπών επίπλων» που μόλις ενεργοποιείται να πετάγεται ένα δίχτυ όπως αυτά που πιάνουν τα λιοντάρια στη ζούγκλα και να τυλίγει το παιδί. Δε σας βάζω ιδέες, αυτά είναι ακραία.

Νομίζω ότι σας απέδειξα πλήρως ότι τόσο εγώ όσο και χιλιάδες άλλοι πατεράδες δεν είμαστε υπερπροστατευτικοί: Είμαστε απλά καλοί kid managers. Να αναφέρω τέλος, το πιο σημαντικό απ' όλα: η ανεύρεση κινδύνων είναι ένα ζωντανό σύστημα καταγραφής του περιβάλλοντος 24 ώρες την ημέρα 7 μέρες τη βδομάδα. Πρέπει να αναλύετε το οτιδήποτε γύρω σας και να προβλέπετε το κάθε τι που μπορεί να συμβεί ως αποτέλεσμα των πράξεων σας.

Αυτά λοιπόν φίλοι συναγωνιστές πατεράδες, ήρωες και προστάτες. Έτσι ακριβώς είναι. Οι σπουδαίοι ρόλοι είναι για όσους τους αντέχουν.

Και οι μπαμπάδες αντέχουν.

 

The Boss

Στην προεφηβική ηλικία, ο BOSS έφαγε μια πετριά ότι η μοίρα του ήταν να γίνει ο Έλληνας Bruce Springsteen ακούγοντας 100δες ώρες τα βινύλια του Αφεντικού, εξ ου και το προσωνύμιο που του κόλλησαν ο αδερφός του αλλά και διάφοροι άλλοι τελειωμένοι και παρομοίως αλαφροΐσκιωτοι φίλοι του. Δεν έχει αποφασίσει ακόμη βαθιά μέσα του αν η Ελληνική Μουσική Σκηνή την γλίτωσε οριστικά από δαύτον και πιστεύει ότι το απολύτως ερασιτεχνικό χαϊδολόγημα μιας 20χρονης Strat, μπορεί κάποτε να τον οδηγήσει στην κορυφή. Ως τότε, περνάει την ώρα του προσπαθώντας σε δύσκολους καιρούς να μεταφράσει το Πολυτεχνείο σε ένα ικανοποιητικό εισόδημα, ενώ συγχρόνως παίζει ατελείωτα με την κόρη του, βλέπει Θρύλο και ψάχνει να βρει ρούχα που να του κάνουν, κυρίως από συνοικιακά μαγαζιά εμπορίας κουρτινών. Επίσης μιλά πάντα σε τρίτο πρόσωπο, καθώς η μεγαλομανία του είναι τόσο ανίατη όσο και παράλογη. Born to run, baby!

Top5
Daddy Cool

«Της καλομάνας το παιδί, το πρώτο να 'ναι κόρη» έλεγε ο

...

« Με λένε Γιώργο Χ., και είμαι 40 χρονών. Είμαι

...

«Το προσκλητήριο, μου έπεσε απ'τα χέρια, όχι δε γίνεται

...

«Που τους πας αυτούς στο σκυλάδικο;» λέει η γυναίκα μου

...

Video of the day

  • Becky G, Natti Natasha - Sin Pijama

INSTAGRAM

 

ThaGinoMana

Bright Side of Mom