(1 Ψήφος)

Κάνε λάθη, ζήτα συγγνώμη | του Boss

Γράφει:
Κάνε λάθη, ζήτα συγγνώμη | του Boss

Ένα από τα πράγματα που ακούω πολύ συχνά και για πολλά χρόνια, είναι η άποψη, κυρίαρχη θα έλεγα, ότι ο άνθρωπος δεν πρέπει να μετανιώνει για τίποτα στην ζωή του, γιατί από τα λάθη του μαθαίνει. Πρόσφατα μάλιστα, ένας γνωστός μου φαφλατάς, υπερήφανα μου είπε «Δεν κάνω ποτέ λάθη. Είτε κάνω το σωστό είτε μαθαίνω». Μπράβο μαλάκα. Πόσο απίστευτα εγωϊστική ειναι αυτή η άποψη! Πόσο απλουστευμένη και λαϊκίστικη θέση του ανθρώπινου «εγώ». Ένας αμετροεπής αχταρμάς του τί ειναι σωστό, τί λάθος, πότε μαθαίνουμε ή πότε και αν μετανιώνουμε στην ζωή μας. Μπαρμπούτσαλα.

Ας εξηγηθώ για να μην παρεξηγηθώ και ας επιχειρηματολογήσω με την ασφάλεια που μου δίνει το μελάνι στο χαρτί, ελλείψη αντιλόγου και με ελαφρώς χαλαρό λεξιλόγιο.

Ναι, φυσικά και ο άνθρωπος μαθαίνει από τα λάθη του. «Κάνω λάθη» σημαίνει ότι «πράττω», δεν είμαι άεργος. Προσπαθώ, δημιουργώ, εξελίσσομαι. Αν κάθομαι και κοιτάω το ταβάνι, λάθη δεν κάνω. Επίσης, το να κάνω λάθη μπορεί από μόνο του να είναι η πορεία μου προς το σωστό. Κάνω κάτι, χωρίς να γνωρίζω αν είναι σωστό ή λάθος, αποκλείω τρόπους και καταλήγω στον σωστό: το λεγόμενο ελληνιστί «trial and error», όπου δια των πειραματισμών καταλήγω στον ορθό και επιτυχή τρόπο. Από το λάθος μου μαθαίνω γιατί απλούστατα «δεν το ξανακάνω», κατά το δημοφιλές και διαχρονικό του Μενάνδρου απόφθεγμα «το δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός σοφού». Αν το ξαναέκανα θα ήμουν ηλίθιος. Όμως και από το σωστό μαθαίνω, γιατί αποφασίζω συνειδητά να το ξανακάνω. Αν μάθαινα μόνο απο τα λάθη μου, θα συνεπαγόταν ότι η επανάληψη του σωστού δεν αποτελεί συνειδητή επιλογή του σωστού αυτού καθ’ αυτού, αλλά μόνο συνειδητή αποφυγή λαθών, ή απλά τύχη, κωλοφαρδία. Αρα, μαθαίνω και από το σωστό, το επαναλαμβάνω.

Πάμε τώρα στο θέμα της μετάνοιας. Φυσικά, όχι με την θρησκευτική της διαστρέβλωση δια μέσου των αιώνων, αλλά με την απλή, άδολη ερμηνεία του «τί παπαριά έκανα το ζώον, ΜΑΚΑΡΙ να μην την είχα κάνει». Αυτό είναι που δεν μπορεί να πει ο δυσκοίλιος εγωιστής. Δείτε όμως την εξής λεπτομέρεια. Αν κάνω κάτι που βλάψει μόνο έμενα και κανέναν άλλον, έχω το προφανές δικαίωμα να πω ότι δε μετανιώνω, καλά να πάθω, έμαθα από αυτό. Παράδειγμα: έχω βγει και έχω γίνει κόκκαλο από τα ξύδια. Ζάντα, τουρλίδα, λιάρδα, πώς το λένε. Παίρνω το αμάξι και στην πρώτη στροφή το ρίχνω σε ένα δέντρο. Βγαίνω, τινάζομαι απο τα γυαλιά, την έχω γλιτώσει με κάτι γρατζουνιές και όλα καλά. Δεν μετανιώνω για την μαλακία που έκανα αλλά με τα ελάχιστα εγκεφαλικά κύτταρα που μου έχουν απομείνει από τα τσίπουρα, αποφασίζω να μην ξαναπιώ όταν οδηγώ. Όμορφα, παστρικά, νοικοκυρεμένα. Αν όμως στο αμάξι είχα συνοδηγό που τον πήρε ο διάολος, ή πάτησα κανένα άμοιρο πεζό, ή ένα γατάκι βρε αδερφέ, πώς στην ευχή έχω το θράσος να μην μετανιώσω; Βλέπετε τη διαφορά; Δεν έχεις το δικαίωμα τενεκέ εγωίσταρε όταν η μαλακία σου δεν αφορά μόνο εσένα, να λες δεν μετανιώνω. Γιατί τότε είσαι απλά ένα κτήνος, που χρήζει σοβαρής ψυχοθεραπείας.

Οπερ έδει δείξαι.

Εάν λοιπόν εγωιστή αναγνώστη, κάτσεις λίγο πίσω και χωνέψεις τα λεχθέντα, τα κάνεις digest, που λένε, ίσως καταλάβεις γιατί το να μετανιώνεις καμία φορά, είναι απλά αποτέλεσμα διαφορετικής οπτικής του λάθους σου και του αντίκτυπου αυτού στους άλλους. Και ξέρεις, αυτό δεν ειναι πάντα εμφανές όπως στο παραπάνω ακραίο παράδειγμα. Εάν πεις κάτι στο παιδί σου για παράδειγμα και το πληγώσεις, δεν αρκεί να μην το ξανακάνεις. Πρέπει να το μετανιώσεις πραγματικά. Γιατί ανάλογα με την ηλικία, η ζημιά μπορεί να είναι μη αναστρέψιμη.

Και λέγε καμία ειλικρινή συγγνώμη. Τσάμπα ειναι.

 

The Boss

Στην προεφηβική ηλικία, ο BOSS έφαγε μια πετριά ότι η μοίρα του ήταν να γίνει ο Έλληνας Bruce Springsteen ακούγοντας 100δες ώρες τα βινύλια του Αφεντικού, εξ ου και το προσωνύμιο που του κόλλησαν ο αδερφός του αλλά και διάφοροι άλλοι τελειωμένοι και παρομοίως αλαφροΐσκιωτοι φίλοι του. Δεν έχει αποφασίσει ακόμη βαθιά μέσα του αν η Ελληνική Μουσική Σκηνή την γλίτωσε οριστικά από δαύτον και πιστεύει ότι το απολύτως ερασιτεχνικό χαϊδολόγημα μιας 20χρονης Strat, μπορεί κάποτε να τον οδηγήσει στην κορυφή. Ως τότε, περνάει την ώρα του προσπαθώντας σε δύσκολους καιρούς να μεταφράσει το Πολυτεχνείο σε ένα ικανοποιητικό εισόδημα, ενώ συγχρόνως παίζει ατελείωτα με την κόρη του, βλέπει Θρύλο και ψάχνει να βρει ρούχα που να του κάνουν, κυρίως από συνοικιακά μαγαζιά εμπορίας κουρτινών. Επίσης μιλά πάντα σε τρίτο πρόσωπο, καθώς η μεγαλομανία του είναι τόσο ανίατη όσο και παράλογη. Born to run, baby!

Top5
Daddy Cool

«Της καλομάνας το παιδί, το πρώτο να 'ναι κόρη» έλεγε ο

...

« Με λένε Γιώργο Χ., και είμαι 40 χρονών. Είμαι

...

«Το προσκλητήριο, μου έπεσε απ'τα χέρια, όχι δε γίνεται

...

«Που τους πας αυτούς στο σκυλάδικο;» λέει η γυναίκα μου

...

Video of the day

  • Becky G, Natti Natasha - Sin Pijama

INSTAGRAM

 

ThaGinoMana

Bright Side of Mom