21.10.2015
(3 ψήφοι)

Η κόρη μου είναι ο… Σούπερμαν | του Boss

Γράφει:
Η κόρη μου είναι ο… Σούπερμαν | του Boss

Μας αρέσει πολύ ο κινηματογράφος. Και εμένα και της γυναίκας μου. Αν και έχουμε καιρό να πάμε σε αίθουσα, βλέπουμε στο σπίτι πολλές ταινίες. Περάσαμε βέβαια, μια φάση που δύσκολα βρίσκαμε 2 γεμάτες ώρες διαθέσιμες. Κάπου μεταξύ φαγητού, παραμυθιού στην μικρή και τελικής σωματικής δικής μας κατάρρευσης, σπάνια χωράνε διαστήματα πάνω από 20 λεπτά. Τώρα όμως που το παιδί μεγαλώνει, αρχίζει σιγά σιγά να μας κάνει παρέα στις θεάσεις μας!

Πάντα έχει στην κορυφή των επιλογών της, τα βιντεάκια από Πέπα, μικρό Νικόλα, ή και τις Χάϊντι και Κάντυ που της έμαθε η μαμά, όμως πλέον δε βαριέται να απολαμβάνει και μεγαλύτερες σε διάρκεια ταινίες. Γιατί μην ξεχνάμε, ότι στα πρώτα χρόνια τα παιδιά δύσκολα βάζουν κάτω τον ποπό τους να δουν μια ταινία μονορούφι. Συνήθως αρχίζουν τις γκρίνιες και οι ταινίες δεν τελειώνουν ποτέ. Εκείνο τον έρμο τον Πίτερ Παν, τον έχουμε δει δεκαέξι φορές από την αρχή ως τη μέση. Απορώ πως δεν πήδηξε ο Κάπτεν Χουκ από το γυαλί να μας κοπανήσει με το γάντζο!

Τώρα όμως το Νικάκι έρχεται μαζί μας στο video club να διαλέξει ταινίες. Και η πρώτη της επιλογή ήταν τα "Τερατοκουτάκια". Πάμε σπίτι να τη δούμε και μου λέει ξαφνικά: «Ένα παιδάκι στο σχολείο μου είπε ότι είναι τρομακτική ταινία και έβλεπε μετά εφιάλτες!». Όπα σκέφτομαι, δεν την υπολόγισα αυτή την παράμετρο. «Λοιπόν, λέω να τη δούμε και άμα είναι καμιά τρομακτική σκηνή θα την κλείσουμε». «'Όχι μπαμπά εγώ δε φοβάμαι!». Βλέποντας την ταινία διαπίστωσα με χαρά ότι ακόμα και η πιο αηδιαστική φάτσα, με ένα καλαμπούρι από τη μεριά μου περνούσε ανώδυνα μπροστά από τα μάτια της μικρής. Έτσι, η απόλαυση ήταν ομαλή και εγγυημένη. Αυτό που δεν ήταν ...ομαλό, ήταν το ότι είδαμε την ταινία 4 φορές σε μια εβδομάδα και ευτυχώς που έπρεπε να την επιστρέψουμε. Από την ταινία, της κόλλησα την προσφώνηση «Ζελεδάκι» που τη διασκεδάζει αρκετά, αν και εκείνης της άρεσε η Δεσποινίς Παρμεζάνα.

Μια Κυριακή μεσημέρι, με βλέπει που παρακολουθούσα την «Κορυφή του Δάντη», εκείνη τη σαχλαμάρα με το ηφαίστειο που εκρήγνυται, με τον -πως τον λένε- μετέπειτα Τζέιμς Μποντ και την άλλη την αλλοπαρμένη από τον Εξολοθρευτή. «Θέλω να το δω κι εγώ!» μου λέει και στρογγυλοκάθεται. «Βρε κοριτσάκι μου, θα φοβηθείς!» «Δε φοβάμαι τίποτα!» Βλέπουμε λοιπόν μαζί τη γιαγιά στην ταινία να κάνει βουτιά στη λάβα... «Σαν ψητό κοτόπουλο θα γίνει!!!» Ευτυχώς στο τέλος, της έμεινε μόνο το άλμα του σκυλάκου προς τη σωτηρία του, πάνω το μισοδιαλυμένο αυτοκίνητο.

Και ερχόμαστε στην ταινία-σταθμός για την έως τώρα κινηματογραφική της εμπειρία: «Άνθρωπος από Ατσάλι»! Άντε να την ξεκολλήσεις από το γυαλί! «Όχι, θα το δω μέχρι το τέλος!»

Όλοι οι έως τώρα ήρωές της, έγιναν θρύψαλα στο απαστράπτον "S". Πέντε φορές σε μια εβδομάδα, κάθε μέρα, έβλεπε αν όχι ολόκληρη την ταινία, τουλάχιστον.... εκτεταμένα αποσπάσματα. Απανωτές οι ερωτήσεις που δε χωρούν ούτε σε μυαλό ενήλικα. Για τη δράση, την καταγωγή, την...κορμοστασιά, τον ηρωισμό του Σούπερ Ήρωα. Καθημερινά ήταν τα νέα συμπεράσματα για την ταινία, αφού βλέποντας την, αφομοίωνε την πλοκή όλο και περισσότερο. Για να τρομοκρατήθηκε από τις σκηνές δράσης, ούτε λόγος. Ίσα ίσα. Μόνο που δεν πανηγύριζε κάθε φορά που ο...Κάϊλ – το Κρυπτονικό όνομα του Σούπερμαν, όπως με ενημέρωσε- κατατρόπωνε τους φαινομενικά άτρωτους συμπατριώτες του, όντας πλέον στο πλευρό των Αμερικανών και του πλανήτη μας. Το σχόλιο του ήρωα στο τέλος "trust me, I am an American now", δεν το «έπιασε» η Νικούλα βεβαία, αφού τα υποχθόνια σχέδια του Χόλιγουντ είναι στην ύλη επόμενου ακαδημαϊκού έτους. Ώσπου μια μέρα επιστρέψαμε την ταινία και από τότε μου ζητά ταινίες «μόνο εβδομάδας» για να προλαβαίνει να τις βλέπει πολλές φορές.

 

Προχθές που έκανε ψύχρα, πριν βγούμε βόλτα, έβαλε την ζακέτα ως μπέρτα:

- Μπαμπά κοίτα με , είμαι ο Σούπερμαν!

Πάει το «Ζελεδάκι», σκέφτηκα και είπα:

- Μακριά από τα μπαλκόνια και ας είσαι και ο Ρόκετμαν.

- Ρόκετμαν; Έχει βγει ταινία; Να το νοικιάσουμε!

 

Ανάθεμά σε Κλαρκ Κεντ.

 

 

 

 

*Αν θέλετε να μοιραστείτε κι εσείς εικόνες από την καθημερινότητά σας επικοινωνήστε μαζί μας.

BrightStarsNote : Τα σχόλια σας είναι σημαντικά για εμάς. Ο χώρος κάτω από την ανάρτηση προσφέρεται γι' αυτό το σκοπό. Αλλά για όσους προτιμούν να αφήσουν ένα πιο προσωπικό σχόλιο ή μια ερώτηση, μπορούν να το στείλουν εδώ.

 

Απαγορεύεται ρητά η εν όλω ή εν μέρει αντιγραφή, αναπαραγωγή, δημοσίευση, διασκευή και χρήση σε παράγωγο έργο, μετάφραση και εν γένει κάθε είδους χρήση των Κειμένων, χωρίς την προηγούμενη γραπτή άδεια της ιδιοκτήτριας της Ιστοσελίδας. Με επιφύλαξη κάθε νόμιμου δικαιώματος.

The Boss

Στην προεφηβική ηλικία, ο BOSS έφαγε μια πετριά ότι η μοίρα του ήταν να γίνει ο Έλληνας Bruce Springsteen ακούγοντας 100δες ώρες τα βινύλια του Αφεντικού, εξ ου και το προσωνύμιο που του κόλλησαν ο αδερφός του αλλά και διάφοροι άλλοι τελειωμένοι και παρομοίως αλαφροΐσκιωτοι φίλοι του. Δεν έχει αποφασίσει ακόμη βαθιά μέσα του αν η Ελληνική Μουσική Σκηνή την γλίτωσε οριστικά από δαύτον και πιστεύει ότι το απολύτως ερασιτεχνικό χαϊδολόγημα μιας 20χρονης Strat, μπορεί κάποτε να τον οδηγήσει στην κορυφή. Ως τότε, περνάει την ώρα του προσπαθώντας σε δύσκολους καιρούς να μεταφράσει το Πολυτεχνείο σε ένα ικανοποιητικό εισόδημα, ενώ συγχρόνως παίζει ατελείωτα με την κόρη του, βλέπει Θρύλο και ψάχνει να βρει ρούχα που να του κάνουν, κυρίως από συνοικιακά μαγαζιά εμπορίας κουρτινών. Επίσης μιλά πάντα σε τρίτο πρόσωπο, καθώς η μεγαλομανία του είναι τόσο ανίατη όσο και παράλογη. Born to run, baby!

Top5
Daddy Cool

«Της καλομάνας το παιδί, το πρώτο να 'ναι κόρη» έλεγε ο

...

« Με λένε Γιώργο Χ., και είμαι 40 χρονών. Είμαι

...

«Το προσκλητήριο, μου έπεσε απ'τα χέρια, όχι δε γίνεται

...

«Που τους πας αυτούς στο σκυλάδικο;» λέει η γυναίκα μου

...

Video of the day

  • Sean Paul - No Lie ft. Dua Lipa | BrightSong of the Day

INSTAGRAM

 

ThaGinoMana

Bright Side of Mom