18.06.2015
(3 ψήφοι)

Το Λάθος | Νικόλας Αθανασιάδης

Το Λάθος | Νικόλας Αθανασιάδης

Το λάθος, ή καλύτερα: τα λάθη.

Μπορούμε να αρχίσουμε λέγοντας δύο αυτονόητα:
Δεν υπάρχει το σωστό, αν δεν υπάρξει το λάθος.
Δεν κάνεις τίποτα, ούτε μπορείς να έχεις εξέλιξη αν δεν κάνεις λάθη.
Παραδεκτά; Ναι.
Αποδεκτά; Ναι, αλλά...


Η εξέλιξη, η πραγματική εξέλιξη, έρχεται μόνο μετά την συνειδητοποίηση όχι του λάθους συγκεκριμμένα και μόνο, αλλά και των συνεπειών, βασικά και μόνο, στους ανθρώπους γύρω μας.

Ναι, πρέπει να κάνουμε λάθη, και έχω την εντύπωση πως ειδικά με τα παιδιά μας, ίσως να επιβάλλεται να κάνουμε λάθη. Αρκεί να συνοδεύονται και από την δική μας αντίληψη του πυρήνα του ίδιου του λάθους, αλλά κυρίως, από την επεξήγησή του και την ανάλυσή του στα παιδιά μας. Η κίνηση αυτή είναι που θα τους, αλλά και θα μας «δώσει», πάρα πολλά:

Αυτά μαθαίνουν πως δεν είμαστε τέλειοι άνθρωποι, πως τα ίδια είναι άνθρωποι και πως μέσα από την συνύπαρξή μας μαζί τους, μαθαίνουμε στον εαυτό μας νέες συμπεριφορές, πως χαράζουμε ή τουλάχιστον οφείλουμε να το κάνουμε, νέα όρια σε υπομονή, σε διάλογο, σε ενσυναίσθηση, σε κατανόηση. Και εμείς πως κάθε μέρα πρέπει να παρακολουθούμε στενά τις αλλαγές πάνω τους, το «μεγάλωμα» του ζωτικού τους και ατομικού τους χώρου.

Ακόμα και αυτά τα λίγα παραπάνω όμως, αποτελούν πηγή καθημερινών μας λαθών. Θα μου πείτε: « μα οι εποχές, το στρες, το άγχος μας, τα οικονομικά θέματα που ταλανίζουν όλους μας, τα σημεία των καιρών αναφορικά με την επικοινωνία των παιδιών μεταξύ τους (λέγε με «οθόνες πάσης φύσεως και social media), δεν μας αφήνουν χώρο για κατανόηση και αντίληψη.

Λάθος.

Αυτό είναι το πρώτο λάθος και μάλιστα "μεταφρασμένο" στη σύνθετη λέξη «δικαιολογία» χωρίς το πρώτο της συνθετικό, το «δίκαιο» να έχει καν το δικαίωμα ύπαρξης.

Δεν θα μπω στη λογική «θέλω, άρα μπορώ», αλλά στην «νιώθω, λανθάνω, επεξηγώ, διορθώνω».
Έχετε δει τα πρόσωπα των παιδιών σας όταν τους εξηγείτε γιατί τους βάλατε τις φωνές, γιατί τους βάλατε συνέπειες (όχι τιμωρίες, συνέπειες), γιατί τους στερήσατε ή καταργήσατε μια συμφωνία για την χρήση του υπολογιστή ή της ταμπλέτας τους για παιχνίδι;
Έχετε προσέξει πόσο προσεκτικά ακούνε και κοιτάζουν όταν εξηγείτε και αιτιολογείτε το λάθος που κάνατε και τους λόγους; Όταν τα κάνετε κοινωνούς στα δικά σας προβλήματα με γλώσσα απλή και κατανοητή, χωρίς να τους μεταφέρετε το δικό σας καθημερινό στρες αλλά εκθέτοντας τα στην συνολική πραγματικότητα που ζείτε;

Όλοι έχουμε πει κάποια στιγμή πως τα παιδια δεν είναι χαζά. Σιγά το νέο.
Το πραγματικό νέο θα ήταν να το έχουμε κατανοήσει και να προσαρμόζαμε τις συμπεριφορές μας βάσει αυτού. Ή τουλάχιστον να το προσπαθούσαμε.

Αντιλαμβάνονται ακόμα και την βαριά διάθεση μας, (βλ. ενίοτε τραβηγμένες συμπεριφορές τους για να τραβήξουν την προσοχή μας για να μας κάνουν να γελάσουμε λίγο, ή ακόμα και για να τους κανουμε παρατήρηση), το παραμικρό και το ελάχιστο.
Καταλαβαίνουν. Μπορούμε να μιλήσουμε και να καταλάβουν. Να νιώσουν έστω και επιφανειακά για αρχή, πως ο μπαμπάς και η μαμά κάνουν λάθη, αλλά τα αντιλαμβάνονται και δίνουν, τρόπω τινά, λόγο για αυτά σε αυτά. Πως τα σέβονται και τα βλέπουν ως ισότιμες με αυτούς υπάρξεις. Πως εξηγούν. Πως ζητούν συγγνώμη. Πως κατανοούν τις οντότητες, τα παιδιά τους, που έχουν μπροστά τους τα οποία μέρα με τη μέρα εξελίσσονται και αλλάζουν.
Αυτό είναι η γεννεσιουργός δύναμη υπευθυνότητας, κατανόησης και σεβασμού για τον άλλον άνθρωπο, που μπορούμε να δώσουμε στα παιδιά μας.

Δεν είναι ανάγκη να είσαι επιστήμονας της ψυχολογίας για να το αντιληφθείς και να το εφαρμόσεις, αρκεί να έχεις την διάθεση να ζητήσεις συγγνώμη, την δύναμη της μη επανάληψης και κατανόηση του πόσο καλό κάνεις στα παιδιά σου μιλώντας τους και εξηγώντας τους.


Όχι. Αυτό το κείμενο δεν είναι το συγχωροχάρτι των λαθών μας, είναι σκέψεις που γεννήθηκαν μέσα από προσωπικά μου λάθη, αλλά και από την εξέλιξη των παιδιών μου μετά την όλη διαδικασία στην οποία μπήκα μετά τα λάθη μου.

 

 

 

 

 

 

*Αν θέλετε να μοιραστείτε κι εσείς εικόνες από την καθημερινότητά σας επικοινωνήστε μαζί μας.

BrightStarsNote : Τα σχόλια σας είναι σημαντικά για εμάς. Ο χώρος κάτω από την ανάρτηση προσφέρεται γι' αυτό το σκοπό. Αλλά για όσους προτιμούν να αφήσουν ένα πιο προσωπικό σχόλιο ή μια ερώτηση, μπορούν να το στείλουν εδώ.

[Ενημέρωση σχετικά με δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας στην ιστοσελίδα]

Νικόλας Αθανασιάδης

Οι 5 αισθήσεις μας και ο τρόπος που αναπτύχθηκαν μέσα μας, μας καθορίζουν ως προσωπικότητες. Αν η Πόλη στην οποία γεννήθηκες αυτοκαθορίζεται από τις ίδιες τις αισθήσεις που προκαλεί, τότε έχεις γερές βάσεις για να μπορέσεις να δώσεις κάτι παραπάνω στην επόμενη γενιά.
Είμαι ο Νικόλας από την Πόλη.

Top5
Daddy Cool

«Της καλομάνας το παιδί, το πρώτο να 'ναι κόρη» έλεγε ο

...

« Με λένε Γιώργο Χ., και είμαι 40 χρονών. Είμαι

...

«Το προσκλητήριο, μου έπεσε απ'τα χέρια, όχι δε γίνεται

...

«Που τους πας αυτούς στο σκυλάδικο;» λέει η γυναίκα μου

...

Video of the day

  • Bright Song of the Day - CNCO, Little Mix - Reggaetón Lento (Remix)

INSTAGRAM

 

ThaGinoMana

Bright Side of Mom