22.03.2016
(7 ψήφοι)

Μείναμε! | της Βαρβάρας Ζώρζου

Μείναμε! | της Βαρβάρας Ζώρζου

Μπορεί να ακούγεται ως ένα συνηθισμένο περιστατικό, σε εμάς όμως συνέβη τις προάλλες, για πρώτη φορά.

Ξεκινώντας ολόχαρες απ' το σπίτι, για την προγραμματισμένη ρυθμική του Σαββάτου, δίχως την ένδειξη "βάλε βενζίνη, τελειώνουν τα καύσιμα", περίπου στα μισά της διαδρομής, μπροστά σε φανάρι, το αυτοκίνητο σβήνει.

Όχι δεν είναι δυνατόν! Ξαναβάζω μπροστά - εντάξει μου πήρε λίγο χρόνο - μετά από 3-4 απόπειρες επανεκκίνησης, συνειδητοποιώ πώς ΜΕΙΝΑΜΕ!

Θυμάμαι πολλά κορναρίσματα αρχικά και την κατ' επανάληψη ερώτηση της μικρής μου συνοδηγού :

- "Τι έγινε μαμά, γιατί σταματήσαμε;"
- "Μείναμε, μείναμε, μείναμε!"

Το κακό σε τέτοιου είδους περιστατικά, εστιάζεται κυρίως στον έλεγχο ψυχραιμίας των άλλων - που υπάρχει, όταν υπάρχει - σε πολύ περιορισμένο βαθμό.

Τι δεν καταλαβαίνεις καλέ μου εσύ από πίσω μου και συνεχίζεις να κορνάρεις; Με βλέπεις σταματημένη με alarm, μπροστά από φανάρι που έχει ανάψει, τι λες να κάνω;;; Μήπως παρκάρω, ρεμβάζω, μακιγιάρομαι, τι;;; Μείναμε!!
Σου κάνω νοήματα απ' τον καθρέπτη, αλλά ναι, ξέρω, πρέπει να κατέβω, να με δεις ολόσωμη. Άκου λοιπόν τι πάθαμε : "Μείναμε! Ωραία;"
Άντε κάνε τώρα αριστερά, γιατί πρέπει να εξηγήσω και στον επόμενο. Πάμε ξανά!
"Μείναμε!"


Βρε συνάνθρωπε, καταλαβαίνω, για κακή σου τύχη, Σαββατιάτικα, μια γυναίκα οδηγός, ενοχλεί την πορεία σου. Από την όψη και μόνο, είναι εμφανές, πως κάτι έχει συμβεί, πώς μπορείς και την προσπερνάς έτσι απλά; Και εντάξει, το αεικίνητο κοριτσάκι που ανεβοκατεβάζει το τζάμι του παραθύρου, δεν φαίνεται. Εμένα; Τι; Τόσο τρελή και αλλοπαρμένη;


Βρε τι πάθαμε! Πρέπει να δράσω. Βοήθεια κανείς;;;; Ναι, γνωρίζω για την οδική, αλλά επειδή μια καθυστέρηση πάντα υπάρχει, εγώ βρίσκομαι σε σημείο που σίγουρα ενοχλώ τους "θεατές" μου και η μικρή έχει κιόλας επινοήσει τις πιο ακατάλληλες διαμαρτυρίες του είδους: "Μαμά δεν θα πάω ρυθμική; Μαμά πεινάω! Μαμά πότε θα φύγουμε;"

Για καλή μας τύχη, ο αγαπημένος μας γείτονας βρέθηκε διαθέσιμος για το παραδοσιακό "σπρώξιμο" του αυτοκινήτου, ακολούθησε ο εφοδιασμός βενζίνης με μπιτονάκι και... έτοιμες! Ξανά σε κίνηση.
Τέλος τα μπιπ ! Τέλος οι διαμαρτυρίες! Ήρθε η ώρα της επιβράβευσης: "Μπράβο μαμά, τα καταφέραμε!"

Κι αφού επανήλθαμε στα του Σαββάτου, η μικρή στη ρυθμική, εγώ έξω την περιμένω με έναν καφέ turbo στο χέρι, για να "έρθω στα ίσια μου". Που πήγε όλη η ενέργεια, που πήγαν όλοι ξαφνικά; Προσπαθώ να "ξεμπλοκάρω" τη διάθεσή μου, "ρουφάω" ήλιο, 2-3 γουλιές καφέ ακόμη και κουτσά στραβά συνέρχομαι.

Προς το τέλος της μέρας, μοιράζομαι το περιστατικό και διακωμωδούμε. Προβληματίζομαι όμως με τα "ερωτηματικά" μου και αρνούμαι να τα προσπεράσω.
Λένε πως μαζί με την "κρίση" οι άνθρωποι ήρθαν πιο κοντά. Υπάρχει λένε, μια στενότερη επαφή μεταξύ των ανθρώπων, αλληλεγγύη κ.λπ.

Υπάρχει όντως;
Θαρρώ πως πλέον, κανείς δεν είναι κανενός! Επικεντρωνόμαστε σε αυτά που έχουμε, έχοντας πάψει να επιδιώκουμε το "κάτι" παραπάνω για εμάς και για τους άλλους. Οι περισσότεροι απλά κοιτάζουμε το διπλανό και προσπερνούμε.
Σίγουρα ο καθένας μας είναι ένα μοναδικό ον, αλλά πιστεύω, πως ο κόσμος μας έχει ανάγκη, όχι μόνο από τη μοναδικότητα τη δική μου ή τη δική σου, αλλά από τη συνολική προσφορά των μοναδικών αποτυπωμάτων όλων μας, ως μοναδικά όντα. Μόνο τότε, κι εφόσον οι άνθρωποι αρχίσουμε να συνεργαζόμαστε και να νοιαζόμαστε πραγματικά, τα προβλήματα μπορεί να λυθούν ή να μετριαστούν.
Εντάξει, η καθημερινότητά μας, μοιάζει να έχει αλλάξει με τις "τρελές" της απαιτήσεις, και τα περιθώρια αντοχών ολοένα και "στενεύουν", όμως το δικό μου συννεφάκι διαμαρτύρεται. Πιστεύει πως υπάρχουν ακόμη περιθώρια, για κείνες τις "κλεφτές" ματιές, τις φευγαλέες έστω, τις ανθρώπινες, τις ουσιαστικές. Προλαβαίνουμε να κοιτάξουμε λίγο γύρω μας. Ίσως κάποιος να μας χρειάζεται. Σήμερα εγώ που έμεινα από βενζίνη, αύριο εσύ, μεθαύριο κάποιος άλλος. Μπορεί όλοι να είμαστε περαστικοί, σε κάθε μικρή ή μεγάλη διαδρομή της πορείας μας, αλλά δίχως τα "καύσιμα" αυτά τα "γεννόσημα" του διπλανού, δεν πάμε πουθενά.

Δοκίμασε αν θες, να προστατέψεις ένα λουλούδι από την παγωνιά, να περιθάλψεις ένα πουλί, να δώσεις τροφή σε έναν άστεγο ή ένα αδέσποτο, να νοιαστείς για κάποιον ανήμπορο, να παίξεις με ένα παιδί και τότε θα ανακαλύψεις πως δεν είσαι μόνος.
Όταν η προσφορά και η αγάπη, "πηγάζουν" από τη θέληση για φροντίδα και συμπαράσταση προς τον συνάνθρωπο, τότε οι χρόνοι μας γίνονται πιο "παραγωγικοί" και η ζωή μας πιο πλούσια!


Γι' αυτό, αν αύριο με συναντήσεις στη μέση του δρόμου σου με alarm να ενοχλώ την πορεία σου, μη μ' αγνοήσεις! Μπορεί εκείνη τη φορά να μου "χαμογελάσει" το λάστιχο. Κάτι έχω ακούσει για ρεζέρβα, αλλά μην απορήσεις αν σου πω πως "δεν ξέρω που την έχω"!

Σε χρειάζομαι...

Αύριο, ίσως κι εσύ εμένα.

 

 

 

 

 

Bright P.S. : Τα σχόλια σας είναι σημαντικά για εμάς. Ο χώρος κάτω από την ανάρτηση προσφέρεται γι' αυτό το σκοπό. Αλλά για όσους προτιμούν να αφήσουν ένα πιο προσωπικό σχόλιο ή μια ερώτηση, μπορούν να το στείλουν εδώ.

Βαρβάρα Ζώρζου

Ονομάζομαι Βαρβάρα, για πολλούς ακούω και στο όνομα Κορίνα και είμαι μητέρα ενός 6χρονου κοριτσιού. Καθώς με συναρπάζουν τα ταξίδια, σπούδασα Τουριστικά, ο ερχομός της κόρης μας όμως, στάθηκε αρκετός στην μέχρι τότε επαγγελματική και ταξιδιάρικη πορεία μου, με πλάνα, υποχρεώσεις και προτεραιότητες να αλλάζουν, απρόσμενα γρήγορα και ξαφνικά. Τελευταία δοκιμάζω τις αντοχές μου στον χώρο του εμπορίου και την επαφή μου με το κοινό. Φιλόδοξη, ονειροπόλα και με μια δόση τρέλας, πέρα από βιβλιόφιλη και το μεράκι για γράψιμο, αγαπώ το χειροποίητο και τις κατασκευές γενικότερα. Καθό,τι ανήσυχη αρκετά, με ηρεμεί η τέχνη της κουζίνας και πολύ περισσότερο, όταν μοιράζομαι με καλή παρέα τις cook-o-τεχνίες μου. Αποχωρίζομαι δύσκολα την κόρη μου, τις αναμνήσεις μιας μελωδίας, έναν γεμάτο «άρωμα» καφέ, το στυλό μου και τις κορδέλες μου. Υπερβολική με την τάξη και την οργάνωση παντός είδους, «δαμάζω» τον εαυτό μου και τους οικείους μου, πιστεύοντας πώς ό,τι κι αν μας συμβεί, «η ζωή για το ταξίδι συνεχίζεται...»

Top5
Bits & pieces

Προσπαθούσα να καταλάβω από πού έρχονται οι φωνές και

...

Το ομολογώ, είμαι ρατσίστρια.

Η ομολογία αυτή

...

Είχα φτάσει στην ώρα μου για το ραντεβού στη

...

Μπήκε η άνοιξη, τα πουλάκια κελαηδούν, τα λουλούδια

...

- Έλα σπίτι παιδί μου. Έλα γρήγορα. Πέθανε η

...

Video of the day

  • Sean Paul - No Lie ft. Dua Lipa | BrightSong of the Day

INSTAGRAM

 

ThaGinoMana