15.09.2016
(1 Ψήφος)

Ψίθυροι είναι καρδιά μου...ακούς; | της Ντιάνας Δεμέστιχα

Ψίθυροι είναι καρδιά μου...ακούς; | της Ντιάνας Δεμέστιχα

«Κάποτε θα μας πνίξουν τόσα ανείπωτα λόγια» - Τάσος Λειβαδίτης

Άνοιξα τα μάτια μου την ώρα που περνούσε από μπροστά μου το τρένο. Πόσα συναισθήματα χωράνε σ'ένα βαγόνι; Πόσες σκέψεις προσπαθούν απεγνωσμένα να κερδίσουν τον χώρο τους στην περιοχή του μυαλού μας; Το τρένο ξεκίνησε ξανά, με περισσότερο κόσμο, συναισθήματα και σκέψεις. Αποφάσισα να περιμένω το επόμενο. Κάθισα στο παγκάκι αναστενάζοντας και βυθίστηκα πάλι στις σκέψεις μου.

Δεν μιλάμε πια...μένουν όλα εγκλωβισμένα στο μυαλό και την καρδιά μας ή απλά σαπίζουν στον ουρανίσκο μας . Κι όμως υπάρχουν τόσα να ειπωθούν...

Σ'αγαπώ...συγνώμη... μου έλειψες... μην ξεχάσεις ... λυπάμαι ... Σ'ευχαριστώ.
Γιατί απομακρυνθήκαμε; Γιατί κλειστήκαμε στα μικρά, σκοτεινά δωματιάκια του μυαλού μας; 

Έκλεισα τα μάτια μου και σκέφτηκα πως κι εγώ κάπου εκεί, σε κάποιο μικρό δωματιάκι έχω κρύψει τόσα πολλά. Απορώ πως κατάφερα να τα εγκλωβίσω εκεί μέσα. Τα νιώθω ν'ασφυκτιούν λες και τα έχω υποχρεώσει σε μια μόνιμη παραμονή στο μυαλό μου.

Ένιωσα ένα χέρι ν'ακουμπά το μπράτσο μου και άνοιξα τα μάτια ξαφνιασμένη. Ένα νεαρό κορίτσι κάπου στα 20 με κοιτούσε με βλέμμα γεμάτο απορία, φόβο και ήταν προφανές πως είχε κλάψει. Κοιταχτήκαμε για λίγα δευτερόλεπτα....

«Είσαι καλά;» τη ρώτησα... «Σου συμβαίνει κάτι;»

Για λίγα λεπτά δεν μου μιλούσε κι έτσι τη ρώτησα ξανά.

«Χρειάζεσαι βοήθεια;»

«Δεν ξέρω σε ποιον να μιλήσω...» μου απάντησε.
«Είμαι έγκυος και κανείς δεν το γνωρίζει».

Την έπιασα από το μπράτσο και σηκώθηκα. «Τώρα το γνωρίζω εγώ....Πάμε!»

Πήγαμε στο κοντινότερο καφέ και μιλήσαμε. Δύο γυναίκες άγνωστες μεταξύ τους, μίλησαν για τα πιο κρυφά και επώδυνα... και τα λόγια έγιναν βάλσαμο και το βάλσαμο κάλμαρε την καρδιά και το μυαλό σκέφτηκε με σύνεση και ψυχραιμία. Αλλά πάνω απ'όλα σκέφτηκε με Αγάπη.

Η ζωή που πλάστηκε μέσα της με θαυμαστό τρόπο ήρθε στον κόσμο μας. Σ'αυτόν τον κόσμο που δείχνει ψυχρός, αποξενωμένος και σκληρός, υπάρχει κάπου η ελπίδα, η αγάπη και η καλοσύνη. Φωτάκια μικρά μέσα στο σκοτάδι, πάντα θ'ανάβουν, πάντα θα είναι οι φάροι για τα καράβια με το βαρύ φορτίο.

 

 


Top Story: 

Τα λόγια που δεν ειπώθηκαν | της Ζωής Κουρουνάκου


 

 

Bright P.S. : Τα σχόλια σας είναι σημαντικά για εμάς. Ο χώρος κάτω από την ανάρτηση προσφέρεται γι' αυτό το σκοπό. Αλλά για όσους προτιμούν να αφήσουν ένα πιο προσωπικό σχόλιο ή μια ερώτηση, μπορούν να το στείλουν εδώ.

Απαγορεύεται ρητά η εν όλω ή εν μέρει αντιγραφή, αναπαραγωγή, δημοσίευση, διασκευή και χρήση σε παράγωγο έργο, μετάφραση και εν γένει κάθε είδους χρήση των Κειμένων, χωρίς την προηγούμενη γραπτή άδεια της ιδιοκτήτριας της Ιστοσελίδας. Με επιφύλαξη κάθε νόμιμου δικαιώματος.

Ντιάνα Δεμέστιχα

Είναι σύζυγος, μητέρα, εργαζόμενη. Σπούδασε Πληροφορική, Διοίκηση Επιχειρήσεων και Marketing. Εδώ και αρκετά χρόνια εργάζεται στον τομέα του Marketing ο οποίος εξελίσσεται διαρκώς και έτσι της κρατάει το ενδιαφέρον ακόμη και στις άχαρες στιγμές, αυτές των στατιστικών αναλύσεων. Θαυμάζει την επιχειρηματική δραστηριότητα που έχει ως αποτέλεσμα την κοινωνική προσφορά και υποστηρίζει τις καινοτόμες ιδέες. Τον ελεύθερο χρόνο της ακονίζει τη φαντασία της με κάθε είδους χειροτεχνία, παρέα με τη μικρή της κόρη. Έχοντας μια ιδιαίτερη ευαισθησία για την ασφάλεια και τα δικαιώματα των παιδιών, συμμετέχει σε εκστρατείες ενημέρωσης κατά της ενδοοικογενειακής βίας και παιδικής κακοποίησης. Πιστεύει στο Θεό και στην δύναμη της Αγάπης. Αγαπημένη της φράση «Γίνε εσύ η αλλαγή που θες να δεις στον κόσμο».

Top5
Bits & pieces

Προσπαθούσα να καταλάβω από πού έρχονται οι φωνές και

...

Το ομολογώ, είμαι ρατσίστρια.

Η ομολογία αυτή

...

Είχα φτάσει στην ώρα μου για το ραντεβού στη

...

Μπήκε η άνοιξη, τα πουλάκια κελαηδούν, τα λουλούδια

...

- Έλα σπίτι παιδί μου. Έλα γρήγορα. Πέθανε η

...

Video of the day

  • Bright Song of the Day - CNCO, Little Mix - Reggaetón Lento (Remix)

INSTAGRAM

 

ThaGinoMana