(3 ψήφοι)

Γράμμα από έναν πιτσιρίκο | Λυδία Ζάνη

Γράφει:
Γράμμα από έναν πιτσιρίκο | Λυδία Ζάνη

Καζάνι που βράζει είναι ο τόπος μας τις μέρες τούτες, μαμά.
Το νιώθω, το βλέπω γύρω μου κι ας μην καταλαβαίνω πολλά.
Τα βλέμματα των μεγάλων είναι συννεφιασμένα. Τα χείλη σφιγμένα.
Τι γίνεται;


Ακούω καβγάδες, μαμά. Από το διπλανό σπίτι, από το δρόμο, από την είσοδο της πολυκατοικίας. Μαλώνουν οι μπαμπάδες με άλλους μπαμπάδες έξω από το σχολείο, μαμά και εγώ φοβάμαι. Θέλω να γίνω ένα μικρό βοτσαλάκι στη θάλασσα και να μην τους ακούω, μαμά.

Στο γυρισμό από το σχολείο, περάσαμε έξω ένα μαγαζί.
Και είδα πολλούς, πάρα πολλούς παππούδες και γιαγιάδες μαζεμένους μαμά. Τόσα γεροντάκια μαζεμένα δεν έχω ξαναδεί. Τι ήταν εκεί μαμά; Τους είδα να φωνάζουν και να ιδρώνουν και να σπρώχνονται και ένας παππούς έκατσε κατάχαμα και έβαλε το πρόσωπο του μέσα στις παλάμες του σαν να έκλαιγε. Έκλαιγε μαμά; Κλαίνε οι παππούδες;

Στην τηλεόραση βλέπω κύριους με γραβάτες να ουρλιάζουν σαν τέρατα μαμά. Όλη μέρα. Και το πρωί αντί για παιδικά καρτούν, αυτά τα τέρατα ουρλιάζουν από την οθόνη και με τρομάζουν. Η μέρα μας μαμά έχει αλλάξει. Ούτε εσύ χαμογελάς πια συχνά.
Σε βλέπω, είσαι ανήσυχη, έχεις ξαφνικά αλλάξει.
Τι συμβαίνει μαμά;
Για ποιον μαλώνουν;
Άκουσα να λένε ότι μαλώνουν για το μέλλον των παιδιών τους.
Για μένα γίνεται η φασαρία; Δεν θα το ήθελα ποτέ κάτι τέτοιο!

Ξέρεις κάτι μαμά; Αν μπορείς πες τους ότι τα παιδιά θέλουν να ζουν σε κοινωνίες που λείπει η διχόνοια και η έριδα αλλά υπάρχει αλληλεγγύη, σεβασμός και ομαδικότητα.
Και αν δεν μπορούν να στήσουν μια τέτοια κοινωνία, ας πάνε σπίτια τους και οι φωνές τους ας πάψουν να τρυπάνε τα μικρά μου αυτιά.

Εγώ μαμά, είμαι μικρός, ούτε στην πρώτη δημοτικού δεν έχω πάει ακόμη.
Άλλα ως τώρα έχω μάθει ότι με τους φίλους μου όταν θέλω να βρω μια λύση, δεν πρέπει να βρίζω, να φωνάζω, να χτυπώ και να προσβάλω.
Ότι κι αν έρθει, ότι κι αν μας βρει μαμά, είμαστε όλοι στο ίδιο το καράβι, δεν είναι έτσι;
Εσείς, οι Μεγάλοι το ξεχάσατε εντελώς ή δεν το έχετε ακούσει καν;

Είμαι ένας πιτσιρίκος, το Σεπτέμβρη θα πάω στην πρώτη. Ελπίζω πως μέχρι τότε, μαμά, θα ξαναδώ γύρω μου πρόσωπα χαμογελαστά, θα ακούσω ήρεμες κουβέντες και γέλια. Θα φύγει η σκιά που μας πλακώνει και η αγωνία θα σβήσει.

Είμαι ένας πιτσιρίκος μόλις έξι χρονών και δεν θα μου στερήσει κανείς τη χαρά της αισιοδοξίας. Ακούς μαμά; Είναι καλοκαίρι. Έχω μπροστά μου όλη τη ζωή.

Και τώρα πάω να παίξω μπάλα. Φώναξέ με όταν νυχτώσει.

 

 

 

 

 

 

 

*Αν θέλετε να μοιραστείτε κι εσείς εικόνες από την καθημερινότητά σας επικοινωνήστε μαζί μας.

BrightStarsNote : Τα σχόλια σας είναι σημαντικά για εμάς. Ο χώρος κάτω από την ανάρτηση προσφέρεται γι' αυτό το σκοπό. Αλλά για όσους προτιμούν να αφήσουν ένα πιο προσωπικό σχόλιο ή μια ερώτηση, μπορούν να το στείλουν εδώ.

[Ενημέρωση σχετικά με δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας στην ιστοσελίδα]

Λυδία Ζάνη

Με λένε Λυδία και είμαι -θέλω να πιστεύω- καλά. Γεννήθηκα το σωτήριο έτος 1981 και ομολογώ ότι από τότε έχουν αλλάξει πολλά τόσο στην Ελλάδα και τον κόσμο, όσο και πάνω μου. Αφότου τελείωσα τις σπουδές μου στο ένδοξο Ελληνικό Πανεπιστήμιο, ξεκίνησα να εργάζομαι στον κλάδο του PR – Marketing και προσπαθώ με μεγάλη αποτυχία να χωρέσω μέσα σε ένα 24ωρο όλα τα φιλόδοξα σχέδια μου!
Λατρεύω να βουλιάζω στις σελίδες ενός καλού βιβλίου και στις αγκαλιές των παιδιών μου! Ως μαθήτρια, είχα ως αγαπημένο μου μάθημα την έκθεση με ελεύθερο θέμα κι έτσι, ως μεγάλη πια, μου αρέσει να πιάνω μολύβι και χαρτί ή έστω πληκτρολόγιο και οθόνη και να γράφω ανενόχλητη τα πάτερημά μου!

Top5
Bits & pieces

Προσπαθούσα να καταλάβω από πού έρχονται οι φωνές και

...

Το ομολογώ, είμαι ρατσίστρια.

Η ομολογία αυτή

...

Είχα φτάσει στην ώρα μου για το ραντεβού στη

...

 

- Έλα σπίτι παιδί μου. Έλα γρήγορα.

...

Μπήκε η άνοιξη, τα πουλάκια κελαηδούν, τα λουλούδια

...

Video of the day

  • Becky G, Natti Natasha - Sin Pijama

INSTAGRAM

 

ThaGinoMana