(11 ψήφοι)

Περάστε την 1η του μηνός | Αρετή Μποταΐτη

Περάστε την 1η του μηνός | Αρετή Μποταΐτη

Αχ, αυτή η 1η του μηνός! Είναι να πάρεις, είναι να δώσεις, είναι να αλλάξεις, είναι να θυμηθείς, είναι να ξεχάσεις, είναι να βιαστείς, είναι να αγχωθείς. Η πρώτη από τις επόμενες μέρες του μήνα που θα περάσεις και που με την ευχή «καλό μήνα» προσπαθείς να καλοπιάσεις και να κανακέψεις για να σου φερθεί καλά.

Περάστε την 1η του μηνός!

Οι λευκοί φάκελοι με τους λογαριασμούς, παντός είδους, το τελευταίο 20ήμερο (για να μην πω και πιο πριν) έχουν κάνει πύργο σαν αυτόν με τα τουβλάκια που φτιάχνει η κόρη μου. Και άντε, εκείνον τον κάνει ένα τσακ και τον γκρεμίζει, αυτός ο δικός μου πύργος μονάχα ψηλώνει και από το βάρος έρχεται και γέρνει σαν τον Πύργο της Πίζας. Αυτός δεν είναι πύργος, είναι κοτζάμ ουρανοξύστης.

Γιατί, αυτό το γραμματοκιβώτιο το καημένο, εκτός από λογαριασμούς, πόσο καιρό έχει να δει ένα γράμμα; (ανέκδοτο στην ηλεκτρονική εποχή που διανύουμε, εντάξει). Μία κάρτα βρε αδερφέ, ένα κάτι άλλο πέραν αυτού του κρύου φακέλου που κρύβει πάντα ένα νούμερο, διψήφιο κατά προτίμηση λες και χάθηκαν τα μικρά μονοψήφια νουμεράκια και μια ημερομηνία λες και θα θα λήξεις σαν το γιαουρτάκι στο ψυγείο σου. Έφτασα σε σημείο να κοιτάω με ενδιαφέρον τα φυλλάδια για delivery ή φροντιστήρια ή προσφορές μεγαλοκαταστημάτων γιατί μπαίνει και κάτι άλλο στο κουτί. Άσε που το χρωματίζει κιόλας.

Πριν από δύο εβδομάδες άρχισα ένα παιχνίδι με το γραμματοκιβώτιο μου και του έκανα crash test. Δεν έπαιρνα τους φακέλους από μέσα για να δω πόσο θα αντέξει και πόσους χωράει. Το κοιτούσα φεύγοντας κάθε πρωί που ήταν γεμάτο και παρατηρούσα το πείραμά μου. Μη σας πω ότι ευχόμουν να γεμίσει τόσο που η νεαρή ταχυδρόμος να μην μπορεί να βάλει άλλους μέσα. Θα μου πεις, σιγά! Λες να τους έπαιρνε πίσω; Μπααα...

Οι μέρες περνούσαν και εγώ εκεί, ακάθεκτη, δεν το άδειαζα, μονάχα το έβλεπα να γεμίζει με μικρούς και μεγάλους φακέλους που πάλευαν να πατήσουν ο ένας πάνω στον άλλον. Η δοκιμή του κράτησε για μιάμιση εβδομάδα και όταν είδα ότι θα έσκαγε από το πολύ χαρτομάνι, το άνοιξα κι εκείνο ήρθε και «ξεφούρνισε» γύρω στους 16 φακέλους-λογαριασμούς, τέσσερα φυλλάδια, μία κάρτα από κλειδαρά, έναν συνδετήρα και ένα λάστιχο. Σαφώς ανακουφισμένο που του πήρα τόσο βάρος, ήρθε και με εκδικήθηκε και χάλασε η κλειδαριά. Έτσι τώρα το ανοίγω απλά με το χέρι. Σάμπως και θα μου βάλει κανείς καμιά επιταγή;

Το γραμματοκιβώτιό μου πρέπει να είναι και φίλος με το τηλέφωνό μου γιατί αυτό όλο χτυπάει (πρωί-μεσημέρι-βράδυ) και είναι κάτι περίεργοι κύριοι και κυρίες που τηλεφωνούν. Αφού με καλημεροκαλησπερίσουν, ρωτούν τα στοιχεία μου (σκέψου πόσο ενδιαφέρονται για την προσωπικότητά μου), μου λένε ότι η κλήση καταγράφεται (σκέψου πόσο τρελαίνονται για τη φωνή μου) και αρχίζουν να διαβάζουν ένα κατεβατό-συνδυασμό από νούμερα και ημερομηνίες και μου λένε για κάποιον λογαριασμό και κάποιον φάκελο. Εγώ τους απαντώ ότι θα το κοιτάξω και η αλήθεια είναι ότι το κάνω. Κοιτάω τον Πύργο της Πίζας και τον στοιχίζω.

Την περασμένη εβδομάδα το γραμματοκιβώτιό μου είχε έκθεση σύγχρονης τέχνης. Βέεεβαια! Φιλοξένησε έργα-αυτοκόλλητα με την Πριγκίπισσα Σοφία, δύο αστέρια, μία νότα και μια ντομάτα. Την όλη έκθεση αποφάσισε και επιμελήθηκε η 4χρονη κόρη μου. Έτσι οι λογαριασμοί μας έρχονται πια πριγκιπικοί, αστεράτοι, μουσικοί και κοκκινιστοί.

Σήμερα 1η Νοεμβρίου στο γραμματοκιβώτιό μου βρήκα ένα ροζ καλτσάκι. Ήταν της μικρής, το πήρε προφανώς ο αέρας όταν άπλωσα χθες βράδυ και κάποιος καλός γείτονας φαντάστηκε ότι είναι δικό μας.

Κανένας φάκελος, μονάχα το καλτσάκι...

Μπαίνοντας στο σπίτι το ακούμπησα πάνω στον Πύργο της Πίζας για να στολίσει την κορυφή του και να δώσει μια ροζ πινελιά.

Πριν λίγο του κόλλησα ένα μανιτάρι και ένα στρουμφάκι. Μάλλον ξεκινάω μια νέα μορφή Τέχνης, αυτή των γραμματοκιβωτίων, όπου ο καθένας, αν του αρέσει το έργο, μπορεί να ρίχνει κανένα κέρμα και να κάνει παραγγελιά το τραγούδι που θέλει, όπως στα τζουκ μποξ.

Τελικά αν συνεχίσουμε έτσι, με βλέπω να κάθομαι από κάτω και να τραγουδάω το «Θα πουλήσω το ρολόι και θα πάρω κομπολόι». Κι όχι τίποτα άλλο αλλά δεν ξέρω και μπουζούκι...

 

πι.ες. Δεχόμεθα παραγγελιές και αφιερώσεις...

 

{youtube}uf8eXHln0eE|650|340{/youtube}

 

 

*Αν θέλετε να μοιραστείτε κι εσείς μαζί μας εικόνες από την καθημερινότητά σας επικοινωνήστε μαζί μας.

 

BrightStarsNote : Τα σχόλια σας είναι σημαντικά για εμάς. Ο χώρος κάτω από την ανάρτηση προσφέρεται γι' αυτό το σκοπό. Αλλά για όσους προτιμούν να αφήσουν ένα πιο προσωπικό σχόλιο ή μια ερώτηση, μπορούν να το στείλουν εδώ.

Αρετή Μποταΐτη

Πέρασε πολλά χρόνια ανάμεσα σε μικρόφωνα, τραγουδιστές, ηχογραφήσεις, cd και μουσικές σκηνές. Το πρόσωπο πίσω από τα φώτα. Κι όταν τα φώτα εκεί έσβησαν, φώτισαν σε ένα παιδικό χαμόγελο στην αγκαλιά της. Στο Bright Side of Mom θα τη βρείτε κάπου ανάμεσα σε λόγια και τραγούδια ως Lead Singer. Στο γήπεδο θα τη βρείτε ως φανατική οπαδό της ομάδας της. Δεν λέει ποτέ όχι στις καλές συναυλίες, στα ζυμαρικά και στην κόρη της.

Top5
Bits & pieces

Προσπαθούσα να καταλάβω από πού έρχονται οι φωνές και

...

Το ομολογώ, είμαι ρατσίστρια.

Η ομολογία αυτή

...

Είχα φτάσει στην ώρα μου για το ραντεβού στη

...

 

- Έλα σπίτι παιδί μου. Έλα γρήγορα.

...

Μπήκε η άνοιξη, τα πουλάκια κελαηδούν, τα λουλούδια

...

Video of the day

  • Becky G, Natti Natasha - Sin Pijama

INSTAGRAM

 

ThaGinoMana